Patriotyczno-religijny spektakl w Bełchatowie: instrumentalizacja pamięci ks. Popiełuszki w służbie posoborowego synkretyzmu
Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje „religijno-patriotyczn…
Portal eKAI (21 października 2025) relacjonuje spotkanie „kardynała” Grzegorza Rysia z alumnami roku propedeutycznego w Łasku-Kolumnie. W przemówieniu mającym rzekomo inaugurować rok formacji, hierarcha posoborowej struktury przedstawił wizję kapłaństwa jako służby pozbawionej władzy sakramentalnej, powołując się na Ewangelię i przykład św. Franciszka.
Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje uroczystość w łódzkim seminarium dla starszych kandydatów do święceń, gdzie kardynał Grzegorz Ryś przedstawił modernistyczną wizję formacji kapłańskiej redukującą kapłaństwo do psychospołecznego eksperymentu.
Portal eKAI (30 październia 2025) relacjonuje ceremonię „święceń diakonatu” kleryka Sławomira Jaszczuka w strukturach sekty neokatechumenalnej w Łodzi. W liturgii uczestniczył „kardynał” Grzegorz Ryś, który w homilii stwierdził: „Diakon nie jest święcony do kapłaństwa. Diakon jest święcony do posługi”. Całość wydarzenia stanowi groteskową parodię katolickiego sakramentu święceń, uwypuklającą całkowite zerwanie posoborowej sekty z doktryną o hierarchicznym charakterze kapłaństwa.
Portal Tygodnik Powszechny (30 października 2025) publikuje artykuł s. Katarzyny Kowalskiej NDS, gloryfikujący 60. rocznicę deklaracji „Nostra aetate” Soboru Watykańskiego II. Autorka, przedstawiona j…
Portal Heschel Center News (29 października 2025) informuje o publikacji kompendium dokumentów posoborowych dotyczących relacji z judaizmem. Dzieło pod redakcją „kardynała” Grzegorza Rysia i prof. Sławomira Jacka Żurka z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego zostało przedstawione jako „pierwsze na świecie” zestawienie stanowisk „Stolicy Apostolskiej” od czasów dokumentu *Nostra aetate* (1965). „Kardynał” Ryś deklaruje „marzenie o nawróceniu” rozumianym jako „poważne życie soborem”, zaś prof. Żurek podkreśla „autonomiczny charakter judaizmu” i brak „misji instytucjonalnej Kościoła wobec Żydów”.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł abp. Grzegorza Rysia, w którym autor komentuje fragment Ewangelii Łukasza (12,54-59) o rozeznawaniu „znaków czasu”. Ryś przedstawia sumienie jako narzędzie pozwalające uniknąć sądu ostatecznego poprzez wewnętrzne pojednanie: „Masz sumienie! Nie potrzebujesz bać się ostatecznego sądu, o ile po drodze osądzisz się sam – «sam z siebie rozeznasz to, co jest słuszne»”. Autor określa to jako „bardzo dobrą nowinę”, dodając że pobożność bez słuchania sumienia to „obłuda”. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar łaski i sakramentalnego pojednania, redukując wiarę do psychologicznego samobadania.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje komentarz abp. Grzegorza Rysia do fragmentu Ewangelii Łk 12, 54-59. Autor przedstawia sumienie jako narzędzie samowystarczalnego „rozeznania”, gwarantujące uniknięcie sądu Bożego poprzez pojednanie z przeciwnikiem „w drodze”. Nowina głoszona przez hierarchy sprowadza się do tezy, że subiektywne rozeznanie zastępuje konieczność sakramentalnej pokuty i posłuszeństwo niezmiennemu prawu moralnemu.
Portal eKAI (28 września 2025) relacjonuje beatyfikację „ojca” Piotra Pawła Orosa w wiosce Biłky na Zakarpaciu. Ceremonii przewodniczył „kardynał” Grzegorz Ryś, działający z rzekomym upoważnieniem „papieża” Leona XIV. „Arcybiskup” Swiatosław Szewczuk nazwał wydarzenie „szczególną chwilą Bożą”, podkreślając, iż nowy „błogosławiony” to „jeszcze jeden syn ziemi ukraińskiej”, którego postać „jednoczy Ukraińców przez pokolenia”. W przemówieniu padły deklaracje o „pełni Kościoła Chrystusowego” tam, „gdzie jest Piotr”, przy równoczesnym akcentowaniu narodowej jedności w obliczu wojny.
Portal eKAI (20 października 2025) relacjonuje skandaliczne wydarzenie pod nazwą „Wspólna Radość Tory” w warszawskim „kościele środowisk twórczych”, gdzie pod pretekstem dialogu dokonano publicznej zdrady Katolickiej Wiary. W rytuale przypominającym masońskie spotkania braterskie, „księdzom” posoborowym towarzyszyli wyznawcy judaizmu, celebrujący swoje święto Simchat Tora pod hasłem „Nadzieja wbrew nadziei”.
„Łączy nas odrzucenie beznadziei, wiara w to, że ostatecznie dobro zwycięży” – deklarował prof. Stanisław Krajewski, żydowski współprzewodniczący PRChiŻ.
Quod ubique, quod semper, quod ab omnibus creditum est (Co zawsze, co wszędzie, co przez wszystkich było wyznawane) – ta wincencjańska zasada legła w gruzach podczas tego bluźnierczego spektaklu.
