Portal Vatican News relacjonuje mszę „kardynała” Gerharda Müllera w rocznicę śmierci Josepha Ratzingera, określając go jako „jednego z największych teologów na Tronie Piotrowym” i podkreślając wartość jego „spuścizny teologicznej” (30 grudnia 2025).
Portal eKAI (29 grudnia 2025) informuje o dwóch mszach świętych odprawianych w Watykanie z okazji trzeciej rocznicy śmierci Josepha Ratzingera, określanego w artykule jako „papież Benedykt XVI”. Artykuł przedstawia go jako „następcę św. Jana Pawła II”, podkreślając jego rolę w „dialogu międzyreligijnym”, „reformie liturgicznej” oraz „walce z nadużyciami seksualnymi”. Wspomniane zostają także jego „encykliki” i „wkład w recepcję Soboru Watykańskiego II”. Całość utrzymana jest w tonie apologetycznym, przemilczając całkowicie doktrynalne bankructwo posoborowej struktury, której był jednym z filarów.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) publikuje noworoczne życzenia autorstwa „ks.” Adama Bonieckiego, pełne modernistycznej retoryki redukującej chrześcijaństwo do terapii pozytywnego myślenia. W tekście zatytułowanym „Umiejmy się cieszyć” „duchowny” proponuje:
żeby wewnętrznie […] przyjęli ten etap […] życiowej drogi jako dar Opatrzności (lub, jeśli wolą, Losu). […] życzę, żeby […] nie zamieszkali w tym smutku na stałe.
Abp Śmigiel o nierozerwalności małżeństwa: modernistyczne półprawdy i niebezpieczne relatywizacje
Portal Opoka informuje o wypowiedziach „abpa” Wiesława Śmigla dla PAP, w których formalnie potwierdza…
Portal Opoka relacjonuje komentarz „o.” Piotra Kwiatka do Psalmu 128, prezentując go jako „starodawny podręcznik obecności” i „program profilaktyki zdrowia psychicznego”. Artykuł z 27 grudnia 2025 roku próbuje dowodzić, że szczęście polega na „głębokim zanurzeniu się w realia świata” – co w istocie stanowi klasyczny przykład redukcji nadprzyrodzoności do psychologizującej banalności.
W katedrze Opieki NMP w Radomiu, „bp” Marek Solarczyk, zamknął tzw. Rok Jubileuszowy w strukturach posoborowych. Uroczystość odbyła się w święto Świętej Rodziny, które w nowym kalendarzu neo-kościoła …
Protestancka geneza „Christkind” i kryzys katolickiej tożsamości
Portal LifeSiteNews w artykule z 25 grudnia 2025 roku prezentuje tzw. tradycję „Christkind” (Dzieciątko Jezus) jako rzekomo katolicką …
Portal eKAI (23 grudnia 2025) relacjonuje wypowiedź „arcybiskupa” Georga Gänsweina na temat nowego zbioru „niepublikowanych wcześniej kazań” autorstwa Josepha Ratzingera (Benedykta XVI). Według relacji, teksty te – wygłaszane podczas prywatnych „mszy” w Pałacu Apostolskim, Castel Gandolfo i klasztorze Mater Ecclesiae – ukazują się po polsku nakładem wydawnictwa „Esprit” pod tytułem „Pan trzyma naszą rękę”. Gänswein, określany mianem „wieloletniego prywatnego sekretarza”, wychwala Ratzingerowską metodologię przygotowywania „kazań” (opartą rzekomo na greckim oryginale i patrystycznych komentarzach) oraz podkreśla ich znaczenie jako „duchowego skarbu”. Całość utrzymana jest w tonie bezkrytycznej adoracji modernistycznego uzurpatora, przemilczając doktrynalne bankructwo posoborowej sekty.
Nowoczesna deformacja postaci św. Józefa w duchu psychologizmu
Portal Opoka w artykule ks. Mariana Machinka MSF (21 grudnia 2025) prezentuje modernistyczną interpretację postaci św. Józefa, redukując…
Portal Teolog Katolicki (17 grudnia 2025) prezentuje tekst próbujący określić stosunek katolików do dokumentów Soboru Watykańskiego II. Autor stwierdza, że „Należy się odnosić- zdroworozsądkowo- w świetle prawd wiary katolickiej czyli znajomości tradycyjnego katechizmu katolickiego”, uznając jedynie te treści soborowe, które rzekomo są „zgodne z prawdami wiary katolickiej oraz z odwiecznym nauczaniem Kościoła”. Artykuł podkreśla mętność dokumentów soborowych, wskazując na „ewidentne absurdy (jak np. twierdzenie, że razem z muślimami modlimy się do jednego Boga)”. W komentarzach pojawia się dyskusja o sprzeczności między nauczaniem przedsoborowym a postulatami „wolności religijnej”, z odwołaniami do encykliki Quanta cura Piusa IX. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej sofistyki, próbującej pogodzić niepogodzalne: niezmienność doktryny katolickiej z rewolucyjnym duchem posoborowej apostazji.
