Portal Opoka.org.pl podaje suchy bilans ofiar ataków na Iran, redukując ludzkie cierpienie do statystyk, bez żadnego odwołania do katolickiej etyki społecznej, prawa międzynarodowego czy obowiązku modlitwy za pokój. To przykład katolicyzmu pozbawionego mocy przenikania rzeczywistości – dziennikarstwo informacyjne zastępuje misję głoszenia prawdy zbawiennej.
Humanitaryzm zamiast nadprzyrodzoności: diagnoza duchowej pustki
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) prezentuje serię codziennych dialogów jako rzekomo „głębokie” spojrzenie na ludzkie relac…
Portal Opoka (1 listopada 2025) prezentuje wywiad z ks. Bogusławem Turkiem CSMA, „podsekretarzem” Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, dotyczący uroczystości Wszystkich Świętych. W tekście przewijają się modernistyczne redukcje doktrynalne, relatywizacja pojęcia świętości oraz niebezpieczne pominięcia kluczowych aspektów wiary katolickiej.
Portal eKAI (31 października 2025) informuje o kweście na renowację grobu biskupa Łukasza Ostoi Soleckiego w Przemyślu, organizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Przemyśla i Regionu. Akcja skupia się na odnowie nagrobka XIX-wiecznego hierarchy, „zasłużonego dla miasta i Ziemi Przemyskiej”, oraz ogrodzenia wokół mogiły. Wspomniano także równoległą zbiórkę na schronisko dla bezdomnych mężczyzn prowadzoną przez Towarzystwo Pomocy im. „św.” Brata Alberta. Artykuł przedstawia biskupa Soleckiego jako społecznika dbającego o szkolnictwo i zachęcającego do „prenumeraty dobrych czasopism”. Pominięto całkowicie nadprzyrodzony wymiar posługi biskupiej, redukując misję Kościoła do świeckiego aktywizmu.
Portal eKAI (29 października 2025) relacjonuje wizytę „biskupa polowego” Wiesława Lechowicza na warszawskim Cmentarzu Wojskowym, gdzie składał znicze przy grobach powstańców, żołnierzy oraz ofiar zbrodni komunistycznych. Akcentuje się „modlitwę” przy pomniku smoleńskim oraz hołd dla Jadwigi Zarugiewiczowej – symbolicznej matki Grobu Nieznanego Żołnierza. Zabrakło natomiast kluczowego elementu: katolickiej eschatologii i obowiązku modlitwy za dusze zmarłych w stanie grzechu śmiertelnego.
Portal eKAI (30 października 2025) przedstawia porównanie praktyk funeralnych katolików i Żydów, akcentując podobieństwa w postaci palenia światełek na grobach. Artykuł Moniki Stojowskiej z KUL eksponuje żydowskie zwyczaje pozostawiania kamieni i karteczek na macewach jako równorzędne katolickim tradycjom modlitewnym. Pominięto jednak kluczowy fakt: katolicka pobożność wobec zmarłych wyrasta z dogmatu o czyśćcu i możliwości wynagradzającej modlitwy, podczas gdy judaizm odrzuca zarówno pośmiertne oczyszczenie, jak i wstawiennictwo świętych.
Portal Heschel Center News (30 października 2025) publikuje artykuł siostry Eliany Kuryło ze Wspólnoty Błogosławieństw w Emaus, przedstawiający porównanie praktyk funeralnych katolików i wyznawców judaizmu. W tekście podkreślono różnice w odwiedzaniu grobów, stosowaniu kwiatów versus kamieni oraz rzekomej równości wszystkich zmarłych. Autorka pomija jednak fundamentalne prawdy wiary katolickiej, redukując praktyki Kościoła do poziomu zwyczajów ludowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego zatytułowany „Część historii”, będący refleksją na temat Dnia Zadusznego i pamięci o zmarłych. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu, wymieniając nazwiska zmarłych współpracowników pisma: Turowiczów, Żychiewiczów, Malewskiej, Skwarnickiego czy Krzeczkowskiego. Przywołuje historię rodzinnej kaplicy grobowej Bonieckich, która popada w ruinę – katakumby są niedostępne, a miejsce służy za magazyn „rupieci”. Boniecki konstatuje: „W dniu powszechnego zmartwychwstania, jeśli będziemy chcieli, to jakoś się odnajdziemy”. W dalszej części tekstu skupia się na genealogicznych poszukiwaniach dziadka-historyka, suchych kronikach rodzinnych oraz współczesnych próbach utrwalenia wspomnień poprzez wydane przez siostrę trzy tomy rodzinnych dziejów. Kluczowa teza brzmi: „Nie za wiele myślimy o przodkach […] Nie zdajemy sobie sprawy z dziedzictwa, które często zanika pod naciskiem świata, w którym żyjemy”. Całość utrzymana jest w tonie sentymentalnego naturalizmu, gdzie mysterium mortis zostaje zredukowane do socjologicznego fenomenu.
Portal LifeSiteNews (21 sierpnia 2025) relacjonuje wyniki sondażu Angus Reid, według którego 63% Kanadyjczyków domaga się dowodów przed przyjęciem narracji o „nieoznaczonych grobach” dzieci rdzennych mieszkańców w katolickich szkołach rezydencjalnych. 56% ludności autochtonicznej zgadza się z tym stanowiskiem. Tylko młode kobiety w większości akceptują tezę bez dowodów. W Saskatchewan i Manitobie – prowincjach z najwyższym odsetkiem ludności tubylczej – 72% i 75% badanych żąda weryfikacji przez ekshumację. 61% Kanadyjczyków sprzeciwia się karalności kwestionowania tej narracji. Tekst przyznaje, że od 2021 roku nie potwierdzono masowych grobów, mimo podpalenia ponad 100 kościołów w odwecie. Rząd kanadyjski wycofał się dyskretnie z pierwotnych twierdzeń, a wewnętrzna korespondencja urzędników z 2023 roku ujawniała ich sceptycyzm wobec medialnej propagandy.
