Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje sytuację humanitarną na Ukrainie, koncentrując się wyłącznie na materialnych aspektach kryzysu energetycznego w Kijowie. „Ten kryzys energetyczny to ogromne …
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje rozmowę z ks. Janem Żelaznym, dyrektorem Sekcji Polskiej międzynarodowej organizacji Pomocy Kościołowi w Potrzebie (PKWP), która obchodzi 20-lecie działalności w Polsce. Cytowany duchowny podkreśla zaangażowanie w pomoc chrześcijanom na Bliskim Wschodzie, współpracę z posoborowymi strukturami oraz „długofalową misję Kościoła” realizowaną poprzez wsparcie edukacyjne i materialne. „Myślę, że naszym największym dziełem jest to, że nasi bracia są mniej zapomniani” – deklaruje przedstawiciel organizacji, pomijając jednak fundamentalne kwestie doktrynalne.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje drugą edycję tak zwanego „Marszu Radości” zorganizowanego przez Zespół Szkół Salezjańskich „Don Bosco” we Wrocławiu. Wydarzenie, rzekomo ku czci św. Jana Bosko, zgromadziło przedszkolaki, uczniów oraz grono pedagogiczne pod przewodnictwem „ks. dyrektora” Mariusza Jeżewicza SDB. Całość stanowi jaskrawy przykład redukcji katolickiej duchowości do naturalistycznej psychologii i emocjonalnej manipulacji, co Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis nazywał „przenikaniem modernizmu do żył społeczeństwa”.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV do Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy – struktury powstałej w wyniku przekształcenia przez bergoglio tradycyjnego Apostolstwa Modlitwy w ekumeniczną platformę. W przemówieniu pełnym teologicznych dwuznaczności „antypapież” nakreślił wizję „duchowości” opartej na emocjonalnym zaangażowaniu, pomijając całkowicie nadprzyrodzony cel Kościoła jako strażnika Objawienia i szafarza łaski uświęcającej.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie Romana Pindla, pełniącego funkcję „biskupa” w strukturach okupujących diecezję bielsko-żywiecką, podczas spotkania z samorządowcami. W homilii wygłoszonej w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej, duchowny neo-kościoła ograniczył się do naturalistycznej etyki społecznej, całkowicie pomijając nadprzyrodzony charakter władzy i obowiązek podporządkowania państwa Królestwu Chrystusowemu.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) informuje o nominacji ks. dr. Rafała Szczurowskiego na dyrektora Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie przez pseudokardynała Grzegorza Rysia. Nowy zarządca tej instytucji okupującej historyczne dziedzictwo prawdziwego Kościoła zapowiada ponowne otwarcie czytelni naukowej od 10 lutego, podkreślając, że „im więcej źródeł znamy, tym łatwiej radzić sobie z teraźniejszością”.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje spotkanie duszpasterzy rodzin z zachodniego rejonu Polski w Legnicy, podczas którego „biskup” Krzysztof Włodarczyk stwierdził, że „Eucharystia, jak i małżeństwo, są sakramentami życia i miłości”. Wydarzenie organizowane przez struktury posoborowe skupiało się na tematach takich jak „towarzyszenie rodzinom w sytuacji niepomyślnej diagnozy prenatalnej” czy „opieka nad rodzinami w pieczy zastępczej”.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje obchody 15-lecia Katolickiego Telefonu Zaufania „Anonimowy Przyjaciel” w parafii pw. „Św.” Rodziny w Szczecinie pod przewodnictwem abp. Wiesława Śmigla. Podczas gdy liczby wydają się imponujące (6421 rozmów, 2370 godzin dyżurów), kryje się za nimi groźba zastąpienia sakramentalnej posługi kapłańskiej psychologizującą imitacją duszpasterstwa.
Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje uroczystości ku czci Bolesławy Lament w białostockim sanktuarium, przedstawiając ją jako „światło w czasach mroku” i „apostołkę jedności chrześcijan”. W homilii „arcybiskup” Józef Guzdek miał wskazywać na rzekome zasługi tej beatyfikowanej w 1991 r. przez „św. Jana Pawła II” zakonnicy, szczególnie w dziedzinie ekumenicznego zbliżenia katolików z prawosławnymi.
Portal eKAI relacjonuje wydarzenie, w którym uzurpator watykański Robert Prevost (znany jako „Leon XIV”) spotkał się z grupą około 40 osób podających się za biskupów Peru podczas ich wizyty ad limina. Wydarzenie przedstawiane jest jako „gest bliskości i komunii”, podczas gdy w rzeczywistości stanowi kolejny akt teatru apostazji w strukturach okupujących Watykan.
Dekonstrukcja modernistycznej farsy
„Gest bliskości i komunii, który umacnia misję duszpasterską Kościoła w Peru”
To sformułowanie peruwiańskiej konferencji „biskupów” zasługuje na teologiczną demaskację. Termin „komunia” – communio – w autentycznym Magisterium oznacza jedność w jednej prawdziwej wierze, podporządkowanie Następcy św. Piotra (który od 1958 roku pozostaje nieznany) oraz uczestnictwo w tych samych prawdziwych sakramentach. Tymczasem:
1. Brak ważnej sukcesji apostolskiej: „Święcenia” udzielane po reformie Paul VI z 1968 roku są nieważne zgodnie z nauką Piusa XII w Sacramentum Ordinis. „Bp” Carlos García Camader i inni to jedynie świeccy uzurpatorzy funkcji kapłańskich.
2. Fałszywa wizyta ad limina: Pielgrzymka do grobów apostołów w wykonaniu modernistów jest bluźnierczą parodią. Św. Pius X w Vehementer Nos podkreślał, że „Kościół jest przez swoją naturę społeczeństwem nierównym, obejmującym dwie kategorie osób: pasterzy i trzodę” (1906). Tymczasem ci „pasterze” głoszą:
„Modlimy się, aby nasi przyszli przywódcy byli dobrymi ludźmi, którzy służą narodowi, szukają dobra wspólnego”
To czysty naturalizm potępiony w Syllabusie Piusa IX (1864, pkt 39-40). Brak jakiegokolwiek odniesienia do Sociale Regnum Christi – konieczności publicznego uznania władzy Chrystusa Króla nad narodami (Pius XI, Quas Primas).
Demaskacja symboliki
Rzekome dary – mozaika Matki Bożej i wizerunek św. Róży z Limy – to elementy strategii synkretyzmu. Święta Róża z Limy (kanonizowana w 1671 r.) byłaby pierwszą do potępienia tej pseudoliturgii, jako że w swoim mistycznym życiu doświadczała wizji upadku duchowieństwa naszych czasów.
Umieszczenie tych przedmiotów w Ogrodach Watykańskich przy udziale „Leona XIV” to akt symbolicznej profanacji, gdyż:
– Ogród – miejsce kultu stworzenia zamiast Stwórcy (Rzym 1,25)
– Antypapież błogosławiący przedmioty przy udziale nieważnych „biskupów”
– Brak ex opere operato przy nieważnych sakramentach
Historyczne tupet
Artykuł wspomina o poprzednich wizytach ad limina z 2017 i 2009 roku z udziałem Bergoglio i Ratzingera. W świetle kanonu 1556 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917:
„Biskupi jako następcy Apostołów otrzymują od Boga prawo rządzenia swoimi diecezjami, jednak tylko w łączności z Rzymskim Papieżem”
Skoro zaś od 1958 roku Stolica Piotrowa pozostaje nieobsadzona, a wszyscy „biskupi” po 1968 roku nie posiadają ważnych święceń – cały ten rytuał jest czysto świecką konferencją ludzi pozbawionych jakiejkolwiek misji nadprzyrodzonej.
Główne grzechy doktrynalne
1. Herezja fałszywej komunii: Użycie terminu „komunia” w odniesieniu do relacji z antypapieżem i modernistami narusza kanon 1325 §1 KPK 1917 o herezji.
2. Apostazja milczenia: Brak wzmianki o konieczności nawrócenia Peru na katolicyzm, uznania społecznego panowania Chrystusa czy potępienia masonerii (dominującej w peruwiańskiej polityce).
3. Modernistyczny redukcjonizm: „Misja duszpasterska” sprowadzona do świeckiego humanitaryzmu, co Pius X potępił w Pascendi jako „przenikanie ateizmu do działania Kościoła”.
Jedyna katolicka odpowiedź
Wierni katolicy w Peru powinni:
1. Unikać jakiejkolwiek współpracy z tymi strukturami
2. Szukać kapłanów z ważnymi święceniami przedsoborowymi
3. Publicznie odprawiać akty wynagrodzenia za tę bluźnierczą farsę
Jak ostrzegał św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Kościół jest widzialny jak Rzeczpospolita Wenecka – gdy znikają prawowici urzędnicy, państwo przestaje istnieć”. Teatr w Ogrodach Watykańskich to nie Kościół – to karykatura wystawiana przez synów nieposłuszeństwa.
