Festiwal Conrada

Religijny obraz katolicki z kapłanem trzymającym krzyż w tradycyjnym wnętrzu kościoła, symbolizujący wierność naukom Kościoła wobec kontrowersji kulturowych
Posoborowie

Krakowski Festiwal Conrada 2025: Triumf naturalizmu w służbie ideologicznego wykorzenienia

Portal Tygodnik Powszechny informuje o nadchodzącej 17. edycji Festiwalu Conrada w Krakowie (20-26 października 2025), prezentując program zdominowany przez postkolonialne i migracyjne narracje. Głównym gościem będzie laureat literackiej Nagrody Nobla Abdulrazak Gurnah, którego twórczość koncentruje się na „doświadczeniu migracji, wykorzenienia i postkolonialnej pamięci”. Temat przewodni festiwalu – „nadzieja radykalna” – ma się przejawiać w dyskusjach o „budowaniu wspólnoty i czułości w świecie po katastrofie”. Wśród innych autorów wymienia się m.in. Chloe Dalton, Yan Ge, Colma Tóibína oraz polskich pisarzy: Ishbel Szatrawską, Małgorzatę Halber i Ziemowita Szczerka.

Starzec ksiądz w kościele z witrażami, modlitwa, powaga, tradycyjna katolicka scena, wyraz głębokiej wiary i krytyki modernizmu
Świat

Kult człowieka i relatywistyczna destrukcja prawdy w „Tygodniku Powszechnym”

Portal „Tygodnik Powszechny” prezentuje specjalny numer poświęcony rozmowom z laureatami Nagrody Nobla, gloryfikując ich naturalistyczne i subiektywistyczne podejście do prawdy. Wśród wymienionych autorów znajdują się m.in. Swietłana Aleksijewicz, Kazuo Ishiguro i Olga Tokarczuk, których prace przedstawiane są jako „panorama wyobraźni naszych czasów”. Redakcja chełpi się współorganizacją Festiwalu Conrada, gdzie jak twierdzi, odbywają się „rozmowy bez zadęcia i konwenansów” – co w praktyce oznacza dyskurs pozbawiony principiorum et finium (zasad i celów) właściwych katolickiemu porządkowi.

Wierni modlący się w serdecznej kontrze w kościole przed banerem Festiwalu Conrada z Pauliną Frankiewicz
Posoborowie

Festiwal Conrada jako narzędzie dechrystianizacji kultury

Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) informuje o objęciu funkcji dyrektorki programowej Festiwalu Conrada przez Paulinę Frankiewicz – filozofkę i aktywistkę literacką związaną z Polskim Stowarzyszeniem Alberta Camusa. Nowa szefowa zapowiada „odrzucenie podziałów na literaturę ambitną i popularną” oraz koncentrację na „społecznych i systemowych aspektach rynku książki”, co określa jako „święto literatury” mające „otwierać na nowe lektury”.

Przerażająca scenografia postapokaliptycznego świata bez Chrystusa, z Emily St. John Mandel i rozpaczliwymi ludziami skupionymi na sztuce i literaturze.
Kultura

Katastrofa bez Chrystusa: modernistyczna utopia w literaturze Emily St. John Mandel

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje spotkanie z kanadyjską pisarką Emily St. John Mandel podczas 17. edycji Festiwalu Conrada, odbywającego się pod hasłem „Nadzieja radykalnej”. Artykuł przedstawia jej powieści postapokaliptyczne (Stacja jedenasto, Szklany hotel) jako rzekomo ukazujące „budowanie wspólnoty poprzez sztukę po końcu świata”, przy finansowym wsparciu Ministerstwa Kultury w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2.0.

Pusty ławeczka w tradycyjnym kościele katolickim z otwartą Biblią i przestawieniem Chrystusa Króla na tle.
Kultura

Humanistyczny kult śmierci jako przejaw apostazji współczesnego świata

Portal Tygodnik Powszechny (10 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję z festiwalu Conrada zatytułowaną „Ostateczności”, gdzie autorki Anna Ciarkowska, Zośka Papużanka i Katarzyna Sobczuk rozważały temat starości, choroby i śmierci przez pryzmat literatury. „Nadchodzi jednak chwila, gdy zauważamy zmianę: człowiek w lustrze wydaje się nieznajomy, ciało nie chce nas słuchać” – czytamy w zapowiedzi spotkania. Całość utrzymana w duchu świeckiego humanizmu pomija fundamentalne prawdy wiary katolickiej o charakterze pokutnym i eschatologicznym.

Pusty kościół w Krakowie z wylotami nowoczesnego festiwalu przez witraże. Na podłodze leży książka „Koniec” Marty Hermanowicz.
Świat

Festiwal Conrada 2025: Apoteoza laickiej utopii w cieniu apostazji kultury

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 października 2025) relacjonuje siedemnastą edycję krakowskiego Festiwalu Conrada pod hasłem „Nadzieja radykalna”, prezentując go jako przestrzeń „poszukiwania sensu po końcu” w oderwaniu od jakichkolwiek nadprzyrodzonych fundamentów. Wśród „ponad setki gości” wymienia się heretyckich autorów jak Abdulrazak Gurnah czy queerowego aktywistę Normana Eriksona Pasaribu, gloryfikując przy tym powieść Marty Hermanowicz „Koniec” – dzieło skupione na „dziedziczeniu traum” i rewolcie przeciwko naturalnemu porządkowi.

Przerzedzone ławki w tradycyjnym kościele katolickim z zapomnianą Biblią na ołtarzu.
Świat

Festiwal Conrada 2025: Kryzys nadziei w cieniu modernistycznej utopii

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje wydarzenia ostatniego dnia Festiwalu Conrada (25 października 2025), skupiając się na tematach „nadziei po katastrofie”, „odzyskiwania głosu” i „przetrwania jako wspólnoty”. Wśród omawianych autorów znaleźli się Abdulrazak Gurnah (laureat Literackiej Nagrody Nobla 2021), Emily St. John Mandel oraz Carole Martinez i Kamel Daoud. Kluczowe wątki obejmują: krytykę „martwych narracji” religijnych i politycznych (Bartłomiej Dobroczyński), postulowanie literatury jako narzędzia „przywracania głosu wykluczonym” (Daoud) oraz redukcję przetrwania do ludzkiej solidarności pozbawionej wymiaru nadprzyrodzonego (Mandel). Artykuł konsekwentnie pomija jakiekolwiek odniesienie do transcendentnego źródła nadziei, ograniczając dyskurs do immanentnego humanizmu.

Zrujnowany dom jako symbol upadku wiary i rodziny w kontekście kultury traumy
Świat

Trauma jako nowe bożyszcze: literackie zwycięstwo kultury samozniszczenia

Portal „Tygodnik Powszechny” (26 października 2025) relacjonuje przyznanie Nagrody Conrada 2025 Marcie Hermanowicz za powieść „Koniec”, wychwalając dzieło jako „odważne językowo” i „głęboko zanurzone w traumie pokoleniowej”. Książka, przedstawiana jako arcydzieło współczesnej literatury, okazuje się w istocie manifestem duchowej degrengolady, gdzie cierpienie pozbawione nadprzyrodzonej perspektywy staje się celem samym w sobie.

Sztukę przedstawiającą stary księgozbiór i krzyż w tradycyjnej bibliotece katolickiej
Kultura

Literatura jako narzędzie dezintegracji: modernistyczny festiwal podważający nadprzyrodzony porządek

Portal Tygodnik Powszechny (25 października 2025) relacjonuje IV dzień Festiwalu Conrada jako „rozmowy o Europie Środkowej, rodzinie, wspólnocie i pamięci”, gdzie twórcy próbują „opisać świat, który się rozpada”. Weronika Gogola, Ján Púček i Ziemowit Szczerek w dyskusji prowadzonej przez Aleksandrę Hudymač redukują środkowoeuropejskość do „mikroskopijnych historii”, „ironii przetrwania” i groteski. Nominowani do Nagrody Conrada przyznają, że piszą z „przymusu”, traktując rodzinę jako „źródło napięcia”, zaś Colm Tóibín w finale festiwalu głosi, że „pisanie to próba oddania głosu ciszy” – całość stanowi manifest dekadenckiego humanizmu oderwanego od nadprzyrodzonego porządku.

Kapelan w tradycyjnych szatach liturgicznych trzymając Biblię w ciemnym kościele, symbolizujący konflikt między prawdą boską a relatywizmem współczesnej literatury.
Kultura

Festiwal Conrada: literatura jako narzędzie dezintegracji sacrum

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje czwarty dzień Festiwalu Conrada (23 października 2025), poświęcony tematom śmierci, apokalipsy i utraty języka. W rozmowach z pisarzami jak Zośka Papużanka czy Hanna Nordenhök przedstawiono śmierć jako „część życia”, apokalipsę jako „laboratorium nadziei”, a zmianę języka jako formę wyzwolenia. Całość utrzymana w duchu naturalistycznym i relatywistycznym, gdzie literatura zastępuje funkcję religii, oferując „nadzieję bez nadziei” w miejsce obiektywnej Prawdy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.