Portal eKAI (30 stycznia 2026) informuje o nominacji ks. dr. Rafała Szczurowskiego na dyrektora Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie przez pseudokardynała Grzegorza Rysia. Nowy zarządca tej instytucji okupującej historyczne dziedzictwo prawdziwego Kościoła zapowiada ponowne otwarcie czytelni naukowej od 10 lutego, podkreślając, że „im więcej źródeł znamy, tym łatwiej radzić sobie z teraźniejszością”.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) przedstawia książkę Benny’ego Mera „Smocza. Biografia żydowskiej ulicy w Warszawie” jako „reportaż historyczny” odtwarzający życie społeczności żydowskiej na przedwojennym Muranowie. Autor wykorzystuje kroniki policyjne, wspomnienia ocalałych i poezję jidysz do zrekonstruowania codzienności mieszkańców „niczym niewyróżniającej się” ulicy, podkreślając ich „zwyczajność”, zróżnicowanie ideowe (od komunizmu po syjonizm) oraz tragiczną Zagładę. Recenzent Tomasz Fiałkowski zachwala „oddanie sprawiedliwości zwyczajnym ludziom” i przywołuje wiersz Binema Hellera o siostrze zamordowanej w Treblince jako „klucz do bram Smoczej”. Ostateczna teza brzmi: „tych, którzy przepadli, należy szukać”.
Portal Opoka (21 sierpnia 2025) relacjonuje wyniki kontroli Najwyższej Izby Kontroli w Polskim Komitecie Olimpijskim, gdzie rzekome milionowe straty okazały się jedynie niewielkimi nieprawidłowościami rzędu 100-200 tys. zł wobec 92-milionowego budżetu. Artykuł koncentruje się na politycznym konflikcie między byłym ministrem Sławomirem Nitrasem a prezesem Radosławem Piesiewiczem, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do katolickich zasad sprawiedliwości społecznej czy moralnej odpowiedzialności.
