Portal VaticanNews, 10 lutego 2026 r., opublikował hagiograficzną relację z przemówienia „Jana Pawła II” do młodzieży w Santiago de Chile w 1987 r., przedstawiając je jako wzorzec duszpasterstwa młodzieży. W rzeczywistości mamy do czynienia z klasycznym przykładem modernistycznej redukcji Ewangelii do psychologicznego motywatora.
Portal eKAI (9 lutego 2026) informuje o śmierci włoskiego fizyka Antonino Zichichiego, przedstawiając go jako „czołową postać w dialogu między nauką a wiarą”. Artykuł gloryfikuje jego współpracę z „papieżami” posoborowymi oraz zaangażowanie w ekumeniczne inicjatywy pokojowe, całkowicie pomijając katolickie nauczanie o prymacie łaski nad rozumem i obowiązku podporządkowania nauki wierze.
Portal eKAI (9 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie „bpa” Krzysztofa Włodarczyka w bydgoskim Centrum Onkologii z okazji Światowego Dnia Chorego. „Chrześcijanin będący solą i światłem jest światu potrzebny, by nieść Jezusa tam, gdzie znajdują się ludzkie rany i dramaty. Rany ludzi chorych, samotnych, zapomnianych i niekochanych” – głosił hierarcha, redukując nadprzyrodzoną misję Kościoła do świeckiego aktywizmu.
Fałszywy kult „męczennika” Sztarka jako przejaw posoborowej apostazji
Portal EWTN (7 lutego 2026) przedstawia hagiograficzną narrację o „ojcu” Adamie Sztarku SJ, rzekomym „męczenniku” zamordowa…
Portal VaticanNews (5 lutego 2026) relacjonuje zatwierdzenie przez uzurpatora Leona XIV nowego statutu „Fundacji Jana Pawła II dla Sahelu”. Struktura powstała w 1984 roku pod patronatem modernistycznego przywódcy posoborowej sekty, określanego błędnie tytułem „papieża”. Jej celem oficjalnie jest „łagodzenie cierpienia mieszkańców regionu dotkniętego suszą” poprzez projekty „techniczne, społeczno-zdrowotne i rolnicze”.
Portal eKAI (6 lutego 2026) relacjonuje treść listu „Życie w obfitości” autorstwa uzurpatora Leona XIV, rzekomo poświęconego wartości sportu przy okazji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie. Dokument, pełen ekumenicznych frazesów i relatywizmu doktrynalnego, przedstawia sport jako „uniwersalny język ludzkiego spotkania”, całkowicie pomijając jego duchowe niebezpieczeństwa i sprzeczność z katolicką ascezą.
Portal eKAI (6 lutego 2026) relacjonuje wydarzenie, w którym uzurpator zwany „Leonem XIV” oglądał w Pałacu Apostolskim tzw. Biblię d’Este – iluminowany rękopis z XV wieku. Artykuł podkreśla „historyczność” chwili, wskazując, iż jest to „czwarty papież”, który miał kontakt z dziełem. Wcześniej podobno czynili to „Jan Paweł II”, „Pius IX” i „Paweł II”. Całość przedstawiona została jako doniosłe wydarzenie kulturalne, z pominięciem jakiejkolwiek refleksji teologicznej czy duchowej.
Portal Opoka relacjonuje wystawienie XV-wiecznej Biblii Borso d’Este uzurpatorowi Robertowi Prevostowi (pseud. „Leon XIV”), podkreślając, iż wcześniej „księgę oglądali” antypapieże Paweł II, Pius IX i Jan Paweł II. Artykuł z 5 lutego 2026 r. przedstawia ten akt jako wydarzenie o znaczeniu religijnym, podczas gdy w rzeczywistości stanowi on jawną demonstrację teologicznego bankructwa posoborowej sekty.
Portal Vatican News (5 lutego 2026) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV z „udostępnionym do przejrzenia” oryginałem XV-wiecznej Biblii Borso d’Este, określanej jako „arcydzieło sztuki iluminatorskiej”. Według relacji, uzurpator watykański „dotknął” dwóch woluminów, stając się – jak podkreśla serwis – „czwartym papieżem” po Pawle II, Piusie IX i „Janie Pawle II”, który miał kontakt z tym dziełem. Okazją dla tej ceremonii stał się gest przewodniczącego włoskiego Senatu, który „w dowód wdzięczności” za wizytę „Leona XIV” w parlamencie sprowadził manuskrypt z Modeny. Autor tekstu z zachwytem wymienia techniczne detale dzieła: „cenne i rzadkie materiały, wśród których znajduje się także lazuryt pochodzący z Afganistanu”, nazywając je „absolutnym arcydziełem” i „najpiękniejszą księgą świata”. W całym tym teatrze religijnego uwielbienia dla przedmiotu materialnego nie pada ani jedno słowo o teologicznym znaczeniu Pisma Świętego jako Słowa Bożego.
Portal eKAI (5 lutego 2026) relacjonuje pseudo-liturgię sprawowaną przez „biskupa pomocniczego siedleckiego” Grzegorza Suchodolskiego przy grobie „świętego Jana Pawła II” w Bazylice Watykańskiej. Wydarzenie, określone jako część „rekolekcji oazowych III stopnia”, przedstawia synkretyczną mieszaninę naturalizmu i modernistycznej herezji, podpierając się rzekomym autorytetem uzurpatora Leona XIV.
