Grzegorz Ryś

Jedzenie nowego fałszywego metropolity Krakowa przez modernistyczną sekta katolicką w świątyni z nowoczesnymi elementami.
Kurialiści

Kolejny akt apostazji: modernistyczna sekta mianuje nowego „metropolitę” Krakowa

Portal Konferencji Episkopatu Polski (26 listopada 2025) informuje o gratulacjach złożonych przez przewodniczącego KEP, abp. Tadeusza Wojdę SAC, nowemu „metropolicie” krakowskiemu, Grzegorzowi Rysiowi. W artykule wspomniano o „głębokim doświadczeniu zdobytym podczas posługi w Łodzi” oraz o „znajomości Kościoła Krakowskiego”, które mają być „niezwykle cenne w podejmowaniu posługi”. Abp Wojda wyraził nadzieję, że nominacja wymagała „wielkiej wiary w Boże prowadzenie” i życzył „wiernego kroczenia za Chrystusem”, odwołując się do postaci „kard. Karola Wojtyły” oraz „św. Jana Pawła II”. Całość utrzymana jest w tonie oficjalnych gratulacji, całkowicie pomijając doktrynalne kontrowersje związane z osobą nominata.

Kardynał Grzegorz Ryś w ornaty przed krakowskim kościołem św. Marii Magdaleny, widok z Wawelu.
Posoborowie

Kardynał Ryś – kolejny akt modernistycznej destrukcji Krakowskiej Stolicy

Portal Vatican News informuje o rezygnacji „abpa” Marka Jędraszewskiego z funkcji „metropolity krakowskiego” oraz nominacji „kardynała” Grzegorza Rysia na to stanowisko przez „papieża” Leona XIV. W artykule podkreślono karierę hierarchy w strukturach posoborowych: święcenia „kapłańskie” w 1988 r., doktorat z historii, kierowanie seminarium w Krakowie, sakrę „biskupią” z rąk „kardynała” Stanisława Dziwisza w 2011 r., a następnie nominację na „arcybiskupa” łódzkiego w 2017 r. Wskazano również na jego zaangażowanie w „Dykasterię ds. Biskupów” oraz „Dykasterię ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów”.

Portret Grzegorza Rysia jako nowego "arcybiskupa" krakowskiego w tło niewiary i neomodernizmu
Kurialiści

Synkretyzm i neomodernizm na stolicy św. Stanisława

Portal Opoka informuje o nominacji Grzegorza Rysia na „arcybiskupa metropolitę krakowskiego”. Według relacji, antypapież Leon XIV zatwierdził przeniesienie „kardynała” z Łodzi do Krakowa, co przedstawiane jest jako naturalna rotacja w ramach „kościelnej” kariery. Biuro Prasowe „Archidiecezji Krakowskiej” podkreśla naukowe osiągnięcia Rysia w dziedzinie historii oraz jego zaangażowanie w „duszpasterstwo akademickie” i „dialog międzyreligijny”. Szczególną uwagę zwraca się na udział w Drodze Neokatechumenalnej – ruchu znanego z eksperymentów liturgicznych.

Sedevacantysta kapłan modli się przed pustym tronem w katedrze na Wawelu w Krakowie, symbolizującym wakujący stół. Modernista Grzegorz Ryś stoi w tle obok złamanego krzyża.
Kurialiści

Nowy metropolita krakowski – kolejny akt apostazji w strukturach posoborowych

Struktury okupujące Watykan ogłosiły 26 listopada 2025 r. nominację „kardynała” Grzegorza Rysia na „arcybiskupa metropolitę krakowskiego”, po rzekomej rezygnacji „abp.” Marka Jędraszewskiego. „Pełniący obowiązki papieża” Leon XIV (Jorge Bergoglio) zatwierdził tę zmianę poprzez nuncjusza Antonio Filipazziego, co portal eKAI przedstawia jako zwykłą rotację kadrową, bez żadnej refleksji doktrynalnej.

Wnętrze katedry w Krakowie z nowym „arcybiskupem” Grzegorzem Rysiem na tle modernistycznych zmian w liturgii.
Kurialiści

Nowy „arcybiskup” Krakowa: modernistyczna kontynuacja soborowej destrukcji

Portal „Tygodnik Powszechny” (26 listopada 2025) z satysfakcją relacjonuje nominację „kardynała” Grzegorza Rysia na „arcybiskupa” krakowskiego, przedstawiając ją jako powrót do „tradycji obsadzania najważniejszych metropolii Kościoła kardynałami”. Artykuł wychwala „otwartość” i „zaangażowanie w dialog” nowego „metropolity”, przeciwstawiając go poprzednikowi – „abp.” Markowi Jędraszewskiemu, krytykowanemu za „polityczne zaangażowanie” i „klerykalny styl rządów”. W rzeczywistości mamy do czynienia z wymianą jednego apostaty na drugiego w ramach tej samej masońskiej struktury pseudo-Kościoła.

Kurialiści

Egzystencjalna deformacja nawrócenia w nauczaniu posoborowego hierarchy

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) publikuje refleksję Grzegorza Rysia na temat ewangelicznego spotkania Chrystusa z Zacheuszem. Autor skupia się na greckim czasowniku anablepō, sugerując możliwość tłumaczenia „spojrzał ponownie” zamiast tradycyjnego „spojrzał w górę”. Rozwija tezę o rzekomej „ponowności” spojrzenia Chrystusa jako kluczu do nawrócenia: „Czy nie jest to naszym powszechnym doświadczeniem? Przeżyć moment, kiedy mamy poczucie, że Jezus od nowa na nas patrzy? Jeszcze raz spojrzał na mnie! Co za szczęście!” Całość utrzymana w psychologizującym tonie redukuje nadprzyrodzone dzieło łaski do emocjonalnego przeżycia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.