Portal eKAI relacjonuje gorzowskie Misterium Męki Pańskiej z udziałem biskupa Tadeusza Lityńskiego, ukazując je jako gest miłości i przebaczenia w współczesnym kontekście. Artykuł całkowicie pomija teologiczny sens Ofiary krzyżowej, redukując go do naturalistycznego przesłania o obojętności. To duchowe bankructwo charakterystyczne dla septy posoborowej.
Portal archwwa.pl relacjonuje uroczystość jubileuszową 500-lecia Krzyża Baryczków w Archikatedrze Warszawskiej, gdzie „abp” Stanisław Gądecki przewodniczył „Mszy św.”, podkreślając historię krucyfiksu i jego znaczenie jako symbolu nadziei, wsparty przez „abp” Adriana Galbasa i „bp” Michała Janochę. Wydarzenie, zbiegające się ze Świętem Podwyższenia Krzyża, obejmuje modlitwy, konferencje i nowenny, celebrując cudowne ocalenia krzyża na przestrzeni wieków, od pożaru katedry po powstanie warszawskie, z akcentem na teologiczny wymiar cierpienia przemienionego w radość. Cała ta narracja, zamiast ukazać Krzyż jako narzędzie Bożej sprawiedliwości i wezwanie do nawrócenia, redukuje go do bezbożnego symbolu ludzkiej nadziei, pomijając eschatologiczny sąd i konieczność integralnej wiary katolickiej.
Artykuł z portalu eKAI relacjonuje, jak „papież” Leon XIV, w dniu swoich 70. urodzin, podziękował Bogu, rodzicom i modlącym się za niego, a także przypomniał o 60. rocznicy ustanowienia Synodu Biskupów przez Pawła VI, określając to jako „proroczą intuicję” na rzecz jedności, synodalności i misji „Kościoła”. Ta celebracja jubileuszu to jawny hołd dla struktury, która od dekad niszczy integralną wiarę katolicką, redukując autorytet Piotrowy do demokratycznego konsensusu.
Portal eKAI relacjonuje rozważanie „papieża” Leona XIV wygłoszone 14 września 2025 roku przed modlitwą „Anioł Pański” z okazji święta Podwyższenia Krzyża Świętego. Tekst podkreśla wezwanie do zakorzeniania się miłości Syna Bożego, zbawczej ofiary Krzyża oraz wzajemnego dawania siebie innym, z odniesieniem do Ewangelii wg św. Jana (J 3,13-17) i Listu św. Pawła do Rzymian (Rz 8,35-39). „Papież” opisuje Boga jako towarzysza, nauczyciela, lekarza i przyjaciela, kulminując w Eucharystii, gdzie Krzyż staje się narzędziem życia. Modlitwa kończy się prośbą przez wstawiennictwo „Maryi, Matki obecnej na Kalwarii”, o zakorzenienie tej miłości. Ta pozorna pobożność maskuje głęboką apostazję, redukującą Krzyż do humanistycznego symbolu wzajemnej pomocy, bez konfrontacji z grzechem i wiecznym potępieniem.
Portal eKAI informuje o ustanowieniu dziesięciu świeckich lektorów w diecezji płockiej, co przedstawia jako „pierwszy raz w historii” tej diecezji. Uroczystość, przewodzona przez biskupa Romana Marcinkowskiego (uzurpatora), odbyła się 28 marca 2026 roku w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku. Kandydatom wręczono egzemplarz Pisma Świętego ze słowami: „Przyjmij księgę Pisma…
Portal eKAI relacjonuje uroczystość w Mnichowie, gdzie „biskup pomocniczy” Andrzej Kaleta przewodniczył odpustowi ku czci Matki Bożej Bolesnej, połączonemu z ofiarowaniem berła dla obrazu Matki Bożej Mnichowskiej oraz poświęceniem wieńców dożynkowych. Wydarzenie zbiegło się z piątą rocznicą „koronacji” obrazu z 2020 roku, podczas której dodano korony i różę, a teraz berło. W homilii „bp” Kaleta mówił o wdzięczności za dary ziemi, roli rolników jako „współpracowników Boga”, przemianie chleba w Eucharystii oraz o Maryi jako Matce Kościoła, kończąc apelem o Jej królowanie w sercach i nad polską ziemią, z odniesieniem do Ziemi Świętej. Opisano też zabytkowy kościół pw. św. Szczepana jako miejsce liturgii. Ta relacja, pozornie pobożna, ujawnia głęboką teologiczną pustkę i relatywizację wiary, redukując kult Marji do folkloru i ziemskich symboli, pomijając absolutny prymat Chrystusa Króla nad wszelkim stworzeniem.
Portal eKAI relacjonuje XXXIII Pielgrzymkę Rodzin Archidiecezji Krakowskiej do Kalwarii Zebrzydowskiej, która 14 września 2025 roku rozpoczęła się nabożeństwem Drogi Krzyżowej. Wydarzenie, poprzedzone hasłem „Rodzina sanktuarium życia”, gromadzi rodziny pod przewodnictwem abp. Marka Jędraszewskiego, z rozważaniami dotykającymi aborcji, eutanazji i adopcji. Cytowani o. Tarsycjusz Bukowski OFM podkreśla ataki na rodzinę i potrzebę duchowego umocnienia, a pielgrzymi oczekują na Mszę Świętą w intencji małżeństw. Ta relacja ukazuje, jak struktury posoborowe symulują troskę o życie, ignorując apostazję, która czyni ich praktyki bałwochwalstwem i duchową trucizną.
Portal eKAI relacjonuje wydarzenie z 14 września 2025 roku, w którym w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie zaprezentowano obraz „Krzyż Baryczkowski” autorstwa Ignacego Czwartosa. Obraz, opisany jako minimalistyczny portret Krzyża Baryczków, powstał z inicjatywy „biskupa” pomocniczego Michała Janochy na 500-lecie obecności tego relikwiarza w świątyni. Autor, malarz z Krakowa, nazwał swoje dzieło modlitwą i wyraził nadzieję, że będzie służyć wiernym. Wydarzenie poprzedziło „Eucharystię”, a obraz trafi do stałej ekspozycji w korytarzu łączącym muzeum archidiecezji z katedrą. Ta celebracja modernistycznej sztuki pod pozorem kultu religijnego ukazuje głęboką apostazję struktur posoborowych, redukującą świętość do estetycznej dekoracji.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, ekumenicznego spotkania pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, gdzie odczytano Posłanie na rzecz trwałego pokoju. Dokument, przygotowany w procesie synodalnym, podkreśla potrzebę dialogu, pojednania i inkluzji, odwołując się do świadectw z Ukrainy, Ziemi Świętej czy Konga, oraz krytykując podziały, dezinformację i zmiany klimatyczne jako źródła konfliktów. Uczestnicy wzywają do mądrej polityki migracyjnej, synodalności w „Kościele” i kontemplacyjnego spojrzenia na Chrystusa jako źródło pokoju. Ta synodalna deklaracja to nie apel o pokój Chrystusowy, lecz modernistyczna symfonia relatywizmu, gdzie nadprzyrodzona łaska ustępuje świeckiemu humanitaryzmowi, a panowanie Boga nad narodami zostaje zastąpione utopijnym dialogiem z wrogami wiary.
Portal eKAI relacjonuje wprowadzenie tak zwanych relikwii „św. Carla Acutisa” do kościoła „św. Brata Alberta” w Radomiu 14 września 2025 roku, w uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego. Tekst opisuje ceremonię jako moment, w którym „Boży influencer” i „pierwszy święty millenials” staje się „przyjacielem” parafii, z homiliami podkreślającymi jego rzekomą wiarę eucharystyczną i oddanie cierpieniu. Artykuł wspomina o liście postulatora Nikoli Goriego potwierdzającym relikwie pierwszego stopnia oraz o ogłoszeniu Acutisa „świętym” przez „papieża” Leona 7 września. To wydarzenie nie jest aktem pobożności, lecz jawnym bluźnierstwem przeciwko niezmiennej doktrynie Kościoła katolickiego, symulującym świętość w ramach sekty posoborowej, gdzie fałszywe kanonizacje niszczą wiarę wiernych.
