Portal eKAI (4 września 2025) przedstawia przegląd nauczania o pokoju w sekcie posoborowej od Leona XIII do obecnego uzurpatora Leona XIV. Artykuł relacjonuje rzekomą ciągłość doktrynalną, gloryfikując modernistycznych przywódców sekty jako kontynuatorów tradycji katolickiej.
Portal Opoka informuje o wizycie prezydenta Karola Nawrockiego w Rzymie, gdzie złożył kwiaty na grobie Jana Pawła II oraz spotkał się z premier Włoch Giorgią Meloni, planując także audiencję u antypapieża Leona XIV. Przedstawiona relacja stanowi klasyczny przykład synkretyzmu religijno-politycznego, gdzie działania o pozorach duchowych służą legitymizacji struktur apostazji.
Portal eKAI (4 września 2025) relacjonuje przedsięwzięcie 11-osobowej grupy rowerzystów z Podbeskidzia, którzy pod przewodnictwem „księży” posoborowych Jerzego Musiałka i Krzysztofa Wilka wyruszyli w 1600-kilometrową podróż do Rzymu. Uczestnicy deklarują motywacje religijne, w tym modlitwę przy grobie heretyka Jana Pawła II oraz wizyty w podejrzanych ośrodkach kultu jak Mariazell czy Loreto.
Portal eKAI (4 września 2025) informuje o zbliżającym się Wielkim Odpustzie Wiślickim, prezentując go jako wydarzenie o „wielowiekowej tradycji” z kulminacją 8 września w „uroczystość Narodzenia NMP”. W programie zaplanowano m.in. bierzmowanie udzielane przez „biskupa” Andrzeja Kaletę, „Sobotę ze św. Janem Pawłem II” z oddawaniem czci „relikwiom papieskim” oraz wystawę o królowej Jadwidze pod patronatem konsula Węgier. Artykuł przemilcza jednak, że współczesne odpusty w strukturach posoborowych są parodią prawdziwego kultu, a udział „duchowieństwa” wyświęconego po 1968 roku czyni sakramenty nieważnymi.
Portal eKAI (4 września 2025) relacjonuje wizytę prezydenta Karola Nawrockiego w Watykanie, wymieniając jako jej „duchowy” element modlitwę przy grobie „św.” Jana Pawła II oraz przejście przez Drzwi Święte Jubileuszu 2025. Planowane jest także spotkanie z uzurpatorem tronu Piotrowego Leonem XIV i wizyta w Sekretariacie Stanu. Artykuł próbuje nadać tej pielgrzymce pozór historycznej ciągłości, wspominając domniemaną obecność Władysława Łokietka podczas Roku Świętego 1300.
Portal eKAI (4 września 2025) przedstawia historię jedenastu sióstr zamordowanych w 1943 roku w Nowogródku jako wzór „wiary przemieniającej świat”, podkreślając ich rzekomą beatyfikację przez Jana Pawła II w 2000 roku. Artykuł eksponuje emocjonalny wymiar ofiary jako odpowiedzi na „przemoc i nienawiść”, całkowicie pomijając doktrynalne kryteria męczeństwa i heretycki kontekst posoborowej kanonizacji.
Portal eKAI (4 września 2025) przedstawia hagiograficzną narrację o jedenastu siostrach nazaretankach rozstrzelanych w 1943 r. w Nowogródku, beatyfikowanych w 2000 r. przez Jana Pawła II. Artykuł kreuje je na wzór chrześcijańskiej miłości, pomijając kluczowe kryteria teologiczne dotyczące męczeństwa i ukrywając heretycki kontekst ich pseudo-kanonizacji.
Portal eKAI (4 września 2025) przedstawia relację z beatyfikacji Piotra Jerzego Frassatiego przeprowadzonej przez Jana Pawła II w 1990 roku, akcentując jego „żywotność”, zaangażowanie społeczne oraz rzekome źródło świętości w „modlitwie i adoracji”. Pomija się przy tym kluczowy kontekst teologiczny: całkowitą nieważność wszelkich aktów kanonizacyjnych i beatyfikacyjnych dokonanych przez uzurpatorów zajmujących Watykan po 1958 roku.
Portal eKAI (3 września 2025) relacjonuje nadchodzącą kanonizację Piotra Jerzego Frassatiego przez „papieża” Leona XIV, powołując się na słowa Jana Pawła II z 1990 roku, który przedstawiał błogosławionego jako wzór harmonijnego łączenia życia duchowego z ziemskimi pasjami. „Fascynacja pięknem i sztuką, zamiłowanie do sportu i gór, zainteresowanie problemami społecznymi nie stanowią dla niego przeszkody w stałym kontakcie z Absolutem” – miał według portalu mówić „papież”. Ta modernistyczna hagiografia stanowi jawną profanację katolickiego pojęcia świętości.
Portal eKAI (3 września 2025) relacjonuje przygotowania do kanonizacji Piotra Jerzego Frassatiego przez „papieża” Leona XIV, powołując się na słowa Jana Pawła II z 1990 roku. Według artykułu, Frassati miałby być wzorem harmonijnego łączenia życia codziennego z „kontaktem z Absolutem”, co stanowi jawną redukcję świętości do naturalistycznej koncepcji samorealizacji.
