Portal Gość Niedzielny relacjonuje wyniki badań prof. Philipa Thomasa dotyczące śmiertelności wśród japońskich ocalałych po bombardowaniach atomowych, podkreślając zaskakująco niski odsetek zgonów spowodowanych nowotworami popromiennymi. Artykuł koncentruje się na statystykach medycznych, całkowicie pomijając teologiczny i moralny wymiar ludobójczego aktu wojennego.
Portal Vatican News relacjonuje apel „papieża” Leona XIV o zapewnienie pokoju na świecie, w kontekście rocznicy ataku nuklearnego na Hiroszimę i trudnej sytuacji na Haiti. Ponadto „papież” wyraża zadowolenie z podpisania deklaracji pokojowej między Armenią a Azerbejdżanem. Ten ekumeniczny i humanistyczny apel, pomija najważniejszy fundament trwałego pokoju: panowanie Chrystusa Króla nad narodami.
Portal Watykański relacjonuje wspomnienia Michiko Kodamy, ocalałej z wybuchu bomby atomowej w Hiroszimie, która dzieli się swoimi traumatycznymi przeżyciami i apeluje o zniesienie broni jądrowej. W relacji brakuje jednak jakiegokolwiek odniesienia do perspektywy nadprzyrodzonej, kary Bożej za grzechy świata i konieczności pokuty, co obnaża naturalistyczny i humanistyczny charakter współczesnego „kościoła”.
Vatican News informuje o inicjatywie Wspólnoty Sant’Egidio, archidiecezji Nagasaki i Ruchu Focolari: 75-godzinne czuwanie modlitewne „o pokój”, spinające kaplicę Najświętszego Serca Jezusa i Marji w Nowym Jorku z kaplicą Matki Bożej z Nagasaki (bazylika Urakami), w 80. rocznicę zrzucenia bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki. Wydarzenie, prowadzone w języku „solidarności” i „komunii”, obejmuje intencję „wszystkich ofiar trwających konfliktów” i dopuszcza uczestnictwo online poprzez przesyłanie „modlitw”. Portal eKAI dorzuca patetyczną prośbę o wsparcie finansowe. Konkluzja jest niestety ewidentna: proponuje się naturalistyczny rytuał emocji pozbawiony nadprzyrodzonego sensu, bez wezwania do panowania Chrystusa Króla, pokuty, nawrócenia narodów i posłuszeństwa Prawu Bożemu.
W cytowanym tekście relacjonowane jest kazanie Blase’a Cupicha, „kardynała” i „arcybiskupa” Chicago, wygłoszone podczas „Mszy” w Nagasaki w 80. rocznicę zbrodni atomowych na Hiroszimę i Nagasaki. Mówca potępia zrzucenie bomb jako „głęboko błędne”, przywołuje konwencje genewskie i „teorię wojny sprawiedliwej”, cytuje jezuitę Johna Forda SI krytykującego bombardowania dywanowe, piętnuje rzekomą „akceptację” Amerykanów dla użycia broni nuklearnej, a jako rozwiązanie kreśli program „rozbrojenia integralnego”, „dialogu” i globalnej architektury bezpieczeństwa. Wskazuje także na stanowisko „papieża” Franciszka odrzucające „odstraszanie nuklearne” jako złudne, wzywa USA do przewodzenia w rozbrojeniu i do „dyplomacji”. Teza: retoryka Cupicha to przykład naturalistycznego humanitaryzmu, który wycina nadprzyrodzoną perspektywę grzechu, kary i królowania Chrystusa, zastępując teologię moralną katolicką pacyfistyczną ideologią posoborową, opartą na kulcie człowieka i politycznej utopii.
Cytowany artykuł informuje o inicjatywie Wspólnoty Sant’Egidio, „archidiecezji” Nagasaki i Ruchu Focolari: 75-godzinne czuwanie modlitewne w Nowym Jorku i Nagasaki z okazji 80. rocznicy zrzucenia bomb atomowych. Podano, że wierni modlą się o pokój w kaplicy Najświętszego Serca Jezusa i Marji w Nowym Jorku oraz w kaplicy Matki Bożej z Nagasaki przy bazylice Urakami; intencją są ofiary wszystkich trwających konfliktów, z możliwością dołączenia online. Relacja przypomina daty bombardowań Hiroszimy i Nagasaki oraz podkreśla „most komunii i solidarności”. Końcowy apel wzywa do wspierania „słowa Papieża”. Konkluzja nasuwa się jedna: mamy do czynienia z programowym zredukowaniem religii do humanitarnego pacyfizmu i zacieraniem prymatu królowania Chrystusa nad narodami.
Cytowany artykuł publikuje fragmenty książki Kenzaburō Ōe „Zapiski z Hiroszimy” (PIW, 2024; tłum. Dariusz Latoś), wspominając 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę. Tekst przedstawia samobójstwo wdowy po poecie Sankichim Tōge, przywołuje twórczość Tamikiego Hary i opisuje niedostateczną opiekę nad hibakusha, zwłaszcza na Okinawie. Autor protestuje przeciw obojętności państwa, piętnuje ignorancję medyczną i apeluje o działania na rzecz ofiar atomowych. Całość akcentuje ból, godność i psychologiczne rany, budując horyzontalną etykę „pokoju” i humanitaryzmu. Konkluzja: to emocyjny manifest naturalizmu, w którym milczenie o łasce, grzechu, sądzie i Chrystusie zdradza duchową pustynię i zamianę dobra nadprzyrodzonego na ideologię społecznego sentymentalizmu.
Vatican News relacjonuje homilię Blase’a Cupicha, metropolity Chicago, wygłoszoną w Hiroszimie w 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej. Kaznodzieja zestawia światło Przemienienia Pańskiego na Taborze z „oślepiającym światłem” eksplozji nuklearnej; wzywa do „pamiętania, podążania razem i ochrony” – trzech „imperatywów” zaczerpniętych z wystąpień Franciszka w Hiroszimie (2019); kładzie nacisk na odpowiedzialność za „wspólny dom”, potępia podziały i nacjonalizmy, definiuje pokój jako wspólnotową drogę troski i współochrony, a nadzieję – jako obecnościową ufność „dziś”, niezależnie od „ciemnych chmur zamieszania”. Całość spięta jest wezwaniem do modlitwy za zmarłych i „podążania nowymi drogami w budowaniu pokoju”. Jednym zdaniem: jest to przykład skrajnie naturalistycznej homiletyki, która zaciera porządek nadprzyrodzony łaski, królewski prymat Chrystusa i moralną doktrynę Kościoła o wojnie, państwie i karze.
Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedź „papieża” Leona XIV podczas audiencji ogólnej w Watykanie z okazji 80. rocznicy Hiroszimy i Nagasaki. „Leon XIV” zapewnia o modlitwie za ofiary oraz stwierdza, że wydarzenia te są „uniwersalnym ostrzeżeniem” przed wojną i bronią nuklearną. Następnie apeluje, by „złudne poczucie bezpieczeństwa oparte na groźbie wzajemnego zniszczenia ustąpiło miejsca narzędziom sprawiedliwości, praktyce dialogu i zaufaniu do braterstwa”. Język oraz treść wpisują się w posoborowy humanitaryzm bez Krzyża i bez królowania Chrystusa, co samo w sobie stanowi wyrok: mówienie o pokoju poza panowaniem Chrystusa Króla jest jałowym frazesem i duchowym oszustwem.
Cytowany artykuł relacjonuje homilię metropolity Chicago, kard. Blase’a Cupicha, wygłoszoną w Hiroszimie w święto Przemienienia Pańskiego, w 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej. Głównym motywem jest kontrast „światła Taboru” i „światła eksplozji”, następnie moralistyczne wezwania: „pamiętać, podążać razem, chronić” – formuła zaczerpnięta z programu Franciszka, uzupełniona naturalistyczną narracją o „wspólnym domu”, „globalnym bezpieczeństwie” i „podążaniu nowymi drogami pokoju”, bez ani jednego słowa o społecznej suwerenności Chrystusa Króla, grzechu, sprawiedliwości Bożej i warunku pokoju, jakim jest poddanie narodów Prawu Bożemu. Tekst maskuje milczeniem porządek nadprzyrodzony i redukuje religię do etyki humanitarnej.
