herezja

Pielgrzymka do Jasnej Góry z widocznymi motywami modernistycznymi i tradycyjnymi katolickimi symbolami
Posoborowie

Modernistyczna pielgrzymka jako symptom apostazji posoborowego „kościoła”

Portal Więź.pl relacjonuje tzw. „Pielgrzymkę z obrzeży Kościoła” na Jasną Górę (4 października 2025), prezentując ją jako przełomową inicjatywę na rzecz „wykluczonych”. Monika Białkowska, współorganizatorka wydarzenia, deklaruje: „Chciałam im powiedzieć: to naprawdę jest twój dom. Nie dlatego, że tak mówi jakiś biskup czy Monika Białkowska – ale dlatego, że to właśnie oznacza chrzest i wyznanie wiary”. Artykuł ujawnia radykalne zerwanie z katolicką eklezjologią na rzecz emocjonalnego subiektywizmu, będącego kwintesencją posoborowej rewolucji.

Tradycyjny katolicki ksiądz w szatach liturgicznych stoi w ciemnym kościele, trzymając brewiarz, symbolizujący zniszczenie eklezjologii.
Kurialiści

Destrukcja eklezjologii w komentarzu portalu Opoka

Portal Opoka (27 października 2025) publikuje komentarz ks. Michała Kwitlińskiego do liturgii na święto apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Tekst próbuje przedstawić „dwuwymiarową” wizję Kościoła jako „jednej rzeczywistości w dwóch wymiarach”: nadprzyrodzonym („dom Ojca”) i ziemskim („hierarchiczna organizacja”). Autor ostrzega wprawdzie przed redukcją Kościoła do „organizacji ludzkiej” czy NGO, ale równocześnie legitymizuje posoborową destrukcję poprzez relatywizację władzy apostolskiej i promocję antykanonizacji.

Transformed: Newmanowski paradoks: herezja przebrana za heroizm wiary
Kurialiści

Newmanowski paradoks: herezja przebrana za heroizm wiary

Portal Opoka (27 października 2025) przedstawia tekst gloryfikujący Johna Henry’ego Newmana jako wzór bezkompromisowości w wierze, w kontekście zapowiadanego ogłoszenia go „Doktorem Kościoła” przez modernistyczne struktury. Artykuł Jacoba Phillipsa kreśli obraz konwertyty odrzucającego anglikańskie „via media” na rzecz rzekomej pełni katolicyzmu, stawiając go jako antidotum na współczesny relatywizm.

Uroczystość fałszywego konsekracji biskupiej w Watykanie, ukazująca brakującej autentycznej Świętej Sakramentu i duchowej pustki
Posoborowie

Posoborowa pseudosakramentalna farsa w Watykanie

Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje uroczystość święceń „biskupich” ks. Mirosława Wachowskiego, mianowanego „nuncjuszem apostolskim” w Iraku przez uzurpatora Leona XIV. Ceremoniał opisany jako „święto dla Kościoła w Polsce i na całym świecie” przedstawia „bp. Jerzego Mazura” (w rzeczywistości nieposiadającego ważnych święceń) chwalącego rzekomą misję „krzewiciela pokoju” i „dialogu międzyreligijnego”. Całość opatrzono dewizą Gloria Deo, pax hominibus, co stanowi heretycką redukcję nadprzyrodzonego celu Kościoła do naturalistycznego humanitaryzmu.

Transformed: Ekumeniczne pielgrzymki Leona XIV: zdrada Ewangelii pod płaszczem dialogu
Posoborowie

Ekumeniczne pielgrzymki Leona XIV: zdrada Ewangelii pod płaszczem dialogu

Portal Vatican News informuje o przygotowaniach do pierwszej zagranicznej podróży antypapieża Leona XIV do Turcji (27-30 listopada 2025) i Libanu (30 listopada-2 grudnia 2025). Hasła pielgrzymek brzmią: „Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest” (Ef 4,5) dla Turcji oraz „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój” (Mt 5,9) dla Libanu. Loga podróży mieszają symbole chrześcijańskie z elementami świeckimi i międzyreligijnymi, promując „dialog” i „harmonię” bez nawiązania do konieczności nawrócenia innowierców. Ta kolejna inscenizacja ekumenicznego spektaklu stanowi jawną zdradę misji Kościoła.

Tradycyjny kapłan katolicki stoi w ciemnym koście, trzymając otwartą Biblię z surowym wyrazem twarzy, podczas gdy w tle widoczne są postacie symbolizują błądy teologii modernistycznej. Okna witrażcowe przedstawiają świętych i Ojcłw Kościoła w kontrascie z moderno-przeobrażonymi błędami na pierwszym planie.
Duchowość

Synodalne złudzenia o powszechnym zbawieniu: krytyka modernistycznej wizji Kościoła

Portal Opoka publikuje artykuł „Praktykujący, ale odrzucony?” autorstwa „ks.” Nikosa Skurasa, który pod pozorem duchowej refleksji przemyca niebezpieczne tezy sprzeczne z niezmienną doktryną katolicką. Tekst, nawiązujący do czytań mszalnych, sugeruje rzekomą powszechność zbawienia i relatywizuje znaczenie przynależności do Kościoła, powołując się na posoborowy „Katechizm Kościoła Katolickiego” oraz wypaczone odczytanie Pisma Świętego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.