Portal eKAI (12 marca 2023) relacjonuje działania „parafii św. Jana Pawła II” we Lwowie, która współpracuje z „Caritas diecezji zamojsko-lubaczowskiej” w pomocy uchodźcom wojennym. Artykuł przedstawia tę współpracę jako przykład miłosierdzia chrześcijańskiego, powołując się na Dzienniczek „św. Faustyny” oraz wypowiedzi modernistycznych duchownych.
Portal eKAI (8 października 2025) relacjonuje obrady dyrektorów wydziałów duszpasterskich w Szczecinie, gdzie omawiano program „Pielgrzymi nadziei” na rok 2025/2026 i planowano kolejne inicjatywy. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. „bp” Andrzej Czaja, „abp” Wiesław Śmigiel oraz inni funkcjonariusze posoborowych struktur. Artykuł odsłania głębię kryzysu pseudo-kościoła, gdzie naturalizm zastąpił nadprzyrodzoność, a rewolucyjna nowomowa maskuje apostazję.
Portal eKAI (5 października 2025) relacjonuje siódmy pogrzeb dzieci zmarłych przed urodzeniem w Przemyślu, w którym uczestniczyło 95 dzieci – 92 poronionych i 3 martwo urodzonych. Obrzędom w kościele pw. „św.” Józefa Sebastiana Biskupa przewodniczył „abp” Józef Michalik, emerytowany „metropolita przemyski”.
Portal eKAI (5 października 2025) relacjonuje uroczystości rocznicowe poświęcone Helenie Kowalskiej (znanej jako „Faustyna”) w płockim sanktuarium „Bożego Miłosierdzia”, gdzie „biskup” Szymon Stułkowski głosił homilię na temat rzekomych objawień i propagował naturalistyczną wizję miłosierdzia oderwaną od katolickiej doktryny o sprawiedliwości Bożej.
Portal eKAI (30 września 2025) relacjonuje doroczną pielgrzymkę maturzystów diecezji pelplińskiej na Jasną Górę, przedstawiając ją jako akt „zawierzenia” egzaminów i życiowych wyborów „Czarnej Madonnie”. Wśród 2000 uczestników znaleźli się „biskup” Ryszard Kasyna oraz „ksiądz” Mateusz Pryczkowski, a centralnym punktem było „nabożeństwo” połączone z protestantyzującym świadectwem youtubera Krzysztofa Sowińskiego.
Portal Opoka.org.pl informuje o II Rabczańskim Marszu Wszystkich Świętych, który odbył się 27 października 2025 roku w Rabce pod patronatem parafii św. Marii Magdaleny. Wydarzenie, przedstawiane jako „radośni uczestnicy przypomnieli o drodze do nieba”, w rzeczywistości stanowi groteskową parodię katolickiego kultu świętych, pełną modernistycznych wypaczeń i teologicznych nieścisłości.
Portal Opoka (23 października 2025) publikuje komentarz Jacka Salija OP do encykliki „Dilexit nos” przypisywanej Franciszkowi (Bergoglio), przedstawiając ją jako „pożegnalny dar” mającego odejść antypapieża. Autor wychwala rzekome „przypomnienie centrum wiary” zawarte w dokumencie, akcentujące miłość Bożą wyrażoną przez „logikę serca”. Tekst gloryfikuje modernistyczne redukcje doktryny do emocjonalnych uniesień, całkowicie pomijając obowiązek intelektualnego przylgnięcia do objawionych prawd.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia tekst o. Wacława Oszajcy SJ gloryfikujący Helenę Kowalską jako rzekomą prekursorkę „nowego otwarcia” w Kościele. Autor podkreśla jej „prekursorskie wątki”, w tym pragnienie kapłaństwa i zniesienia struktury zakonnej, przedstawiając je jako wzór do naśladowania. Całość stanowi jawną apologię modernistycznej rewolucji doktrynalnej, podszytej pogardą dla niezmiennej dyscypliny Kościoła.
Portal Opoka informuje o sukcesie dokumentu „Wielkie Ostrzeżenie” meksykańskiego reżysera Juana Carlosa Salasa Tameza, który zdobył 14 nagród na festiwalach filmowych, w tym główną nagrodę na XXXIX Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów „Niepokalana” 2025. Film przedstawiany jest jako „poruszające dzieło o duchowym przebudzeniu”, oparte na analizie objawień św. Faustyny Kowalskiej i innych mistyków, mających inspirować do „refleksji nad sumieniem i przemianą”. Produkcja trafi do polskich kin 31 października 2025 roku, oferując – według słów ks. Mateusza Szerszenia – „profetyczne przesłanie na czas duchowej ślepoty”. Ta pozornie budująca narracja okazuje się jednak kolejnym przejawem teologicznego bankructwa posoborowej pseudo-duchowości.
Portal Gość.pl relacjonuje obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka Utraconego, koncentrując się na działaniach takich jak msze św., pogrzeby dzieci poronionych oraz „wsparcie” rodziców poprzez struktury posoborowe. Artykuł całkowicie pomija katolicką naukę o stanie łaski, grzechu aborcji i obowiązku pokuty, zastępując ją psychologizującą pseudopastoralną fasadą.
