Portal eKAI (26 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV do członków Międzynarodowej Komisji Teologicznej, w którym nawołuje do „rozeznawania rzeczy nowych” i „kreatywnego głoszenia Dobrej Nowiny”. Ta pozornie niewinna fraza odsłania rdzeń posoborowej apostazji: systematyczne odrzucenie niezmiennego depozytu wiary na rzecz permanentnej rewolucji doktrynalnej.
Portal eKAI (25 listopada 2025) relacjonuje wydarzenie w kaliskiej katedrze, gdzie „biskup” Damian Bryl przewodniczył Mszy św. dla nauczycieli ze Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich. W homilii nawoływał do bycia „pielgrzymami nadziei”, powołując się na przemówienie „papieża” Leona XIV i cytując „św.” Johna Henry’ego Newmana.
Portal Catholic News Agency (24 listopada 2025) informuje o rozszerzeniu Newman Guide – publikacji rekomendującej „wiernie katolickie” szkoły podstawowe, średnie oraz programy magisterskie. Wydawnictwo Cardinal Newman Society, działające od 20 lat w obszarze szkolnictwa wyższego, obecnie obejmuje pozostałe szczeble edukacji. Materiał wskazuje na spadek liczby uczniów katolickich szkół o 55% w ciągu ostatniego półwiecza oraz powołuje się na niedawną decyzję „papieża” Leona XIV o ustanowieniu „św.” Johna Henry’ego Newmana współpatronem edukacji katolickiej. Przedstawiciele środowisk związanych z publikacją podkreślają jej znaczenie dla rodzin poszukujących formacji „zgodnej z nauczaniem Kościoła”.
Portal LifeSiteNews (22 listopada 2025) informuje o rzekomo naukowym dowodzie na rozumność wiary katolickiej poprzez dyscyplinę zwaną „teologią fundamentalną”. Artykuł powołuje się na takich autorów jak „kardynał” John Henry Newman oraz „teologów” posoborowych, próbując uzasadnić wiarę za pomocą argumentów filozoficzno-historycznych. Komentowany tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony charakter wiary, sprowadzając religię do poziomu naukowej analizy.
Portal Opoka informuje o badaniach Uniwersytetu St Mary’s w Twickenham, według których około 35% „księży katolickich” wyświęconych w Anglii i Walii w latach 1992-2024 stanowią konwertyci z anglikanizmu. Raport wskazuje na głosowanie w sprawie święceń kobiet w 1992 r. jako moment przełomowy, a także podkreśla rolę beatyfikacji „kardynała” Johna Henry’ego Newmana podczas wizyty „papieża” Benedykta XVI w 2010 r. „Kardynał” Vincent Nichols w przedmowie określa ten proces jako przejście do „pełnej widzialnej komunii z Kościołem katolickim”.
Portal eKAI (22 listopada 2025) informuje, że około 35% „duchownych” wyświęconych w latach 1992-2024 w strukturach posoborowych w Anglii i Walii stanowili dawni anglikańscy „duchowni”. Raport Uniwersytetu St Mary’s w Twickenham wskazuje na „głosowanie synodu Kościoła Anglii w sprawie kobiet-kapłanów” z 1992 r. jako kluczowy moment tej fali, przywołując przy tym postać „kardynała” Johna Henry’ego Newmana – konwertyty z anglikanizmu, wyniesionego przez bergogliońską sekta na „świętego” w 2019 r. Arcybiskup Westminsteru Vincent Nichols określa ten proces jako „przejście do pełnej widzialnej komunii z Kościołem katolickim”, co stanowi jawną kpinę z dogmatu Extra Ecclesiam nulla salus.
Portal Opoka informuje o artykule George’a Weigela, w którym przedstawia on nowo „kanonizowanego” Johna Henry’ego Newmana jako antidotum na współczesny ultramontanizm – rzekomo progresywny, a zarazem autorytarny. Autor powołuje się na rzekome podobieństwa między XIX-wiecznym ultramontanizmem a obecnymi tendencjami w strukturach posoborowych, wskazując na zwolnienia profesorów seminarium w Detroit jako przykład „autorytarnego progresywizmu”. Cała narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, gdzie fałszywy dylemat między skrajnościami służy przemyceniu rewolucyjnych tez.
Portal eKAI (5 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie Louisa Antonio Tagle’a, proprefekta posoborowej Dykasterii ds. Ewangelizacji, który ogłosił Johna Henry’ego Newmana – konwertytę z anglikanizmu, „kanonizowanego” przez bergoglia w 2019 r. – „nauczycielem misji”. Według Tagle’a, Newman stanowi wzór ze względu na swoje „poglądy na akt wiary”, teorię „rozwoju doktryny” oraz „współodpowiedzialność świeckich”. Ceremonia nadania tytułu „doktora Kościoła” odbyła się na Placu św. Piotra z udziałem „papieża” Leona XIV.
Portal Opoka relacjonuje uroczystość w rzymskim kościele Matki Bożej in Vallicella, gdzie kard. Marcello Semeraro przewodniczył „Mszy dziękczynnej” za ogłoszenie Johna Henry’ego Newmana „doktorem Kościoła”. Homilia „kardynała” koncentrowała się na rzekomym duchowym pokrewieństwie anglikańskiego konwertyty ze św. Filipem Neri, założycielem oratorianów. Podkreślano „humanistyczny ideał świętości” mający uwydatniać „naturalne cechy” oraz „radość jako znak rozpoznawczy autentycznego chrześcijaństwa”. Wśród uczestników wymieniono przewodniczącego włoskiej Izby Deputowanych Lorenza Fontanę.
Portal Vatican News (4 listopada 2025) informuje o rzekomej Mszy dziękczynnej w rzymskim kościele Matki Bożej in Vallicella, mającej uczcić ogłoszenie Johna Henry’ego Newmana „doktorem Kościoła”. Liturgii przewodniczył kard. Marcello Semeraro, który w homilii kreślił iluzoryczne podobieństwa między Newmanem a św. Filipem Neri. Całe wydarzenie stanowi groteskowy spektakl relatywizacji świętości w strukturach posoborowych.
