Dzień Zmarłych

Katolicka procesja pogrzebowa z kapłanem w ornacie i modlącymi się wiernymi na tle Apostazji pogańskiej parady śmierci z kolorowymi ołtarzami i tańczącymi postaciami.
Świat

Meksykańska parada śmierci: pogańska celebracja pod płaszczykiem kultury

Portal Gość Niedzielny informuje o 1,5 milionie uczestników sobotniej parady z okazji Dnia Zmarłych w mieście Meksyk. Wydarzenie, inspirowane sceną z filmu „Spectre” o Jamesie Bondzie, zgromadziło 8 tys. przebranych artystów oraz 50 zespołów tanecznych. Burmistrz stolicy podkreślała, że „życie i śmierć są częścią meksykańskiej kultury”, nawiązując do starożytnych korzeni święta. Paradę poświęcono m.in. „ważnym postaciom kultury popularnej” oraz trzęsieniu ziemi z 1985 r. Autorzy artykułu bezkrytycznie powtarzają modernistyczną narrację o „kolorowych ołtarzach” i rzekomym powrocie dusz zmarłych, pomijając demoniczne źródła tych praktyk.

Strogi, poważny wnętrze kościoła z kapłanem w tradycyjnym ornaty modli się przy grobie, kobieta w czarnej zasłonie klęczy w modlitwie, otoczona lampkami. Scena podkreśla realność czyśćca i potrzebę modlitwy za zmarłych.
Posoborowie

Nowoczesne relatywizowanie świętości w posoborowej narracji o Wszystkich Świętych

Portal Opoka (1 listopada 2025) prezentuje wywiad z ks. Bogusławem Turkiem CSMA, „podsekretarzem” Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, dotyczący uroczystości Wszystkich Świętych. W tekście przewijają się modernistyczne redukcje doktrynalne, relatywizacja pojęcia świętości oraz niebezpieczne pominięcia kluczowych aspektów wiary katolickiej.

Tradycyjny katolicki obraz przedstawiający uroczystość Wszystkich Świętych w kościele, z kapłanem w tradycyjnych szatach liturgicznych i wiernymi modlącymi się.
Posoborowie

Orędzie „abpa” Górzyńskiego: naturalistyczna parodia świętości i wieczności

Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje orędzie „metropolity warmińskiego” Józefa Górzyńskiego, wygłoszone w TVP1 z okazji uroczystości Wszystkich Świętych i wspomnienia wiernych zmarłych. „Arcybiskup” stwierdza, że „święci są przykładem trafnie pokładanej nadziei”, różnią się życiorysami, lecz łączy ich „w Bogu pokładana nadzieja”. Podkreśla rzekomą „fundamentalną opcję ukierunkowaną na niebo”, która miała porządkować życie świętych, oraz wskazuje na „odpowiedzialność za życie zmarłych”, które „możemy ratować przed śmiercią wieczną”. Całość to klasyczny przykład teologicznego bankructwa sekty posoborowej, zastępującej nadprzyrodzone prawdy wiary psychologizującą gadaniną.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.