Portal LifeSiteNews informuje o tragicznych wydarzeniach w nigeryjskim stanie Kaduna, gdzie w Niedzielę Wielkanocną 5 kwietnia 2026 r. uzbrojeni napastnicy zaatakowali kościoły w wiosce Ariko. W wyniku bezwzględnego ataku śmierć poniosło pięć osób, a około 35 wiernych – w tym katolików oraz członków wspólnot baptystycznych i ECWA – zostało…
Portal Catholic News Agency informuje o porwaniu 167 wiernych podczas niedzielnych nabożeństw w trzech kościołach w stanie Kaduna w Nigerii. Według relacji organizacji Christian Solidarity Worldwide (CSW), uzbrojeni napastnicy należący do Fulani milicji zaatakowali wspólnoty chrześcijańskie 18 stycznia 2026 roku, uprowadzając wiernych i żądając okupu. Choć media podają te fakty, całkowicie pomijają istotę problemu: systematyczną eksterminację chrześcijan w krajach islamskich przy biernej postawie Zachodu.
Portal Gość.pl (20 stycznia 2026) relacjonuje kolejny akt przemocy wobec chrześcijan w Nigerii, gdzie uzbrojone bandy porwały ponad 160 wiernych z dwóch kościołów w stanie Kaduna. Artykuł powołuje się na doniesienia Vatican News i raport Open Doors, wskazując Nigerię jako „światowe epicentrum przemocy wobec chrześcijan” z 3490 zabitymi w 2025 roku. W opisie zdarzenia dominuje ton biurokratycznej relacji, całkowicie pomijający teologiczną istotę prześladowań za wiarę.
Portal Vatican News (20 stycznia 2026) relacjonuje atak uzbrojonych band na „kościoły” w nigeryjskim stanie Kaduna, gdzie porwano ponad 160 osób podczas pseudo-liturgii. Doniesienia wskazują na systematyczną eskalację przemocy wobec wyznawców Chrystusa w regionie, gdzie w 2025 roku zamordowano 3490 chrześcijan. Artykuł jednakże pomija istotę problemu: całkowitą utratę nadprzyrodzonej ochrony przez społeczności poddające się modernistycznej apostazji posoborowego antykościoła.
Portal Opoka relacjonuje wydarzenia z północnej Nigerii, gdzie w trzech kościołach – dwóch ewangelikalnych i jednym katolickim – doszło do masowego porwania ponad 160 chrześcijan podczas niedzielnych nabożeństw. „Bp” Wilfred Chikpa Anagbe z „diecezji” Makurdi określa te wydarzenia mianem „ludobójstwa” i profanacji świątyń. W rzeczywistości jednak tragedia ta stanowi jedynie kolejny epizod w długotrwałym procesie systematycznej eksterminacji chrześcijan w Nigerii, który pozostaje milcząco akceptowany przez międzynarodową społeczność i struktury neo-kościoła.
