Portal Opoka relacjonuje uroczystości 85. rocznicy deportacji Polaków w głąb ZSRR, koncentrując się na ceremoniach w Uzbekistanie. Lech Parell z UdSKiOR i Adam Mitelsztet ze Związku Sybiraków wygłosili przemówienia pełne patosu, lecz pozbawione teologicznej głębi. Modlitwa ekumeniczna i złożenie wieńców na cmentarzach Olmazor I i II stanowią kwintesencję posoborowej amnezji duchowej.
Portal Vatican News (7 października 2025) informuje o planowanej podróży „papieża” Leona XIV do Turcji i Libanu między 27 listopada a 2 grudnia. Głównym celem wizyty ma być udział w obchodach 1700. rocznicy Soboru w Nicei, przedstawianego jako „ekumeniczny kamień milowy”. W programie uwzględniono spotkania z przedstawicielami prawosławia i islamu, kontynuując linię „dialogu międzyreligijnego” zapoczątkowaną przez Bergoglio w 2014 roku. W kontekście Libanu podkreślono „humanitarny” wymiar wizyty w kraju przyjmującym 1,5 miliona uchodźców syryjskich. Już sam fakt nazwania tej podróży „pierwszą wizytą apostolską” stanowi drwinę z pojęcia apostolskiego posłannictwa.
Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje planowane „podróże apostolskie” uzurpowanego przywódcy struktur posoborowych Roberta Prevosta („Leona XIV”) do Turcji i Libanu pod pretekstem 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. Biuro Prasowe „Stolicy Apostolskiej” podaje, że „Ojciec Święty” odwiedzi İznik (Niceę) oraz Bejrut na zaproszenie władz państwowych i „kościelnych”.
Biuro Prasowe „Stolicy Apostolskiej” ogłosiło planowane wizyty „papieża” Leona XIV w Turcji (27-30 listopada) i Libanie (30 listopada-2 grudnia) pod pretekstem uczczenia 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. Matteo Bruni, dyrektor wspomnianego biura, podkreślił, iż „pielgrzymka” do İzniku (dawna Nicea) oraz wizyta w Bejrucie odbędą się na zaproszenie władz państwowych i „kościelnych” obu krajów.
Portal CNA relacjonuje przebieg marszu „Žygis už gyvybę” w Wilnie z 4 października 2025 r., przedstawiając go jako wielkie międzynarodowe wydarzenie „pro-life” z udziałem tysięcy osób, w tym duchownych katolickich, luterańskich oraz przedstawicieli organizacji społecznych z Litwy, Łotwy, Estonii i Polski. Organizatorzy podkreślali potrzebę budowania „kultury życia” poprzez solidarność i współczucie, a całość zwieńczyła „msza” w katedrze wileńskiej.
Portal LifeSiteNews (6 października 2025) relacjonuje masowe protesty antyaborcyjne w Kanadzie, określając je jako „35. doroczny Łańcuch Życia”. Według organizatorów z Campaign Life Coalition (CLC), około 20 000 osób w ponad 350 lokalizacjach demonstrowało „świętość ludzkiego życia”, trzymając transparenty i modląc się. Wydarzenie przedstawiane jest jako wyraz jedności „ruchów pro-life”, z udziałem rodzin, osób starszych oraz młodych, w tym przedstawicieli CLC i innych działaczy.
Portal Opoka relacjonuje wystąpienie Roberta Prevosta („Leona XIV”) podczas Jubileuszu Świata Misyjnego i Migrantów, w którym uzurpator watykański głosił „nową epokę misyjną” skupioną na „przyjmowaniu migrantów” i „permanentnym stanie misji”. Przemilczając nadprzyrodzony cel Kościoła, tekst odsłania całkowitą redukcję katolickiej misji do świeckiego aktywizmu.
Portal eKAI (5 października 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leon XIV podczas mszy na zakończenie Jubileuszu Migrantów i Świata Misyjnego. W tekście dominuje retoryka redukująca misje katolickie do świeckiego aktywizmu społecznego, co stanowi jawny przejaw modernistycznej apostazji.
Portal Vatican Media relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas Mszy św. na Placu św. Piotra z okazji Jubileuszu Świata Misyjnego i Migrantów. „Dziś granice misji nie są już geograficzne” – stwierdził uzurpator watykańskiego tronu, redukując dzieło ewangelizacji do „ubóstwa, cierpienia i pragnienia większej nadziei”. W miejsce nakazu głoszenia Ewangelii wszystkim narodom (Mt 28,19) proponuje się „pozostanie” polegające na „współczuciu i solidarności” z migrantami.
Portal ekai.pl (5 października 2025) relacjonuje list „kardynała” Pierbattisty Pizzaballi, łacińskiego „patriarchy” Jerozolimy, w którym wyraża on „optymizm” wobec możliwego końca konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Dokument pomija jednak fundamentalne prawdy wiary katolickiej, redukując misję Kościoła do świeckiego aktywizmu i relatywizując objawione środki osiągnięcia prawdziwego pokoju.
