duchowość

Koncelebrowana msza w starej bazylice z kapłanem w tradycyjnym stroju, ukazująca powagę i duchowość katolickiego kultu
Posoborowie

Urodzinowy farsik Leona XIV: bluźniercze „świętowanie” w sekcie posoborowej

Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje, jak „papież” Leon XIV, po uroczystości upamiętniającym „męczenników i świadków wiary XXI wieku” w Bazylice św. Pawła za Murami, świętował swoje 70. urodziny w towarzystwie przedstawicieli „innych Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich”, w tym prawosławnych i innych wyznań, dzieląc się tortem i pozdrowieniami w zakrystii oraz sali pinakoteki. Podkreśla on ekumeniczny charakter wydarzenia, cytując słowa „papieża” o poddaniu się woli Bożej, nadziei na owoce Jubileuszu i wezwaniu do wspólnej drogi jako „świadków jedności, miłości i nadziei”. Ta relacja to nie tylko trywialny opis świeckiego przyjęcia, lecz jawny akt apostazji, który redukuje urząd Piotrowy do roli animatora modernistycznego synkretyzmu, całkowicie odcinając się od integralnej wiary katolickiej.

Fotografia realistyczna uroczystości pogrzebowej katolickiej, z kapłanem modlącym się nad trumną, ukazująca powagę i refleksję nad wiecznym zbawieniem zgodnie z tradycyjną nauką Kościoła.
Kurialiści

Śmierć „biskupa” Dydycza: symbol apostazji posoborowego kleru

Zmarł w wieku 87 lat „biskup senior diecezji drohiczyńskiej” Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, jak podaje komunikat kurii diecezjalnej w Drohiczynie opublikowany na portalu eKAI 14 września 2025 roku. Tekst komunikatu wzywa do powierzenia duszy zmarłego Miłosierdziu Bożemu i wyproszenia łaski życia wiecznego, bez podania szczegółów pogrzebowych. Ten lakoniczny nekrolog, typowy dla struktur posoborowych, ujawnia teologiczne bankructwo, redukując śmierć hierarchy do bezosobowego komunikatu, pomijając wszelką refleksję nad stanem łaski i wiecznym zbawieniem w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.

Smutny obraz starszego katolickiego biskupa w tradycyjnym stroju, symbolizujący kryzys duchowy i upadek struktury Kościoła po Soborze Watykańskim II
Posoborowie

Śmierć „biskupa” Dydycza: Symbol apostazji posoborowej struktury

Zmarł „biskup” Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, emeritus diecezji drohiczyńskiej, w wieku 87 lat – tak relacjonuje to portal Episkopatu Polski, organ sekty posoborowej, w komunikacie z 14 września 2025 roku. Curia diecezjalna powierza duszę zmarłego miłosierdziu Bożemu, prosząc o łaskę życia wiecznego. Ta lakoniczna informacja, pozbawiona wszelkiej refleksji nad stanem duchowym hierarchy i jego rolą w ruinie Kościoła, ujawnia bankructwo posoborowego kleru, który milczy o nadprzyrodzonych prawdach zbawienia, redukując śmierć do świeckiego faktu.

Zdjęcie realistycznego, pełnego szacunku wnętrza kościoła katolickiego z kapłanem modlącym się przy trumnie, wyrażające głęboką refleksję i krytykę zmian posoborowych
Posoborowie

Śmierć „biskupa” Dydycza: Symbol apostazji posoborowej struktury

Portal Episkopat.pl informuje o śmierci „biskupa” Antoniego Pacyfika Dydycza OFMCap, emerytowanego ordynariusza diecezji drohiczyńskiej, który zmarł 14 września 2025 roku w wieku 87 lat. Komunikat z kuri diecezjalnej w Drohiczynie powierza duszę zmarłego miłosierdziu Bożemu, prosząc o łaskę życia wiecznego. Tekst ogranicza się do lakonicznego ogłoszenia faktu, bez jakiejkolwiek refleksji teologicznej czy wezwania do modlitwy za duszę w kontekście katolickiej doktryny o czyśćcu i ostatecznym sądzie.

Realistyczne zdjęcie starszego katolickiego biskupa w liturgicznym stroju, ukazujące refleksję i krytykę posoborowego duchowieństwa, w kontekście śmierci i duchowej pustki
Posoborowie

Śmierć biskupa Dydycza: Symbol apostazji posoborowego duchowieństwa

Portal Episkopatu Polski informuje o śmierci w wieku 87 lat bp. Antoniego Pacifika Dydycza OFMCap, biskupa seniora diecezji drohiczyńskiej, 14 września 2025 roku. Komunikat kurii diecezjalnej wzywa do modlitwy za duszę zmarłego, prosząc o łaskę życia wiecznego. To wydarzenie, pozornie rutynowe w kronice posoborowej sekty, ujawnia głęboką duchową pustkę i teologiczne bankructwo struktur okupujących Watykan, gdzie nawet śmierć nie budzi refleksji nad apostazją.

Reverentny obraz katolickiego biskupa modlącego się przed krucyfiksem w kościele, symbolizujący troskę o prawdziwą wiarę i krytykę modernistycznej hierarchii
Posoborowie

Życzenia apostatów: hołd dla uzurpatora i zdrada Chrystusa Króla

Portal Episkopat.pl publikuje życzenia skierowane do „papieża” Leona XIV z okazji jego 70. urodzin, w których „abp” Tadeusz Wojda SAC, rzekomy przewodniczący Konferencji „Episkopatu” Polski, wyraża wdzięczność za życie i powołanie uzurpatora, obiecuje modlitwy w „Jasnej Górze” oraz życzy siły w głoszeniu Ewangelii, podkreślając współpracę w „prowadzeniu Kościoła”.

Sanktuarium katolickie z procesją krzyża na wzgórzu, głęboko religijne, tradycyjne, poważne, z duchowym naciskiem
Posoborowie

Redukcja Krzyża do humanistycznej solidarności w apostazji posoborowej

Portal eKAI relacjonuje diecezjalne uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego na Kobylej Górze, gdzie „biskup” Damian Bryl w homilii wzywał do podejmowania krzyża, ufności w miłość Jezusa i wsparcia cierpiących, w kontekście Roku Jubileuszowego. Hasło pielgrzymki brzmiało „W krzyżu nasza nadzieja”, a miejsce to, z Krzyżem Jubileuszowym z 2000 roku, służy jako punkt odpustowy. Tekst podkreśla kult „św.” Jana Pawła II, relikwie i pomniki, kończąc apelem o wsparcie portalu. Ta narracja, podszyta modernistyczną relatywizacją, całkowicie wypacza teologię Krzyża, redukując go do naturalistycznego humanitaryzmu i pomijając jego przebłagalny, nadprzyrodzony sens.

Realistyczny obraz tradycyjnego katolickiego zgromadzenia w Gietrzwałdzie, wierni modlą się przed figurą Matki Bożej, ukazując głęboką pobożność i tradycyjną liturgię.
Posoborowie

Gietrzwałd: Pseudo-odpustowe farsy w służbie modernistycznej apostazji

Artykuł z portalu eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe w Gietrzwałdzie 14 września 2025 roku, gdzie setki pielgrzymów zgromadziły się na mszy świętej pod przewodnictwem biskupa ełckiego Jerzego Mazura i metropolity warmińskiego Józefa Górzyńskiego, by uczcić 148. rocznicę rzekomych objawień Matki Bożej z 1877 roku, połączone z dożynkami archidiecezjalnymi. Wydarzenie opisano jako miejsce, gdzie „Niebo całuje się z ziemią”, z wezwaniami do modlitwy różańcowej i nadziei, bez żadnego odniesienia do integralnej doktryny katolickiej. Ta relacja, zamiast ukazywać chwałę Marji Niepokalanej, maskuje duchową pustkę posoborowej struktury, redukując wiarę do naturalistycznego happeningu.

Szlachetna procesja katolicka z relikwiami świętych Stanisława i Doroty podczas uroczystości w Polsce, ukazująca wiernych w modlitwie i tradycyjne obrzędy, w realistycznym, duchowym ujęciu
Posoborowie

Procesja Wrocławska: Modernistyczna Farsa pod Plątaniną Krzyża i Świętych

Wrocławska procesja z relikwiami „św. Stanisława” i „św. Doroty”, odbywająca się 14 września 2025 roku w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, miała upamiętniać ocalenie miasta z powodzi w 1997 roku. Artykuł z portalu eKAI relacjonuje udział „biskupa” Jacka Kicińskiego CMF, homilię skupioną na obojętności wobec Boga, powodzi jako dopuszczonej próbie oraz wezwaniu do spojrzenia na Krzyż, z cytatem przypisywanym „papieżowi” Leonowi XIV. Uroczystość kończy się Mszą w kościele patronów miasta, podkreślając wspólnotę i duchowe przebudzenie. Ta rzekoma pobożność to jednak subtelna trucizna modernizmu, redukująca Krzyż do symbolu osobistego pocieszenia, a nie do *instrumentum salutis* (narzędzia zbawienia), pomijając całkowicie obowiązek publicznego wyznawania wiary katolickiej integralnej.

Realistyczne zdjęcie sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej z ofiarami i prostym ołtarzem, ukazujące głęboką pobożność i czystość wyrazu religijnego
Posoborowie

Modernistyczne urojenia o Maryi: relatywizm i apostazja w Rzeszowie

Portal eKAI relacjonuje uroczyste obchody odpustowe ku czci Matki Bożej Rzeszowskiej w dniach 11-12 września 2025 roku, pod hasłem „Maryja – nadzieja nasza”. Wydarzenia, obejmujące spotkania młodzieży, centralną Mszę Świętą z homilią wygłoszoną przez „biskupa” Józefa Wróbla, udział innych „biskupów” jak Jan Wątroba i Kazimierz Górny, oraz o. Fabiana Wikierę OFM, skupiają się na sanktuarium w Ogrodach Bernardyńskich. Kaznodzieja podkreśla symbolikę bogactwa kaplicy jako wdzięczności za opiekę Maryi, jej prostotę życia, biblijny obraz Niewiasty z Apokalipsy, historyczne wstawiennictwo za Polskę oraz wezwanie do ufności Chrystusowi, kończąc aktem zawierzenia i deklaracjami abstynenckimi. Cały ten relacjonowany spektakl to jawna profanacja marjowej czci, redukująca Najświętszą Dziewicę do symbolu naturalistycznej nadziei, z pominięciem integralnej doktryny katolickiej i absolutnego panowania Chrystusa Króla.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.