Grzegorz Ryś – Strona 31 – Ethos Catholicus

Kardynał w tradycyjnych szatach liturgicznych trzyma Biblię, na tle witrażu Chrystusa Sędziego, symbolizując powagę sądu Bożego.

Kardynał Ryś relatywizuje sumienie: modernistyczna pułapka zamiast katolickiej doktryny

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje komentarz abp. Grzegorza Rysia do fragmentu Ewangelii Łk 12, 54-59. Autor przedstawia sumienie jako narzędzie samowystarczalnego „rozeznania”, gwarantujące uniknięcie sądu Bożego poprzez pojednanie z przeciwnikiem „w drodze”. Nowina głoszona przez hierarchy sprowadza się do tezy, że subiektywne rozeznanie zastępuje konieczność sakramentalnej pokuty i posłuszeństwo niezmiennemu prawu moralnemu.

Prawdziwy obraz fałszywej beatyfikacji w wiosce ukraińskiej, ukazujący pogański synkretyzm i herezję w nowoświeckim Kościele

Kurialiści

Beatyfikacja Orosa: synkretyzm narodowy w służbie neo-kościoła

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (28 września 2025) relacjonuje beatyfikację „ojca” Piotra Pawła Orosa w wiosce Biłky na Zakarpaciu. Ceremonii przewodniczył „kardynał” Grzegorz Ryś, działający z rzekomym upoważnieniem „papieża” Leona XIV. „Arcybiskup” Swiatosław Szewczuk nazwał wydarzenie „szczególną chwilą Bożą”, podkreślając, iż nowy „błogosławiony” to „jeszcze jeden syn ziemi ukraińskiej”, którego postać „jednoczy Ukraińców przez pokolenia”. W przemówieniu padły deklaracje o „pełni Kościoła Chrystusowego” tam, „gdzie jest Piotr”, przy równoczesnym akcentowaniu narodowej jedności w obliczu wojny.

Wnętrze katolickiego kościoła podczas kontrowersyjnego wydarzenia 'Wspólna Radość Tory', gdzie własni duchowni uczestniczą w żydowskich obrzędach. Scena pełna jest smutku i rozgoryczenia wiernych przy świadku profanacji świętego miejsca.

Posoborowie

Rzekoma „wspólnota” z judaizmem: zdrada Ewangelii w imię fałszywego dialogu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (20 października 2025) relacjonuje skandaliczne wydarzenie pod nazwą „Wspólna Radość Tory” w warszawskim „kościele środowisk twórczych”, gdzie pod pretekstem dialogu dokonano publicznej zdrady Katolickiej Wiary. W rytuale przypominającym masońskie spotkania braterskie, „księdzom” posoborowym towarzyszyli wyznawcy judaizmu, celebrujący swoje święto Simchat Tora pod hasłem „Nadzieja wbrew nadziei”.

„Łączy nas odrzucenie beznadziei, wiara w to, że ostatecznie dobro zwycięży” – deklarował prof. Stanisław Krajewski, żydowski współprzewodniczący PRChiŻ.

Quod ubique, quod semper, quod ab omnibus creditum est (Co zawsze, co wszędzie, co przez wszystkich było wyznawane) – ta wincencjańska zasada legła w gruzach podczas tego bluźnierczego spektaklu.