Portal eKAI (22 grudnia 2025) relacjonuje przedświąteczne spotkanie w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, podczas którego uzurpator Józef Kupny wygłosił przemówienie do kleryków struktury posoborowej. Wydarzenie, naznaczone typową dla neo-kościoła teatralnością, objawiło głębię doktrynalnego bankructwa posoborowej „formacji” kapłańskiej.
Portal Vatican News relacjonuje wystąpienie uzurpatora Roberta Prevosta (ps. „Leon XIV”) podczas audiencji generalnej 10 grudnia 2025 r., w którym odwołał się do tzw. listu pojednania polskich i niemieckich „biskupów” z 1965 roku. Prevost stwierdził: „Niech słowa tamtego dokumentu – «Przebaczamy i prosimy o przebaczenie» – będą dla zwaśnionych dziś narodów świadectwem, że pojednanie i przebaczenie są możliwe, gdy rodzą się z obustronnego pragnienia pokoju i wspólnego działania, w prawdzie, dla dobra ludzkości”.
Portal Opoka relacjonuje konferencję zorganizowaną na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu z okazji 60. rocznicy tzw. Orędzia biskupów polskich do niemieckich. Profesor Norman Davies ubolewa nad współczesnym „zanikiem idei przebaczenia” w obliczu populizmu, podczas gdy dr hab. Wojciech Kucharski przedstawia kard. Bolesława Kominka jako architekta „przełomowego” dokumentu. Wspomniany list z 18 listopada 1965 r. zawierał frazę „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”, która – zdaniem uczestników konferencji – stała się fundamentem powojennego pojednania. W wystąpieniach podkreślano rolę „ducha Soboru Watykańskiego II” oraz „zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego”, pomijając jednak całkowicie nadprzyrodzony wymiar przebaczenia i warunki ważności pojednania w świetle doktryny katolickiej.
Pod przewodnictwem „arcybiskupa” Tadeusza Wojdy, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, oraz przy udziale niemieckiego „przewodniczącego” episkopatu Georga Bätzingu, we wrocławskiej archikatedrze odbyła się 18 listopada 2025 r. uroczystość upamiętniająca 60. rocznicę wymiany listów między polskimi a niemieckimi „biskupami”. Wydarzenie to, reklamowane jako „dziękczynienie za dar pojednania”, stanowi jaskrawy przykład teologicznego bankructwa posoborowej struktury, która zastąpiła sakralną misję Kościoła świeckim teatrem politycznej poprawności.
Portal eKAI (18 listopada 2025) relacjonuje uroczystości rocznicowe wystosowania tzw. „Orędzia pojednania” przez polskich biskupów do niemieckich w 1965 roku. W archikatedrze wrocławskiej odbyła się koncelebrowana „msza” pod przewodnictwem abp. Tadeusza Wojdy SAC, „przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski”, z udziałem bp. Georga Bätzinga, szefa niemieckiego episkopatu, oraz nuncjusza apostolskiego abp. Antonio Guido Filipazziego. W homilii i przemówieniach podkreślano „ducha pojednania” i „profetyczność gestu” kard. Bolesława Kominka, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar pokuty i konieczność nawrócenia heretyków na jedyną prawdziwą wiarę katolicką. Po liturgii podpisano wspólne oświadczenie „Odwaga wyciągniętych rąk”, stanowiące kolejny akt apostazji w duchu soborowego ekumenizmu.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o planowanych na 18-19 listopada 2025 r. uroczystościach 60. rocznicy wymiany listów między polskimi i niemieckimi biskupami. Centralnym punktem obchodów ma być „przesłanie pojednania” zawierające słynne zdanie: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie” autorstwa abp. Bolesława Kominka. W programie zaplanowano m.in. ekumeniczne nabożeństwo z pieśniami z Taizé oraz konferencję naukową z udziałem świeckich historyków.
Portal eKAI relacjonuje wizytę „arcybiskupa” Berlina Heinerem Kocha we Wrocławiu z okazji 60. rocznicy Listu biskupów polskich do niemieckich z 1965 roku. Wydarzenie obejmuje „Mszę Świętą” w archikatedrze wrocławskiej, przewodniczoną przez „biskupa” pomocniczego Macieja Małego, z udziałem niemieckich pielgrzymów. „Abp” Koch chwali list jako „przełomowy i pełen radości”, podkreśla historyczne powiązania archidiecezji berlińskiej z wrocławską oraz relikwie „św.” Edyty Stein, zapraszając do berlińskiej katedry. W homilii „bp” Małyga mówi o krzyżu jako symbolu uzdrawiającego spojrzenia, odwołując się do Ewangelii i Starego Testamentu, akcentując wiarę rodząca się ze spojrzenia i Bożą miłość. Całość to subtelna, lecz jadowita manifestacja posoborowego ekumenizmu, który pod płaszczykiem pojednania maskuje odrzucenie integralnej wiary katolickiej na rzecz naturalistycznego dialogu, całkowicie sprzecznego z niezmiennym Magisterium Kościoła sprzed 1958 roku.
Portal eKAI (18 sierpnia 2025) relacjonuje wypowiedzi Wolfganga Ipolta, „biskupa” niemieckiej diecezji Görlitz, gloryfikującego wymianę listów między „biskupami” niemieckimi i polskimi z 1965 roku jako „początek pojednania narodów”. Zapowiedziano wspólne obchody 60. rocznicy wraz z polskimi „biskupami” we Wrocławiu, wystawę i deklarację, zaś polska struktura posoborowa zabiega o wpisanie tej korespondencji na listę UNESCO. Ipolt twierdzi, że doświadcza „podobnych wyzwań” z polskimi „braćmi w urzędzie”, w tym narastającej apostazji, lecz spodziewa się, że polityczne napięcia nie wpłyną na „braterskie relacje kościelne”. Artykuł przywołuje oryginalny cytat z listu polskich „biskupów”: „udzielamy wybaczenia i prosimy o nie”, oraz odpowiedź niemieckiej strony z prośbą o „zapomnienie” i „przebaczenie”.
