Relacja z XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, opublikowana 15 września 2025 na portalu Archidiecezji gnieźnieńskiej, przedstawia homilię wygłoszoną przez abp Wojciecha Polaka podczas Mszy Świętej w katedrze g…
Portal eKAI relacjonuje nabożeństwo w bazylice św. Pawła za Murami, gdzie „papież” Leon XIV przemówił do przedstawicieli różnych „Kościołów” i wspólnot chrześcijańskich, wspominając męczenników i świadków wiary XXI wieku. Wydarzenie obejmowało procesję z krzyżem, modlitwy w wielojęzycznej liturgii oraz homilię, w której „papież” podkreślał nadzieję płynącą z męczeństwa jako proroctwo zwycięstwa dobra nad złem, wymieniając ofiary prześladowań i wzywając do braterskiej ludzkości. Cała ta ceremonia to nie czczenie Chrystusa Króla, lecz profanacja prawdy katolickiej na rzecz synkretycznego ekumenizmu, który relatywizuje wiarę i zapomina o jedynym zbawczym Kościele.
Artykuł z portalu ACI Prensa (14 września 2025) relacjonuje ekumeniczne nabożeństwo w Bazylice św. Pawła za Murami w Rzymie, gdzie „papież” Leon XIV, Robert Prevost, przewodniczył upamiętnieniu „męczenników i świadków wiary XXI wieku”. Wydarzenie zgromadziło liderów prawosławnych, wschodnich i protestanckich, a „papież” podkreślił, że ich głos nie może być uciszony, cytując ofiary prześladowań i wzywając do jedności poprzez Krzyż. Ta modernistyczna farsa, udająca czczenie męczenników, to jawna profanacja katolickiej wiary, redukująca świętych Kościoła do bezwyznaniowych aktywistów społecznych i zaprzeczająca wyłączności Królestwa Chrystusa.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, wydarzenia ekumenicznego pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, które zgromadziło przedstawicieli różnych wyznań, polityków i aktywistów w celu dyskusji o pokoju w kontekstach duchowym, społecznym i ekologicznym. Podkreśla się dialog z judaizmem i islamem, apele o solidarność z Ukrainą i Bliskim Wschodem, a także ekonomiczne i klimatyczne aspekty pokoju, kończąc posłaniem o wierze w możliwy pokój mimo konfliktów. Ta modernistyczna symulacja chrześcijańskiego świadectwa całkowicie pomija panowanie Chrystusa Króla, redukując wiarę do naturalistycznego humanitaryzmu i ekumenicznego bałwochwalstwa.
Portal eKAI relacjonuje zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, ekumenicznego spotkania pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, podczas którego „abp” Wojciech Polak wygłosił homilię na zakończenie „Eucharystii” w bazylice prymasowskiej w Gnieźnie, podkreślając krzyż jako znak zwycięstwa miłości i wzywając do przezwyciężania podziałów w duchu przesłania „papieża” Leona XIV oraz patriarchy Bartłomieja. Ta relacja, zamiast głosić integralną wiarę katolicką, jawnie promuje modernistyczną apostazję, redukując Królestwo Chrystusowe do naturalistycznego dialogu z heretykami.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje napływające życzenia urodzinowe dla „papieża” Leona XIV (Robert Prevost), kończącego 70 lat, od głów państw, konferencji „episkopatów”, uniwersytetów i organizacji, z naciskiem na apele o pokój światowy i dialog. Przesłania podkreślają „ojcowski duch”, modlitwy i współpracę w misji apostolskiej, pomijając wszelką wzmiankę o integralnej wierze katolickiej, nawróceniu grzeszników i publicznym uznaniu panowania Chrystusa Króla. Ta symfonia laickich komunałów demaskuje totalną apostazję posoborowej struktury, gdzie „pokój” staje się idolem kosztem Praw Bożych.
Artykuł z portalu Gość Niedzielny (14 września 2025) relacjonuje homilię wygłoszoną przez abp Wojciecha Polaka, prymasa Polski, podczas mszy w gnieźnieńskiej katedrze na zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”. W przemówieniu Polak wzywa do unikania przyzwyczajenia się do obojętności wobec wojen i cierpień, cytuje papieża Leona XIV oraz patriarchę Bartłomieja, podkreślając nadzieję, solidarność i pokój jako wartość zakorzenioną w Bogu, czerpaną z Krzyża Chrystusa. Ta kaznodziejska tyrada, opakowana w retorykę ekumenicznego optymizmu, ujawnia głęboką teologiczną pustkę posoborowej struktury, redukując zbawcze dzieło Krzyża do naturalistycznego apelu o dialog i pojednanie.
Portal archwwa.pl relacjonuje uroczystość jubileuszową 500-lecia Krzyża Baryczków w Archikatedrze Warszawskiej, gdzie „abp” Stanisław Gądecki przewodniczył „Mszy św.”, podkreślając historię krucyfiksu i jego znaczenie jako symbolu nadziei, wsparty przez „abp” Adriana Galbasa i „bp” Michała Janochę. Wydarzenie, zbiegające się ze Świętem Podwyższenia Krzyża, obejmuje modlitwy, konferencje i nowenny, celebrując cudowne ocalenia krzyża na przestrzeni wieków, od pożaru katedry po powstanie warszawskie, z akcentem na teologiczny wymiar cierpienia przemienionego w radość. Cała ta narracja, zamiast ukazać Krzyż jako narzędzie Bożej sprawiedliwości i wezwanie do nawrócenia, redukuje go do bezbożnego symbolu ludzkiej nadziei, pomijając eschatologiczny sąd i konieczność integralnej wiary katolickiej.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, ekumenicznego spotkania pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, gdzie odczytano Posłanie na rzecz trwałego pokoju. Dokument, przygotowany w procesie synodalnym, podkreśla potrzebę dialogu, pojednania i inkluzji, odwołując się do świadectw z Ukrainy, Ziemi Świętej czy Konga, oraz krytykując podziały, dezinformację i zmiany klimatyczne jako źródła konfliktów. Uczestnicy wzywają do mądrej polityki migracyjnej, synodalności w „Kościele” i kontemplacyjnego spojrzenia na Chrystusa jako źródło pokoju. Ta synodalna deklaracja to nie apel o pokój Chrystusowy, lecz modernistyczna symfonia relatywizmu, gdzie nadprzyrodzona łaska ustępuje świeckiemu humanitaryzmowi, a panowanie Boga nad narodami zostaje zastąpione utopijnym dialogiem z wrogami wiary.
Portal Więź.pl relacjonuje XII Zjazd Gnieźnieński, ekumeniczne spotkanie odbywające się od 11 do 14 września 2025 roku pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, w którym uczestniczyło około tysiąca osób. W końcowym Posłaniu uczestnicy deklarują marzenie o „trwałym pokoju”, podkreślając potrzebę dialogu, inkluzji, synodalności i współpracy z migrantami, z naciskiem na kryzysy współczesnego świata, takie jak wojny, zmiany klimatyczne i dezinformacja. Dokument, przygotowany w procesie synodalnym, ma być podstawą dalszych konsultacji i działań na rzecz pokoju w Europie i na świecie, z odniesieniami do świadectw z Ukrainy, Ziemi Świętej, Libanu i Demokratycznej Republiki Konga. To posłanie nie jest aktem wiary katolickiej, lecz manifestem naturalistycznego humanizmu, całkowicie pomijającym panowanie Chrystusa Króla jako jedynego źródła prawdziwego i trwałego pokoju.
