Portal eKAI informuje o 30. edycji Festiwalu SACROFILM w Zamościu, podczas której dzieciom z klas 4-6 zaprezentowano film o Carlo Acutisie zatytułowany „Boży Influenser”. Wydarzeniu towarzyszyły występy zespołu „Promyczki Dobra” oraz promocja piosenki napisanej z okazji ubiegłorocznej „kanonizacji” Acutisa, dokonanej we wrześniu 2025 roku przez okupanta Stolicy Apostolskiej, Leona XIV….
Portal LifeSiteNews (13 listopada 2025) przedstawia żywot św. Didaka z Alkali, franciszkańskiego brata zakonnego znanego z posługi trędowatym podczas epidemii w Rzymie roku 1450. Artykuł podkreśla jego „unbounded charity” oraz cuda dokonane za wstawiennictwem Matki Bożej, kończąc akapitem o kanonizacji przez Sykstusa V. Lektura ta – pozornie pobożna – stanowi jednak kolejny przykład posoborowej amputacji nadprzyrodzoności z hagiografii, redukującej świętość do humanitarnego altruizmu.
Portal eKAI (22 października 2025) relacjonuje obchody wspomnienia liturgicznego „św. Jana Pawła II”, gloryfikując postać będącą symbolem posoborowej rewolucji doktrynalnej. Cytowany artykuł powtarza hagiograficzne narracje o „papieżu Polaku”, pomijając całkowicie jego teologiczne wypaczenia sprzeczne z niezmiennym Magisterium Kościoła.
Portal ACI Prensa (23 października 2025) relacjonuje wywiad z Antonią Salzano, matką Carlo Acutisa – młodzieńca ogłoszonego „świętym” przez antypapieża Leona XIV 7 września 2025. Artykuł przedstawia Salzano jako wzór matczynej duchowości, pomijając doktrynalne implikacje fałszywej kanonizacji przeprowadzonej przez modernistyczną sekcję okupującą Watykan.
Portal LifeSiteNews (22 października 2025) relacjonuje rytuał neo-kanonizacji Bartolo Longo przez uzurpatora Leona XIV, przedstawiając go jako „byłego satanistę” i „apostoła różańca”. Tekst gloryfikuje rzekome nawrócenie Longo z okultyzmu oraz jego działalność w Pompejach, w tym kult obrazu „Matki Bożej Pompejańskiej” i domniemane cuda. Całość utrzymana w tonie sensacyjnej hagiografii, typowej dla posoborowego synkretyzmu religijnego.
Portal EWTN informuje o uroczystościach związanych z rytuałem ogłoszenia dwóch nowych „świętych” przez uzurpatora Roberta Prevosta (posługującego się imieniem Leon XIV), w której uczestniczyła oficjalna delegacja reżimu Maduro. Artykuł koncentruje się na politycznych napięciach między władzą a opozycją, całkowicie pomijając teologiczną nieważność całego przedsięwzięcia i jego funkcję jako narzędzia legitymizacji dla krwawego reżimu.
Portal EWTN (19 października 2025) relacjonuje ceremonię „kanonizacji” siedmiu osób przez uzurpatora Leona XIV, w tym pierwszych „świętych” z Wenezueli i Papui-Nowej Gwinei. Wśród nich wymienia się m.in. byłego satanistę Bartolo Longo, „lekarza ubogich” José Gregorio Hernándeza Cisnerosa oraz męczenników z czasów II wojny światowej i ludobójstwa Ormian. Ceremonii towarzyszyły hymny w językach lokalnych, flagi narodowe oraz entuzjazm tłumów.
Portal Vatican Media (19 października 2025) relacjonuje ceremonię kanonizacji siedmiorga nowych „świętych” przez „papieża” Leona XIV podczas „mszy” w Watykanie. W homilii podkreślano znaczenie wiary jako „relacji miłości” z Bogiem, modlitwy oraz nadziei na „zbawienie” oderwane od tradycyjnej koncepcji łaski uświęcającej. „Niech ich wstawiennictwo wspiera nas w próbach, a ich przykład niech będzie dla nas inspiracją we wspólnym powołaniu do świętości” – stwierdził uzurpator watykańskiego tronu. Ten spektakl religijnego synkretyzmu stanowi jawną profanację katolickiej doktryny o świętych obcowaniu.
Portal Opoka (16 października 2025) publikuje hagiograficzną relację z wyboru kard. Karola Wojtyły na antypapieża Jana Pawła II w 1978 r., gloryfikując to wydarzenie jako przełomowe dla „Kościoła”. Artykuł pełen jest emocjonalnych opisów „entuzjazmu świata”, cytatów z modernistycznych hierarchów oraz pomników budowanych człowiekowi, który stał się ikoną posoborowego apostazji. Zupełnie pominięto przy tym dogmatyczną ocenę jego heretyckich działań i nieważność wyboru z punktu widzenia prawa kanonicznego.
Portal Opoka relacjonuje udział filmu dokumentalnego „Rycerz” w XXXIX Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów „Niepokalana” w 2025 roku, podkreślając jego promocję postaci św. Maksymiliana Kolbego jako misjonarza, wynalazcy i twórcy medialnego imperium, z błogosławieństwem „papieża” Leona XIV i patronatem Dykasterii ds. Kultury i Edukacji oraz Konferencji Episkopatu Polski. Artykuł wychwala bogaty życiorys Kolbego, jego męczeństwo jako zwieńczenie życia oraz misję festiwalu w budowaniu jedności mediów katolickich. Ta narracja to nie oddanie czci prawdziwemu męczennikowi Kościoła, lecz subtelna herezja, redukująca świętość do naturalistycznych osiągnięć i wpisująca się w apostazję posoborowej struktury, gdzie wiara zostaje zastąpiona dialogiem i kulturą bez Chrystusa Króla.
