Portal Episkopat.pl (21 stycznia 2026) relacjonuje obrady tzw. Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, odbywające się pod przewodnictwem „biskupa” Piotra Gregera. Przebieg spotkania ujawnia systematyczną destrukcję katolickiej liturgii i dyscypliny sakramentalnej przez struktury okupujące Watykan.
Portal eKAI (11 października 2025) relacjonuje tzw. Jubileusz Samorządowców diecezji ełckiej pod przewodnictwem „biskupa” Jerzego Mazura – wydarzenie będące jawną profanacją pojęcia katolickiej duchowości władzy.
Portal eKAI (26 kwietnia 2025) informuje o uroczystościach w Świętym Gaju, gdzie struktury posoborowe diecezji elbląskiej zorganizowały „pożegnanie papieża Franciszka” połączone z kultem św. Wojciecha. Pod przewodnictwem „biskupów” Wojciecha Skibickiego i Jacka Jezierskiego odbyła się msza przy ołtarzu polowym z udziałem przedstawicieli władz świeckich, służb mundurowych i harcerzy. W homilii porównano misję ewangelizacyjną św. Wojciecha z działalnością antypapieża Bergoglio, gloryfikując przy tym relatywizm doktrynalny i naturalistyczne redukcje wiary.
Portal przemyska.pl (25 września 2025) relacjonuje inaugurację roku akademickiego w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Podczas uroczystości z udziałem „abp” Adama Szala i „abp” Kryspina Dubiela (nuncjusza w Angoli) 11 kleryków rozpoczęło studia filozoficzno-teologiczne, zaś 5 alumnów – rok propedeutyczny. W homilii „abp” Szal apelował o „szukanie Jezusa”, powołując się na orędzie „św. Jana Pawła II”, podczas gdy „abp” Dubiel dzielił się doświadczeniami z formacji kapłańskiej w Afryce. Całość przedstawiona została jako „pielgrzymowanie nadziei” w Roku Jubileuszowym – co stanowi jedynie kolejny przejaw teologicznego bankructwa posoborowej pseudoformacji.
Portal eKAI relacjonuje spotkanie „papieża” Leona XIV z nowymi „biskupami” na watykańskim kursie, gdzie uzurpator zachęca do zaufania „łasce stanu”, modlitwy, reagowania na nadużycia, troski o ekologię, formację seminaryjną, rolę świeckich i ostrożności w mediach społecznościowych. Artykuł podkreśla bliskość z wiernymi, miłosierdzie i sprawiedliwość, a także korzystanie z doświadczenia seniorów. Ta relacja, maskująca się pod pasterską radą, ujawnia jednak głęboką apostazję posoborowej struktury, redukującą urząd biskupi do świeckiego zarządzania ludzkimi problemami, bez jakiegokolwiek akcentu na niezmienną doktrynę katolicką i panowanie Chrystusa Króla.
