episkopat polski – Strona 3

Sędziwy biskup w tradycyjnych szatach liturgicznych w kościele, z krzyżem i świecami, symbolizujący autentyczną władzę Kościoła katolickiego, w realistycznym, pełnym szacunku ujęciu.

Nominacja „biskupa” w Radomiu: kolejny akt w teatrze posoborowej uzurpacji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Nominacja „biskupa” w Radomiu: kolejny akt w teatrze posoborowej uzurpacji

Cytowany artykuł informuje o nominacji Krzysztofa Dukielskiego – dotąd proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Magnuszewie – na „biskupa” pomocniczego diecezji radomskiej. Decyzję miał ogłosić w południe urząd zwany Nuncjaturą Apostolską w Polsce, powołując się na wolę „papieża” Leona XIV. W tekście zamieszczono odnośniki do komunikatów i krótką notę prasową „Biura Prasowego Konferencji Episkopatu Polski”. To czysto biurokratyczna laurka, pozbawiona jakiegokolwiek wymiaru nadprzyrodzonego. Oto sedno problemu: mowa o kolejnym ogniwie w łańcuchu posoborowej sukcesji bez mandatu Chrystusa i bez gwarancji sakramentalnej ważności – kolejnym administracyjnym awansie w strukturach, które zerwały z integralną wiarą katolicką.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie tradycyjnego katolickiego biskupa w ornatach, w historycznym wnętrzu kościoła, podkreślające wiarę i tradycję.

Kurialiści

Modernistyczna nominacja w Radomiu: fasada „biskupstwa” bez sukcesji wiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Modernistyczna nominacja w Radomiu: fasada „biskupstwa” bez sukcesji wiary

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski publikuje komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce (12 lipca 2025), zgodnie z którym „Ojciec Święty Leon XIV mianował ks. Krzysztofa DUKIELSKIEGO […] biskupem pomocniczym diecezji radomskiej i przydzielił mu stolicę tytularną Catula”, sygnowany przez Antonio Guido Filipazziego. Informacja podaje jedynie personalia, urząd parafialny nominata oraz fikcję stolicy tytularnej. Kontekst sakramentalny, doktrynalny i moralny jest całkowicie przemilczany. Te lakoniczne zdania ujawniają jednak nie kolejny akt kościelnego życia, lecz symptom postępującej dezintegracji: substytucję Kościoła Chrystusowego przez biurokratyczny system posoborowego modernizmu.

Realistyczne zdjęcie katolickiego biskupa w tradycyjnych szatach w kościele, z ikoną Matki Bożej, oddające duchową atmosferę i wiarę, z odpowiednim oświetleniem

Kurialiści

Grekokatolicka nominacja w Polsce: symptom oficjalnej teologii bezdogmatu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Grekokatolicka nominacja w Polsce: symptom oficjalnej teologii bezdogmatu

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje o nominacji ks. Mariusza Dmyterki, dotychczas proboszcza greckokatolickiej parafii w Białym Borze, na biskupa pomocniczego eparchii wrocławsko-koszalińskiej Kościoła greckokatolickiego w Polsce (komunikat Nuncjatury, 10 lipca; publikacja 11.07.2025). Podano łącza do not i materiałów w języku polskim i włoskim, akcentując charakter instytucjonalny i proceduralny nominacji. Całość utrzymana jest w tonie urzędowego ogłoszenia, pozbawionego jakiegokolwiek odniesienia do niezmiennej doktryny, misji nadprzyrodzonej Kościoła i zasady jedyności oraz wyłączności zbawczej prawdziwej wiary.
Milczenie o dogmacie, sakramencie, łasce i panowaniu Chrystusa jest tu nie tylko wymowne — jest oskarżycielskie.

Rewerentny katolicki ksiądz w tradycyjnych szatach w modlitewnym skupieniu w starej, sakralnej kaplicy, z ołtarzem i relikwiami w tle

Kurialiści

Posoborowa nominacja w strukturach greckokatolickich: kolejny akt instytucjonalnego pustosłowia

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Nominacje bez łaski: biurokratyczne gesty posoborowia zamiast katolickiej misji

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polskiego informuje o nominacji: “Rev. Mariusz Dmyterko è stato nominato vescovo ausiliare dell’eparchia di Wrocław-Koszalin della Chiesa greco-cattolica”. Komunikat – oparty na ogłoszeniu Nuncjatury Apostolskiej z 10 lipca – podaje, że dotychczasowy proboszcz greckokatolickiej parafii w Białym Borze, ks. Mariusz Dmyterko, został wyznaczony na biskupa pomocniczego eparchii wrocławsko-koszalińskiej; dołączono odnośniki do strony episkopat.pl i wzmiankę o materiale zdjęciowym. Całość zachowuje formalny, korporacyjny ton i sprowadza Kościół do urzędu obsadzającego stanowiska, nie wspominając w ogóle o świętości urzędu, misji uświęcania i niezmiennej doktrynie. Nominacja przedstawiona jako oczywistość staje się aktem potwierdzającym posoborowy redukcjonizm: struktura bez treści nadprzyrodzonej.