Portal eKAI (8 grudnia 2025) przedstawia uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marji Panny, powołując się na bullę Ineffabilis Deus Piusa IX z 1854 roku. Artykuł próbuje łączyć nienaruszalny dogmat z modernistycznymi fałszerstwami, relatywizując nieomylne nauczanie Kościoła poprzez synkretyczne odwołania do posoborowego „Katechizmu Kościoła Katolickiego” oraz ekumeniczne koncesje wobec schizmatyków wschodnich.
Portal eKAI (6 grudnia 2025) przedstawia postać św. Mikołaja jako „świętego Zachodu i Wschodu”, akcentując jego rzekome znaczenie ekumeniczne. Artykuł uporczywie podkreśla, że „przy jego grobie odbył się w 1098 r. zwołany przez papieża Urbana II synod, na którym szukano dróg zniesienia podziałów w chrześcijaństwie”, co stanowi jawną próbę legitymizacji modernistycznego dialogu ze schizmatykami. Tekst bezkrytycznie promuje bałwochwalczy kult relikwii i utrwala protestancki zwyczaj komercjalizacji świętego, redukując biskupa-wyznawcę do rozwydrzonego rozdawcy prezentów.
Portal eKAI (3 grudnia 2025) promuje artykuł sponsorowany poświęcony „rodzajom bluz męskich”, przedstawiając garderobę jako cel sam w sobie, oderwany od zasad katolickiej skromności i porządku moralnego. Tekst, nasycony kultem ciała i materializmem, całkowicie pomija duchowy wymiar ubioru, redukując człowieka do roli konsumenta podążającego za przemijającymi modami tego świata.
Portal eKAI (3 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie „metropolity” Eustratiusza (Zorii) z Prawosławnego „Kościoła” Ukrainy na ekumenicznej konferencji w Helsinkach. Hierarcha schizmatycki potępia ideologię „ruskiego miru” jako współczesną mutację koncepcji „Trzeciego Rzymu”, nazywając ją „wyraźną herezją”. Wzywa do skoordynowanej reakcji międzynarodowej i międzywyznaniowej przeciwko instrumentalizacji religii przez Kreml. Cała argumentacja jest jednak klasycznym przykładem walki dwóch błędów, gdzie żadna ze stron nie reprezentuje prawdziwego Kościoła Chrystusowego.
Apel pseudoobrońców życia: naturalistyczna karykatura katolickiej walki o świętość życia
Portal eKAI (1 grudnia 2025) relacjonuje apel Jakuba Bałtroszewicza, prezesa Polskiej Federacji Ruchów Obrony …
Portal eKAI (1 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie „abpa” Józefa Kupnego podczas poświęcenia kościoła w Kątnej. „Hierarcha” stwierdził: „Dom Boży nie jest tylko dla wybranych, uprzywilejowanych, dla jednej grupy czy narodu. To dom otwarty, w którym każdy człowiek, szukający Boga szczerym sercem, znajduje miejsce pocieszenia i nadzieję”. W dalszej części powtórzył modernistyczną frazę „papieża Franciszka” o Kościele jako „szpitalu polowym”.
Portal eKAI (28 listopada 2025) relacjonuje koncert studentów Diecezjalnego Instytutu Muzyki Kościelnej w Bydgoszczy, prezentujący mieszaninę utworów quasi-sakralnych i świeckich, w tym kompozycji z gatunku muzyki rozrywkowej. Wydarzenie stanowi jaskrawy przykład dewastacji sacrum przez posoborową hydrę, gdzie kult Boga zastępuje się kultem człowieka pod płaszczykiem estetycznego „przeżycia”.
Portal eKAI relacjonuje obchody uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata przypadającej 23 listopada 2025 roku. Artykuł wspomina o wprowadzeniu święta przez Piusa XI w 1925 roku, akcentując jego wymiar „odnowy wszystkiego w Chrystusie” (Instaurare omnia in Christo), jednocześnie mieszając tę tradycję z posoborowymi innowacjami jak Światowy Dzień Młodzieży czy relatywizując pojęcie intronizacji. Tekst pomija fundamentalne prawdy o społecznej władzy Chrystusa Króla, redukując Jego panowanie do sfery prywatnej pobożności.
Portal eKAI (22 listopada 2025) relacjonuje „rekordową” aukcję aparatu fotograficznego należącego do „papieża” Franciszka, która osiągnęła kwotę 6,5 miliona euro. „Specjalnie wyprodukowany dla zwierzchnika Kościoła katolickiego aparat Leica M-A” – opisuje portal, podkreślając białe kolorystyki, grawer z herbem „papieskim” oraz numer seryjny 5 000 000 jako znaki „wyjątkowości”. Dochód ma zostać przeznaczony na cele charytatywne.
Portal eKAI (22 listopada 2025) przedstawia hagiografię św. Cecylii jako patronki muzyki kościelnej, powołując się na Legendę Aureą i późnośredniowieczne przekazy. Podkreślając wątki muzyczne, pomija kluczowe aspekty doktrynalne jej męczeństwa, redukując świętą do symbolu artystycznej aktywności.
