humanitaryzm – Strona 43 – Ethos Catholicus

Realistyczne zdjęcie katolickiej liturgii w historycznym kościele, kapłan w szatach, ołtarz i elementy liturgiczne, wywołujące poczucie sacrum i modlitwy.

Kult Jana Pawła II i naturalistyczna „formacja” młodych: program apostazji pod szyldem Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje konferencję prasową (Częstochowa, Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, 15 lipca 2025) otwierającą jubileuszowy obóz stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Wystąpili: bp Andrzej Przybylski, władze miasta Częstochowy, ks. Marek Bator (Caritas), ks. Dariusz Kowalczyk (prezes Fundacji). Podkreślono „formację” młodych, kult Jana Pawła II jako „żywego pomnika”, współpracę z samorządem, skalę finansowego programu, elementy programu obozu (Dzień Skupienia, „Kwadranse z nauczaniem św. Jana Pawła II”, kulminacja na Jasnej Górze z Mszą „pod przewodnictwem” nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i koncertem). Tekst celebruje humanitarną, medialno-instytucjonalną „formację” młodych i cześć dla osoby Jana Pawła II, konsekwentnie milcząc o integralnej doktrynie, o konieczności wiary katolickiej, o stanie łaski i królowaniu Chrystusa nad narodami. To nie tyle informacja, ile świadectwo systemowej sekularyzacji pod pozorem religii.

„Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze: humanitarny pomnik kultu człowieka zamiast królowania Chrystusa

Biuro Prasowe KEP zapowiada obchody 25-lecia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” na Jasnej Górze (19 lipca), z Mszą na szczycie pod przewodnictwem nuncjusza Antonio Guido Filipazziego, częścią integracyjną i koncertem w Bazylice Jasnogórskiej. Wskazuje, że Fundacja sfinansowała stypendia o łącznej kwocie ok. 250 mln zł, promuje „dziedzictwo papieża Polaka”, a celem od początku była edukacyjna i społeczna pomoc młodzieży z niezamożnych rodzin, inspirowana przez bpa Jana Chrapka jako odpowiedź na bezrobocie. Całość utrzymana jest w tonie samopochwalnego humanitaryzmu i utylitaryzmu społecznego, gdzie centrum stanowi nie Chrystus, lecz projekt socjalno-wizerunkowy; to programowa amnezja nadprzyrodzoności i przekształcenie Jasnej Góry w forum humanistycznych celebracji.