Portal Gość Niedzielny (14 marca 2026) relacjonuje oświadczenie zarządu tzw. Fundacji św. Józefa Konferencji Episkopatu Polski, w którym to gremium deklaruje niezłomną wierność misji finansowania pomocy osobom skrzywdzonym wykorzystaniem seksualnym w strukturach posoborowych. Tekst epatuje terminologią terapeutyczną i prawną, kładąc nacisk na realizację „podstawowej misji” oraz wspieranie projektów mających na…
Abp Wiesław Śmigiel, metropolita szczecińsko-kamieński, wydał 13 marca 2026 roku „Słowo” w związku z ustanowieniem przez Konferencję Episkopatu Polski Komisji niezależnych ekspertów do zbadania zjawiska wykorzystania seksualnego osób małoletnich w strukturach posoborowych w Polsce. Hierarcha deklaruje „całkowitą współpracę”, oczekując, że gremium to będzie „niezależna, rzetelna, lojalna jedynie wobec prawdy…
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje wystąpienie Magdaleny Bogdan, prezes zarządu tak zwanej Fundacji Świętego Józefa KEP, podczas zebrania plenarnego „biskupów” okupujących polskie diecezje. Informuje ona o drastycznym spadku wpłat na działalność organizacji oraz o „ambitnych planach” stworzenia forum ekspertów i nowych form pomocy psychoterapeutycznej dla osób pokrzywdzonych przez modernistycznych…
Portal eKAI (6 lutego 2026) prezentuje wywiad z Magdaleną Bogdan, prezeską Fundacji św. Józefa KEP, która deklaruje „indywidualne podejście” do osób skrzywdzonych w strukturach posoborowych. Artykuł obnaża patologiczne przemiany fałszywego kościoła, gdzie psychologizacja zastąpiła sakramentalną drogę zbawienia, zaś zbiorowa odpowiedzialność za grzechy zredukowana została do biurokratycznej procedury grantowej.
Humanitaryzm zamiast misji ewangelelizacyjnej
Działalność Titaniec w Caritas Polska, przedstawiana jako „pomoc humanitarna” w Syrii, odsłania fundamentalny błąd posoborowej sekty: redukcję Kościoła …
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 października 2025) prezentuje rzekome postępy sekty posoborowej w zakresie „reparacji” dla ofiar nadużyć seksualnych, powołując się na raport pseudokomisji Tutela Minorum. Artykuł koncentruje się na świeckich mechanizmach zadośćuczynienia, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar grzechu i konieczność sakramentalnego nawrócenia. W obliczu teologicznego bankructwa posoborowej sekty próbuje się zastąpić dyscyplinę kanoniczną terapią psychologiczną i odszkodowaniami finansowymi.
Portal Gość Niedzielny (14 października 2025) relacjonuje zmiany personalne w gremiach Konferencji Episkopatu Polski: bp Krzysztof Chudzio mianowany przewodniczącym Komisji Charytatywnej KEP, bp Andrzej Jeż delegatem ds. samorządowców, zaś Magdalena Bogdan objęła kierownictwo Fundacji Świętego Józefa. Artykuł ogranicza się do technicznej kroniki zmian w aparacie administracyjnym, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar posługi Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (22 września 2025) relacjonuje kryzys w Fundacji św. Józefa powołanej przez Konferencję Episkopatu Polski w 2019 roku. Według artykułu, prezeska Marta Titaniec rezygnuje po sześciu latach konfliktów z hierarchami, którzy mieli traktować fundację jako „ciało obce”. Instytucja powstała w atmosferze skandalu po filmie demaskującym przypadki nadużyć w polskim Kościele, jednak jej działania – zdaniem autora – spotykały się z oporem biskupów preferujących „betonowanie” stanowisk.
Tygodnik Powszechny z 19 września 2025 roku donosi o rezygnacji Marty Titaniec z funkcji prezeski Fundacji św. Józefa, organizacji powołanej przez Konferencję Episkopatu Polski w celu wsparcia osób rzekomo „skrzywdzonych w Kościele”. Artykuł autorstwa Edwarda Augustyna opisuje kulisy tej decyzji, wskazując na konflikty z hierarchami, upokorzenie prymasa Wojciecha Polaka oraz opór wobec dynamicznego charakteru Titaniec. Podkreśla się trudności we współpracy z konserwatywnym skrzydłem episkopatu, blokadę poprzedniego przewodniczącego Stanisława Gądeckiego oraz potrzebę nowego zarządu. Tekst relacjonuje także genezę Fundacji z 2019 roku, presję społeczną po filmie „Tylko nie mów nikomu” i szczycie watykańskim, oraz problemy z finansowaniem i percepcją zbiorowej odpowiedzialności. Ta narracja ujawnia nie tylko wewnętrzne tarcia w posoborowej hierarchii, ale przede wszystkim teologiczne bankructwo, które redukuje Kościół do świeckiej instytucji socjalnej, pomijając nadprzyrodzoną misję zbawiania dusz.
