Pod płaszczykiem „samarytańskiej miłości”
Portal eKAI (3 lutego 2026) relacjonuje orędzie uzurpatora Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego, organizowany w Chiclayo w Peru. „Gorąco pragnę, aby w na…
Portal Gość Niedzielny informuje o kolejnych zbiórkach na pomoc Ukrainie organizowanych w strukturach posoborowych, w tym w archidiecezjach warszawskiej, gnieźnieńskiej oraz łódzkiej. „Zebrane ofiary zostaną przeznaczone na zakup najbardziej potrzebnego sprzętu, umożliwiającego przetrwanie okresu zimowego” – czytamy w komunikacie administratora archidiecezji warszawskiej. Deklaracje pomocy płyną również od „kardynała” Grzegorza Rysia i „arcybiskupa” Wojciecha Polaka. W całym tekście brak jednak jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego celu Kościoła, zastępowanego heretycką redukcją misji do naturalistycznego humanitaryzmu.
Portal gosc.pl (3 lutego 2026) relacjonuje współpracę Rycerzy Kolumba i Zakonu Maltańskiego na Ukrainie, przedstawiając ją jako wzór chrześcijańskiej solidarności. Wspólne działania obejmują projekt „Kindermobil” (mobilne wsparcie psychologiczne dla dzieci) oraz szkolenia z pierwszej pomocy dla dorosłych. Według koordynatorki Walentyny Paliugi z „Maltańskiej Służby Pomocy”, współpraca wynika z „połączenia zasobów”, zaś psycholog Wiktoria Szulga podkreśla cel „odciążenia psychoemocjonalnego” najmłodszych. Członkowie Rycerzy Kolumba – jak Roman Zinkewycz i Myrosław Zwarycz – chwalą inicjatywę za pomoc w przełamywaniu traumy wojennej i naukę braterstwa. Seminarzysta Nazar Baczynski widzi w tym „tę samą misję pomagania potrzebującym”.
Portal Opoka informuje o decyzji władz Izraela nakazującej organizacji Lekarze bez Granic (MSF) opuszczenie Strefy Gazy do 28 lutego 2026 roku. Powodem jest odmowa przekazania listy palestyńskich pracowników, co izraelskie Ministerstwo ds. Diaspory uzasadnia walką z terroryzmem. Artykuł wspomina o „katastrofalnej sytuacji humanitarnej” i zawieszeniu broni od października 2025 roku, podając bilans ofiar śmiertelnych po stronie palestyńskiej.
Humanitarna pseudoewangelia „kardynała” Rysia: redukcja miłosierdzia do świeckiego altruizmu
Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie Grzegorza Rysia podczas tzw. Mszy Tramwajarskiej w p…
Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV podczas modlitwy Anioł Pański, w którym nawołuje do „dialogu” między Kubą a USA, wyraża ubolewanie nad ofiarami cywilnymi konfliktów oraz życzy powodzenia organizatorom Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie-Cortinie jako „przesłaniu braterstwa”.
Ukraińska „pomoc” bez Chrystusa Króla: demaskacja posoborowej farsy
Portal „Gość Niedzielny” (31 stycznia 2026) relacjonuje działania „Caritas Polska” w Ukrainie, przedstawiając je jako heroiczną w…
Portal eKAI (31 stycznia 2026) relacjonuje działania „Caritas Polska” na Ukrainie, koncentrując się wyłącznie na materialnym wymiarze pomocy podczas ekstremalnych mrozów. W tekście nie znajdziemy ani jednego odniesienia do nadprzyrodzonego celu dzieł miłosierdzia, co demaskuje czysto naturalistyczną wizję posługi charakterystyczną dla posoborowej deformacji katolickiej doktryny.
Portal Tygodnik Powszechny (30 stycznia 2026) relacjonuje planowany koncert charytatywny „Solidarni z Ukrainą 2026” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, przedstawiając działalność aktora Mateusza Janickiego jako przykład „zaangażowania prospołecznego”. Artykuł pomija całkowicie katolicką naukę o nadprzyrodzonym celu miłosierdzia, redukując chrześcijańską caritas do świeckiego aktywizmu.
Portal Opoka.org.pl, powołując się na Vatican News, relacjonuje działania „Fundacji Małych Stópek” podczas akcji bożonarodzeniowych, podkreślając skalę materialnego wsparcia (19 milionów złotych) oraz emocjonalny wymiar przekazywania paczek dzieciom, samotnym matkom i osobom ubogim. W artykule cytowany jest „ks. Tomasz Kancelarczyk”, przedstawiany jako inicjator akcji „TAK nieWiele”, który z entuzjazmem mówi o „zbiorowym płaczu wzruszenia” podczas wręczania prezentów. Brakuje jednak jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego celu miłosierdzia chrześcijańskiego, co stanowi symptom głębszego kryzysu w strukturach okupujących miejsce Kościoła.
