Francja

Obraz przedstawiający prześladowania chrześcijan w Europie, młody chrześcijanin Ashur Sarnaya modlący się przed krzyżem z ciemnymi postaciami dżihadystów w tle. Scena w ruinach europejskiego miasta i katolickiego kościoła.
Świat

Dżihadyści i milczenie posoborowego świata wobec prześladowania chrześcijan

Portal eKAI (3 grudnia 2025) relacjonuje analizę francuskich służb bezpieczeństwa wewnętrznego (DGSI) potwierdzającą, że od ponad trzydziestu lat chrześcijanie są głównym celem przemocy dżihadystów. Dokument wskazuje na systematyczne zakorzenienie ideologii nienawiści wobec chrześcijan w propagandzie islamistycznej, gdzie określani są jako „niewierni”, „bałwochwalcy” czy „krzyżowcy”. Raport powstał po zabójstwie Ashura Sarnaya – chrześcijanina asyryjskiego pochodzenia, który na TikToku krytykował islam. W ciągu ostatniej dekady we Francji udaremniono ponad 80 zamachów, przy czym 70% aresztowanych to osoby poniżej 21 roku życia. Dodatkowo wiedeńskie obserwatorium OIDAC Europe odnotowało w 2024 roku 2211 przestępstw z nienawiści wobec chrześcijan w 35 krajach europejskich. Podczas gdy liczby te szokują, analiza pomija fundamentalną przyczynę tej spirali przemocy: apostazję Europy od społecznego panowania Chrystusa Króla i zdradę doktrynalną struktur posoborowych.

Procesja katolicka w tradycyjnych szatach religijnych przechodząca przez francuski miasto, z młodymi muzułmanami obserwującymi na tle gotyckiego katedry.
Świat

Francuscy muzułmanie: wzrost radykalizmu jako owoc apostazji Zachodu

Portal Opoka relacjonuje wyniki badania IFOP dotyczącego religijności młodych francuskich muzułmanów, wskazujące na ich większą radykalizację w porównaniu z pokoleniem rodziców. Autorzy zauważają wzrost praktyk religijnych, przywiązanie do prawa szariatu oraz oczekiwania dostosowania republiki do norm islamskich, jednocześnie pomijając kluczowy kontekst doktrynalny i historyczny.

Tradycyjna katolicka scena przedstawiająca kontrowersje wokół filmu "Najświętsze Serce: Jego niekończące się panowanie" Stevena i Sabriny Gunnell. Stary kościół we Francji z ołtarzem poświęconym Najświętszemu Sercu, gdzie pobożni katolicy modlą się w ciszy. Na pierwszej planie stoi starszy ksiądz trzymający różaniec przy blasku świec, w tle widnieje rzutnik kinowy rzucający cienie sentymentalnych scen z filmu.
Duchowość

Kino jako narzędzie dewocji: „Najświętsze Serce” w sidłach sentymentalizmu

Portal eKAI (29 listopada 2025) relacjonuje nieoczekiwany sukces filmu „Najświętsze Serce. Jego panowanie nie ma końca” we Francji, przypisując mu „falę nawróceń” i duchowe przebudzenie w „postchrześcijańskim” społeczeństwie. Produkcja Stevena i Sabriny Gunnell, oparta na objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque z Paray-le-Monial, spotkała się z oporem francuskich elit, które zakazały jej reklamy w przestrzeni publicznej. Reżyser tłumaczy fenomen filmu jako odpowiedź na „ogromne pragnienie Boga” w świecie „dotkniętym rozpaczą”, przywołując przy tym zabójstwo amerykańskiego komentatora Charliego Kirka jako przykład współczesnej przemocy. Gunnell zaznacza: „Jezus kocha Francję”, wskazując na licznych francuskich świętych jako dowód szczególnego wybrania tego narodu.

Świat

Francuska rewolucja podatkowa: gniew ludu przeciwko oligarchom finansowym

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) relacjonuje dyskusję wokół projektu „podatku Zucmana” – propozycji nałożenia 2% podatku od majątków przekraczających 100 mln euro, która miałaby objąć około 1,8 tys. francuskich milionerów. Autor artykułu, Szymon Łucyk, przedstawia tę ideę jako remedium na „alarmujący stan finansów publicznych” Francji, gdzie dług publiczny sięga 115% PKB, a deficyt budżetowy przekracza 5% PKB. Projekt Gabriela Zucmana, wykładowcy paryskiej École normale supérieure, cieszy się poparciem 67-80% Francuzów, podczas gdy miliarderzy jak Bernard Arnault (szef koncernu LVMH) określają go jako „lewacki radykalizm”. Artykuł eksponuje narastające nierówności majątkowe – według danych, 500 najbogatszych Francuzów zwiększyło swój majątek z 6% do 40% PKB w ciągu ostatnich 30 lat – oraz praktyki „optymalizacji podatkowej” elit, w tym transfer majątków do rajów podatkowych. Pomimo parlamentarnego odrzucenia projektu dwukrotnie w 2025 r., dyskusja ujawnia głęboki społeczny ferment przeciwko „rentierskiej mentalności” finansowych dynastii.

Procesja katolicka w Paryżu protestująca przeciwko kolaboracji z chińskim reżimem i firmą Shein
Świat

Paryska kolaboracja z komunistycznym wyzyskiem: moralne bankructwo Zachodu w świetle katolickiej nauki społecznej

Portal Tygodnik Powszechny (20 listopada 2025) relacjonuje skandal wokół otwarcia butiku chińskiego koncernu Shein w paryskim domu towarowym BHV, koncentrując się na powierzchownych protestach „ekologicznych” przy całkowitym przemilczeniu zasadniczego problemu: kolaboracji z reżimem komunistycznym systematycznie prześladującym Kościół Katolicki. Artykuł, pisany z pozycji świeckiego liberalizmu, redukuje krytykę do kwestii „praw pracowniczych” i „wpływu na środowisko”, podczas gdy sedno zła leży w formalnej współpracy z systemem niewolnictwa i prześladowań religijnych.

Kapłan tradycyjnie ubrany księż stoi przed ołtarzem z obrazem Najświętszego Serca Jezusa, otoczony wierzaczami modlącymi się w uroczyściowej kościole.
Kurialiści

Film „Sacré Coeur” – modernistyczna parodia kultu Serca Jezusowego

Portal Opoka (19 listopada 2025) przedstawia film „Sacré Coeur” jako „kinowy hit we Francji”, który wzbudził kontrowersje poprzez odmowę wyświetlania w „laickich kinach” oraz zakaz reklam w metrze. Dokument Stevena i Sabriny Gunnellów, poświęcony objawieniom w Paray-le-Monial, został okrzyknięty „fenomenem kulturowym” i „przystępnym katechizmem”. Artykuł pomija jednak fundamentalne sprzeczności teologiczne dzieła, które stanowi kolejny etap demontażu autentycznego katolickiego nabożeństwa.

Święta Małgorzata Maria Alacoque w modlitwie przed Najświętszym Sakramentem, otoczona tradycyjnymi katolickimi elementami w Paray-le-Monial
Posoborowie

Królestwo Serca czy kulturowa herezja? „Sacré Coeur” jako narzędzie dekonstrukcji katolickiej duchowości

Portal eKAI (18 listopada 2025) relacjonuje „bezprecedensowy sukces” filmu „Sacré Coeur” poświęconego objawieniom Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque. Produkcja przedstawiana jest jako „przystępny katechizm” i „podróż w głąb żywej miłości”, podczas gdy w rzeczywistości stanowi kolejną próbę modernistycznej apropriacji katolickiej duchowości dla celów kontrkulturowej rebelii przeciwko społecznej władzy Chrystusa Króla.

Posoborowie

„Sacré Coeur”: mistyfikacja objawień w służbie posoborowej subwersji

Portal Vatican News informuje o rzekomym fenomenie kinowym we Francji – filmie dokumentalnym „Sacré Coeur”, który w niespełna półtora miesiąca zgromadził ponad 400 tys. widzów. Produkcja rzekomo upamiętnia 350-lecie objawień Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque w Paray-le-Monial (1673–1675). W rzeczywistości jednak mamy do czynienia z próbą zawłaszczenia autentycznego kultu przez modernistyczne struktury posoborowe.

Ciemna procesja z pochodniami przed zniszczonym kościołem w Paryżu, symbolizująca duchową pustkę w odpowiedzi na islamistyczną masakrę.
Świat

Paryska masakra islamistyczna: Modernistyczna pustka zamiast katolickiej odpowiedzi na zło

Portal CNA relacjonuje wystąpienie „arcybiskupa” Paryża Laurenta Ulricha z okazji 10. rocznicy krwawych zamachów islamistycznych z 13 listopada 2015 roku. W swoim wystąpieniu Ulrich mówi o „najbardziej ślepej przemocy”, „nocy udręki” i „światłach braterstwa”, całkowicie pomijając katolicką diagnozę przyczyn tego zła oraz konieczność indywidualnego i społecznego nawrócenia.

Tradycyjny katolicki biskup modli się przed rzeźbą Chrystusa Króla po zamachach w Paryżu
Świat

Humanitarna maska apostazji: krytyka modernistycznej reakcji na paryskie zamachy

Portal eKAI (13 listopada 2025) relacjonuje orędzie „arcybiskupa” Laurenta Ulricha z okazji 10. rocznicy zamachów terrorystycznych w Paryżu, w którym redukuje on rolę Kościoła do świeckiego humanitaryzmu. „Abp” Ulrich stwierdza: „wierzymy, że w obliczu otchłani […] te proste i odważne gesty, gesty współczucia i dobroci, były najsolidniejszą zaporą”, pomijając całkowicie obowiązek głoszenia Chrystusa Króla jako jedynego lekarstwa na duchowe źródła terroryzmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.