Eucharystia

Scena katolicka z ołtarzem, krucyfiksem i kapłanem w czasie Eucharystii, oddająca atmosferę duchowej wolności i wiernej kontemplacji wiary.
Posoborowie

Prawdziwa wolność według nauki katolickiej: konieczność wyboru Chrystusa

Relatywizacja nauczania o wolności i jej związkach z wyborem Jezusa w artykule z portalu Opoka relacjonuje współczesne rozważania na temat wolności, przedstawiając ją jako akt świadomego wyboru, a nie bezrefleksyjnego podążania za trendami czy presją społeczną. Autor podkreśla, iż prawdziwa wolność to nie samowola, lecz wybór dobra z miłości, a naśladowanie Jezusa jest wyrazem najbardziej głębokiego i świadomego aktu wolności. W tekście pojawia się sugestia, iż wiele współczesnych postaw to jedynie naśladownictwo, presja medialna i lęk przed odrzuceniem, co odwraca uwagę od prawdziwego celu wolności, jakim jest wybór Boga i podążanie za Jego nauką.

Podsumowując, tekst promuje pogląd, iż prawdziwa wolność zaczyna się od wyboru Jezusa, co jest zgodne z nauką Kościoła katolickiego sprzed 1958 roku, gdzie wolność rozumiana była jako zdolność do wyboru dobra w świetle Objawienia. Jednakże, artykuł unika głębszej refleksji nad istotą sakramentalnego i nadprzyrodzonego wymiaru wolności, jaką jest stan łaski, łaska Boża i zjednoczenie z Chrystusem, które są fundamentem prawdziwej wolności.

Realistyczny obraz katolickiej kaplicy z wiernymi modlącymi się przy ołtarzu, ukazujący głębię duchowej pobożności i tradycyjny katolicki klimat
Posoborowie

„Duchowy most” Sant’Egidio: humanitarny sentymentalizm zamiast królowania Chrystusa

Vatican News informuje o inicjatywie Wspólnoty Sant’Egidio, archidiecezji Nagasaki i Ruchu Focolari: 75-godzinne czuwanie modlitewne „o pokój”, spinające kaplicę Najświętszego Serca Jezusa i Marji w Nowym Jorku z kaplicą Matki Bożej z Nagasaki (bazylika Urakami), w 80. rocznicę zrzucenia bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki. Wydarzenie, prowadzone w języku „solidarności” i „komunii”, obejmuje intencję „wszystkich ofiar trwających konfliktów” i dopuszcza uczestnictwo online poprzez przesyłanie „modlitw”. Portal eKAI dorzuca patetyczną prośbę o wsparcie finansowe. Konkluzja jest niestety ewidentna: proponuje się naturalistyczny rytuał emocji pozbawiony nadprzyrodzonego sensu, bez wezwania do panowania Chrystusa Króla, pokuty, nawrócenia narodów i posłuszeństwa Prawu Bożemu.

Sanktuarium katolickie z kapłanem przy ołtarzu, ukazujące królestwo Chrystusa w kontekście duchowej i moralnej prawdy, w realistycznym stylu, pełne szacunku i emocjonalnego wyrazu.
Świat

Tunelowe eldorado Hamasu i milczenie o królowaniu Chrystusa

Portal Opoka relacjonuje, że przed napaścią na Izrael jesienią 2023 r. Hamas ukrył w tunelach Strefy Gazy 700 mln dolarów oraz setki milionów szekli, co – według BBC – pozwala tej organizacji utrzymywać dyskretny system wypłat dla ok. 30 tys. swoich ludzi. Opisano mechanikę kurierów, zarzuty Izraela o przejmowanie pomocy humanitarnej, frustrację cywilów, a także bilans ofiar i impas negocjacji. Całość utrzymana jest w tonie czysto geopolitycznym i humanitarnym, z całkowitym przemilczeniem nadprzyrodzonego porządku, prawa Bożego i królowania Chrystusa nad narodami – co jest najcięższą skazą tekstu i tezą niniejszej analizy.

Fotorealistyczne zdjęcie kapłana w tradycyjnym stroju odprawiającego Eucharystię w świątyni, ukierunkowane na szacunek i kult Boga, z podkreśleniem sakralności i modlitewnej atmosfery.
Posoborowie

Sportowa autopromocja zamiast ofiary: modernistyczny naturalizm pod koloratką

eKAI (07 sierpnia 2025) relacjonuje akcję ks. Pawła Nowaka z diecezji Hildesheim: przejazd rowerem z północnych Niemiec do Rzymu „dla chorych dzieci”, zbiórkę na hospicjum „Löwenherz”, a zwieńczeniem jest selfie i wręczenie listów dzieci „papieżowi” Leonowi XIV na audiencji generalnej. Kapłan przyznaje, że nie odprawił mszy i nie był na niedzielnej „mszy”, uzasadniając to celem charytatywnym, po czym zapowiada start w mistrzostwach świata w ultrakolarstwie. To podręcznikowy przykład redukcji kapłaństwa do świeckiego wolontariatu i medialnego spektaklu – z jawnym lekceważeniem kultu Bożego i pierwszego obowiązku kapłana: składania Ofiary.

Realistyczne zdjęcie katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem przed ołtarzem, symbolizujące wiarę i tradycję religijną.
Polska

CPK jako bożek postępu: polityczny mit zamiast ładu Chrystusowego

Portal Opoka relacjonuje zapowiedź prezydenta Karola Nawrockiego, który po zaprzysiężeniu zamierza ogłosić w Kaliszu inicjatywę ustawodawczą przywracającą realizację Centralnego Portu Komunikacyjnego w „tradycyjnym kształcie”. Artykuł streszcza wątki z orędzia: determinację w realizacji tzw. Planu 21, akcent na „wielkie inwestycje” (CPK, drogi, porty), aspiracje „koła zamachowego” rozwoju, a także konflikt o przebieg kolei dużych prędkości przez Kalisz i sprzeciw wobec „bypassu”. Zwieńczeniem jest zapowiedź pierwszego projektu ustawy kierowanego do Sejmu oraz wzmianka o możliwych zmianach konstytucji. Tekst przemawia językiem świeckiego mesjanizmu gospodarczego, który milczy o porządku nadprzyrodzonym i o panowaniu Chrystusa Króla — i to milczenie jest jego największą winą.

Obraz przedstawiający tradycyjną katolicką Eucharystię na ołtarzu, z kapłanem w liturgicznych szatach, ikony świętych i krucyfiks, oddający duchowość, pokorę i wierność wierze katolickiej.
Posoborowie

Kult dialogu zamiast wiary: apoteoza Leona XIV w ustach Arboreliusa

eKAI relacjonuje wywiad szwedzkiego kardynała Andersa Arboreliusa dla czasopisma „Bonifatiusblatt”, w którym chwali on wybór Roberta Prevosta na „papieża” Leona XIV jako dzieło Ducha Świętego, nazywa go „człowiekiem dialogu” i wyraża nadzieję na wzmacnianie jedności, relacji z judaizmem oraz mediacje w wojnie rosyjsko‑ukraińskiej. Arborelius maluje portret „bardzo, bardzo dobrego człowieka”, podkreśla jego pokorę i umiejętność słuchania, zaś o sobie wspomina przyjętą rezygnację z urzędu „biskupa” Sztokholmu i pragnienie powrotu do klasztoru. Konkluzja jest jasna: zastąpienie wiary katolickiej kultem dialogu, psychologii i geopolitycznego PR-u.

Realistyczne, pobożne zdjęcie katolickiego nabożeństwa z kapłanem, krzyżem i świecami w kościele, oddające duchową głębię i szacunek dla wiary.
Posoborowie

Agnostycyzm jako cnota? Demontaż personalistycznej mgławicy Więź.pl

Portal Więź.pl anonsuje podcast „Pytania na marginesach”, w którym Karol Grabias rozmawia z dr Sylwią Wilczewską (IFiS PAN) o agnostycyzmie. Padają pytania o możliwość bycia „osobą religijną” bez zdefiniowanego stanowiska co do istnienia Boga, o rzekomą użyteczność agnostycyzmu w obniżaniu „temperatury sporów” religijnych oraz o to, jak to możliwe, że tak różni światopoglądowo ludzie (Darwin, Wilde) byli agnostykami. Całość oprawiona jest personalistyczną autopromocją: „Więź – łączymy w czasach chaosu”, prośbą o darowizny oraz reklamą „personalistycznego spojrzenia na wiarę”. Konkluzja jest niewypowiedziana, ale sugerowana: agnostycyzm jako dopuszczalna, a nawet „pomocna” postawa wobec religii. To nie tylko błąd – to programowa neutralizacja dogmatu i moralnej powagi Objawienia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.