Artykuł portalu LifeSiteNews z 2 marca 2026 roku informuje o wypowiedzi austriackiego posła z FPÖ, Norberta Nemetza, który zasygnalizował wzrost ataków na kościoły w Wiedniu i skrytykował podwójne standardy w reagowaniu na przestępstwa z nienawiści oraz cenzurę UE. Nemet wskazuje na fałszywe zagrożenie bombowe podczas Marszu dla Życia, graffiti…
Portal LifeSiteNews (11 lutego 2026) relacjonuje głosowanie Parlamentu Europejskiego ws. Ustawy o Lekach Krytycznych (CMA), która klasyfikuje mifepriston – środek aborcyjny – jako „lek o znaczeniu systemowym”. Austriacki eurodeputowany Gerald Hauser z Wolnościowej Partii Austrii (FPÖ) ostro skrytykował tę decyzję jako „moralny upadek” i podkreślił, że „dziecko zostało uznane za chorobę”. Pomimo sprzeciwu środowisk konserwatywnych, większość chadeków poparła projekt.
Portal LifeSiteNews (21 października 2025) informuje o decyzji Waltera Rosenkranza, prezydenta austriackiego parlamentu, zakazującej stosowania tzw. języka „gender-inclusive” w oficjalnych komunikatach instytucji. W miejsce nienaturalnych konstrukcji z gwiazdkami czy dwukropkami („Bürger*innen”) przywrócono klasyczne formy językowe: rodzaj męski ogólny lub parę form męsko-żeńską („Sehr geehrte Damen und Herren”). Rosenkranz uzasadnił decyzję koniecznością przestrzegania zasad ortografii niemieckiej oraz „duchem konstytucji austriackiej”, podkreślając, że „prawdziwa równość” realizuje się poprzez edukację i szacunek, a nie manipulacje interpunkcyjne. Decyzja zapadła po zwycięstwie prawicowej Partii Wolnościowej (FPÖ) w wyborach 2024 roku, choć ugrupowanie nie uczestniczy obecnie w rządzie z powodu braku absolutnej większości.
Portal LifeSiteNews (20 sierpnia 2025) relacjonuje decyzję wiedeńskiego Sądu Okręgowego w sprawach cywilnych, uznającą ważność rozstrzygnięć arbitrażowych opartych na prawie szariatu w sporze majątkowym między dwoma muzułmanami. Sąd uznał, że zastosowanie islamskiego prawa „nie narusza podstawowych wartości porządku austriackiego”, ignorując zasadę extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia) oraz obowiązek państwa do publicznego wyznawania religii katolickiej. Konserwatywni politycy i aktywiści wyrażają oburzenie, lecz ich reakcja pozostaje uwięziona w klatce świeckiego relatywizmu.
