Portal Vatican News (31 stycznia 2026) relacjonuje zakończenie „niemieckiej Drogi Synodalnej” – procesu reform odrzucającego sakramentalną strukturę Kościoła na rzecz protestantyzującej demokracji kościelnej. W ostatniej sesji uczestniczyło 230 osób (w tym liczne kobiety-sprawczynie), omawiając m.in. projekt „Komitetu Synodalnego” mający zastąpić władzę biskupów kolegialnym organem świecko-duchownym.
Portal eKAI informuje o przyjęciu statutów Konferencji Synodalnej w Niemczech. Dokument określa ją jako „organ synodalny, w którym biskupi i inni wierni, zgodnie ze swoją wspólną godnością chrzcielną i własnym powołaniem, wspólnie obradują i podejmują decyzje, aby wypełniać misję Kościoła”. Preambuła wskazuje na kontynuację „drogi synodalnej” i nawiązuje do dokumentu końcowego „Synodu Biskupów poświęconego synodalności”, w którym po raz pierwszy osoby niebędące biskupami uczestniczyły jako pełnoprawni członkowie. Statut ma zostać przedłożony Watykanowi „w celu uzyskania recognitio ad experimentum”. Trzech biskupów – kard. Woelki, bp Oster i bp Voderholzer – wycofało się z procesu po watykańskich upomnieniach. Przewodniczący DBK bp Bätzing deklaruje „wspólny cel”, zaś szefowa ZdK Irme Stetter-Karp zachwyca się „nową jakością wspólnotowości”. Statut dopuszcza odrzucenie decyzji Konferencji po przedstawieniu „procesu partycypacji” przed jej prezydium.
Portal eKAI (15 listopada 2025) informuje o zbliżającym się posiedzeniu Komisji Synodalnej w Niemczech, która ma przyjąć statut tzw. Konferencji Synodalnej. Ta nominalnie 74-osobowa struktura, zdominowana przez świeckich aktywistów z Centralnego Komitetu Niemieckich Katolików (ZdK), stanowi jawną kontynuację buntowniczej Drogi Synodalnej rozpoczętej w 2019 roku. Choć tekst próbuje przedstawić ten proces jako „dialog na temat reform”, w rzeczywistości mamy do czynienia z systematyczną demontażem katolickiej eklezjologii na rzecz protestanckiego modelu „Kościoła ludowego”.
