ekumenizm

Posoborowie

Błogosławieństwo „posągu z śmietnika” jako apoteoza modernistycznej religii uczuć

Portal LifeSiteNews informuje o spotkaniu „papieża” Leona XIV z przełożonym generalnym kanoników św. Jana z Kanty i byłym prowadzącym radia, Kevinem Matthewsem, podczas którego „papież” błogosławił posąg NMP znaleziony na śmietniku. Akt ten, przedstawiony jako „potężne przypomnienie”, że Bóg nigdy nie porzuca tego, co świat uważa za zepsute, jest w istocie perfidnym przejawem modernistycznej apostazji, która redukuje wiarę katolicką do sentymentalnej opowieści o „nadziei” i „wartości jednostki”, całkowicie pozbawiając ją wymiaru dogmatycznego, sakramentalnego i zbawczego.

Kapłan w tradycyjnym koście trzyma mikrofon, obok obraz interfejsu sztucznej inteligencji - symboliczne przedstawienie zagrożenia dla katolickiej komunikacji.
Posoborowie

Algorytmy zastąpią głos człowieka? Sedewakantystyczna demaskacja

Portal Vatican News PL (13 lutego 2026) publikuje materiał, w którym przedstawiciele polskich rozgłośni katolickich, uczestnicząc w podcaście z okazji Dnia Radia, omawiają rolę sztucznej inteligencji (AI) w mediach, powołując się na słowa „papieży” Franciszka i Leona XIV. Głównym przesłaniem jest apelem o „rozbrojenie komunikacji” i podkreślenie, że AI może wspierać, ale nie zastąpi człowieka, relacji i odpowiedzialności za słowo. W artykule promowane są wartości takie jak weryfikacja, obecność reportera w terenie i edukacja medialna, a ostrzega się przed utratą samodzielnego myślenia i podsycalaniem konfliktów.
Jednakże analiza tego tekstu przez pryzmat niezmiennego, integralnego katolicyzmu sprzed 1958 roku ujawnia nie tylko błędy faktograficzne i teologiczne, ale przede wszystkim symptomatyczną apostazję, która przeniknęła nawet struktury nominalnie katolickie. Artykuł ten jest klasycznym przykładem naturalistycznego, modernystycznego humanitaryzmu, który całkowicie relatywizuje nadprzyrodzony cel Kościoła i nadrzędność Prawa Bożego nad technologią. Główna teza brzmi: przedstawiony materiał nie jest katolickim nauczaniem o mediach, lecz manifestem sekty posoborowej, która zredukowała misję Kościoła do etycznego humanitaryzmu i podporządkowała ją panaceum technologicznemu, całkowicie przemilczając ostateczny cel wszelkiej komunikacji: zbawienie dusz.

Posoborowie

Syjonizm wobec katolickiej wiary: herezja czy polityczny kompromis?

Portal eKAI.pl (13 lutego 2026) informuje o usunięciu Carrie Prejean-Boller, członkini Komisji ds. Wolności Religijnej powołanej przez Donalda Trumpa, z powodu jej wypowiedzi, w których oświadczyła: „Jestem katoliczką, a katolicy nie wspierają syjonizmu” oraz że „współczesne państwo Izrael nie ma żadnego biblijnego znaczenia prorockiego”. Przewodniczący komisji, Dan Patrick, uzasadnił decyzję naruszeniem regulaminu, a środowiska katolickie przypomniały, że „Kościół katolicki nigdy nie potępił syjonizmu rozumianego jako ruch wspierający samostanowienie narodu żydowskiego” i że Stolica Apostolska uznaje Izrael. W dyskusji wtrącił się ks. Thomas Ferguson, twierdząc, że „chrześcijanin nie może być antysemitą, gdyż żydzi i chrześcijanie mają wspólnego ojca w wierze – Abrahama”. Ta wymiana stanowisk ujawnia głęboki schizmę w rozumieniu relacji między wiarą katolicką a politycznym syjonizmem, ukrytą pod pozorem obrony „wolności religijnej”.

Katolicki książ w stroju liturgicznym trzyma krzyż w historycznej kościole z ornami architektonicznymi
Posoborowie

„Nowa ewangelizacja” Müllera bez Chrystusa Króla

Streszczenie artykułu
Portal LifeSiteNews publikuje wywiad z „kardynałem” Gerhardem Müller, emerytowanym prefektem Kongregacji Nauki Wiary, w którym ten diagnozuje „ateizm” jako źródło współczesnych problemów Zachodu i wskazuje na „nową ewangelizację” jako na zadanie Kościoła. Müller krytykuje polityczne represje wobec pro-life, porównuje je do totalitaryzmów, i stwierdza, że chrześcijaństwo oferuje odpowiednią „antropologię”. Wspomina też o liturgii i potrzebie odzyskania wiary w Bożą opiekę. Artykuł, choć zawiera pewne trafne obserwacje, pozostaje w całości w ramach sekciarskiej narracji soborowej, całkowicie pomijając fundamentalną apostazję modernizmu, herezje Vaticanum II i konieczność odrzucenia całego systemu posoborowego. Jego diagnoza jest powierzchowna, a proponowane „leczenie” – heretycka „nowa ewangelizacja” – jest jedynie kolejną formą modernizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.