ekumenizm

Posoborowie

Antypapież Leon XIV: „miękka” retoryka wobec brutalności Trumpa, twardy atak na suwerenność narodową

Streszczenie: Portal eKAI.pl (16 lutego 2026) informuje o apelu antypapieża Leona XIV (ur. w Chicago) z 15 lutego 2026 r., w którym wezwał do „rozbrojenia języka” i rezygnacji z „ostrych słów, pochopnych osądów, mówienia źle o nieobecnych” w okresie Wielkiego Postu. Daily Beast podaje, że przesłanie to odnosi się do krytyki przez Leona XIV polityki administracji Trumpa wobec imigrantów. Artykuł przywołuje ostre wypowiedzi Trumpa i jego współpracowników, a także wzmiankę o sugestii, że papież jest „kłamcą”. Apel Leonida XIV jest przedstawiony jako wezwanie do miłości i nadziei w debacie publicznej. To kolejna manifestacja apostatycznej sekty posoborowej, która pod płaszczykiem „miłości” i „pokoju” demagogicznie atakuje suwerenne państwo, podczas gdy milczy o największym zbrodniarzu – heretyku i apostacie na tronie Watykanu.

Posoborowie

Humanitaryzm bez Zbawienia: Fałszywa „pomoc” sekty posoborowej

Portal eKAI.pl informuje o wysłaniu 50 agregatów prądotwórczych z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej na wschód Ukrainy. Inicjatywa, zorganizowana wspólnie przez Caritas tej archidiecezji a Fundację Małych Stópek, ma na celu pomoc „najbardziej potrzebującym rodzinom” w Charkowie. Agregaty mają zostać przekazane Siostrom Orionistkom, a ceremonia poświęcenia sprzętu odbyła się w obecności abp. Wiesława Śmigla i konsula honorowego Ukrainy. Organizatorzy podkreślają symboliczny wymiar gestu jako wyraz solidarności z cierpiącymi.

Posoborowie

Iluzja Tradycji: Piesza Pielgrzymka jako Narzędzie Duchowego Zniszczenia

Portal Vatican News informuje o przeprowadzeniu 15 lutego 2026 roku Polonijnej Pieszej Pielgrzymki do Siedmiu Kościołów w Rzymie. Wydarzenie, zorganizowane przez Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie i przewodniczone przez ks. kard. Grzegorza Rysia, arcybiskupa metropolity krakowskiego, przedstawia się jako kontynuacja stuleciowej tradycji zapoczątkowanej przez św. Filipa Neri. Uczestnicy, w tym kapłani, siostry zakonne i przedstawiciele polonijnych wspólnot, przeszli około 25 kilometrów, odwiedzając bazyliki i katakumby, zakończając Eucharystią w Katakumbach św. Domitylli w intencji Ojczyzny i pokoju na świecie. Organizatorzy podkreślają duchowy wymiar drogi jako „czasu umocnienia wiary” i „przygotowania do Wielkiego Postu”.

Na pierwszy rzut oka wydarzenie jawi się jako piękne, tradycyjne wyznanie wiary katolickiej. Jednak w świetle niezmiennego Magisterium Kościoła sprzed 1958 roku oraz diagnozy współczesnej apostazji, stanowi ono jedynie kolejny przykład duchowego oszustwa, w którym sekta posoborowa wykorzystuje pozory tradycji, aby utrwalić modernistyczną rewolucję i odwrócić uwagę od katastrofy wiary. Pielgrzymka, choć fizycznie prowadzona po historycznych ścieżkach Rzymu, jest aktem kultu nielegalnym i teologicznie zepsutym, ponieważ odbywa się w kontekście heretyckiej struktury, pod przywództwem modernistycznych uzurpatorów i z użyciem zreformowanych liturgii, pozbawionych ofiarności i katolickiej surowości.

Posoborowie

Gest relikwii jako narzędzie ekumenicznej apostazji

Portal Vatican News informuje o przewiezieniu kamienia-relikwii z Porcjunkuli w Asyżu do Wikariatu Apostolskiego Arabii Południowej (AVOSA) z okazji 800-lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu. Relikwia została przekazana przez wikariusza, biskupa Paolo Martinelliego OFM Cap., podczas konferencji o obecności św. Franciszka w świecie arabskim. Według komunikatów gest ten ma symbolizować „żywe braterstwo” i „uniwersalność charyzmatu franciszkańskiego” dla całej ludzkości, a obecność relikwii na Bliskim Wschodzie ma wzmacniać powołanie Kościoła do „bycia Kościołem dialogu i spotkania”.
„O ile kiedyś Franciszek przekraczał granice kierowany wiarą, pokorą i pragnieniem pokoju, o tyle dziś sama Porcjunkula symbolicznie dociera do Zatoki, jako znak, że zasiane przed wiekami ziarno braterstwa wciąż rośnie” – czytamy w mediach AVOSA. Bp Martinelli stwierdza z kolei: „Przyjęcie kamienia z Porcjunkuli oznacza w naszej lokalnej wspólnocie żywą pamięć spotkania św. Franciszka z Bogiem […] Obecność tej relikwii wśród nas wzmacnia nasze powołanie do bycia Kościołem dialogu i spotkania”.

Pracownik Caritas rozdaje pomoc humanitarną na Ukrainie w czasie wojny.
Posoborowie

Humanitaryzm bez Chrystusa – apostazja w pomocy „sąsiadowi”

Portal eKAI.pl (16 lutego 2026) informuje o kolejnym apelu organizacji humanitarnych, w tym katolickich struktur (Caritas, Zakon Maltański), o kontynuację pomocy dla Ukrainy po czterech latach wojny. Artykuł gloryfikuje świecką solidarność i działania humanitarne, całkowicie pomijając katolickie kryteria sprawiedliwości, cel nadprzyrodzony życia chrześcijańskiego oraz konieczność publicznego królowania Chrystusa nad narodami jako jedynego zabezpieczenia przed wojnami i nieszczęściami. Przedstawiona narracja stanowi klasyczny przykład naturalistycznego humanitaryzmu, odcinającego się od źródła wszelkiego dobra – Boga – i służącego utrwaleniu buntu przeciwko Bożej władzy, która objawia się w rozkładzie moralnym i fizycznym społeczeństw odrzucających Chrystusa Króla.

Posoborowie

Caritas Kielecka: Humanitaryzm jako Nowa Religia – Apostazja w Służbie Materialnej

Caritas Diecezji Kieleckiej, struktura podległa posoborowemu hierarchom, ogłosiła intensyfikację pomocy materialnej dla ludności cywilnej na Ukrainie. Działania te, realizowane we współpracy z Caritas Polska i Caritas Spes Ukrainy, obejmują zbiórki w parafiach diecezji kieleckiej, zakup sprzętu do przetrwania (czajników, termosów, powerbanków, agregatów prądotwórczych) oraz prowadzenie mieszkań dla uchodźców. Inicjatorem zbiórki jest „biskup” kielecki Jan Piotrowski, a pomoc ma być odpowiedzią na apel Kościoła w Polsce i prośbę metropolity lwowskiego Mieczysława Mokrzyckiego. Portal eKAI, publikujący informację, promuje także wsparcie finansowe dla swojego funkcjonowania. Analiza tego komunikatu ujawnia głębokie odstępstwo od katolickiej misji, redukcję wiary do humanitaryzmu oraz ukrytą apostazję, której celem jest odwrócenie uwagi od prawdziwego problemu – herezji i schizmy w samym Kościele.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.