kapłan

Reverentny obraz katolickiego kapłana modlącego się w skromnym kościele, trzymającego krucyfiks, podkreślający wiarę i nadzieję w tradycyjnym katolickim stylu
Posoborowie

„Latarnia nadziei” bez łaski: naturalistyczny program demoralizacji Afryki

Cytowany artykuł relacjonuje wideoprzesłanie „papieża” Leona XIV skierowane do uczestników trzeciego kongresu Panafrykańskiej Katolickiej Sieci Teologii i Duszpasterstwa w Afryce. Przemówienie wiąże się z rzekomym Rokiem Jubileuszowym i koncentruje na „cnocie nadziei”, promując hasło: „Kroczyć razem w nadziei jako Kościół – Rodzina Boga w Afryce”. „Papież” akcentuje programy duszpasterskie, które „otwierają serca i umysły” na „prawdę i miłość Boga”, wzywa do budowania „rodziny Kościołów lokalnych” i „sieci wsparcia”, określając Kościół jako „latarnię nadziei dla narodów”. Dominuje język wspólnoty, wsparcia i „kroczenia razem”, z pominięciem kwestii wiary, potępienia błędu, łaski uświęcającej, sakramentów i konieczności podporządkowania narodów królowaniu Chrystusa. Konkluzja: to program naturalistyczny, który substytuuje nadprzyrodzoną nadzieję psychologiczną pociechą, a misję Kościoła – socjologiczną „siecią wsparcia”.

Fotografia realistyczna i pełna czci, przedstawiająca tradycyjny ołtarz z kapłanem w białych szatach sprawującym Mszę świętą w świątyni katolickiej, z modlącymi się wiernymi i światłami symbolizującymi duchową głębię.
Posoborowie

„Zwiastuni nadziei” bez Chrystusa Króla: naturalistyczny humanitaryzm Rycerzy Kolumba

Cytowany artykuł relacjonuje wideoprzesłanie „papieża” Leona XIV do uczestników 143. Najwyższej Konwencji Rycerzy Kolumba w Waszyngtonie. „Papież” dziękuje za troskę o kobiety w ciąży, dzieci nienarodzone, ubogich i ofiary wojen; chwali „modlitwę, formację i braterstwo” oraz „liczne działania charytatywne” rad lokalnych. Wzywa, by być „znakami nadziei” w Roku Jubileuszowym, wskazuje na bł. Michaela McGivney’a i jego wrażliwość na imigrantów, ubogich i cierpiących, podkreślając „wierne sprawowanie sakramentów oraz braterską pomoc”. Ostatecznie wszystko to spina klamrą słów o „głoszeniu Ewangelii słowem i czynem”. To pozór katolickości: humanitarny projekt bez królowania Chrystusa, bez potępienia błędu, bez wewnętrznego wezwania do nawrócenia i bez ostrzeżenia przed wiecznym potępieniem.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego podczas uroczystej ceremonii z kapłanem, świecami i krucyfiksem, oddające atmosferę pobożności i duchowości.
Polska

Trumpowska delegacja na inauguracji Nawrockiego: polityczny spektakl bez transcendencji

Cytowany artykuł informuje, że delegacja prezydenta USA Donalda Trumpa, na czele z Kelly Loeffler (Administracja ds. Małych Przedsiębiorstw), przybyła do Warszawy na uroczystość zaprzysiężenia prezydenta elekta Karola Nawrockiego. Wskazuje na obecność przedstawicieli ambasady USA oraz Białego Domu i Departamentu Stanu. Odnotowano spotkanie delegacji z posłem Marcinem Przydaczem w Belwederze. Zwieńczeniem jest teza, że wizyta „podkreśla znaczenie relacji polsko-amerykańskich oraz symboliczne wsparcie dla nowo wybranego prezydenta Polski”. Oto esencja: polityczny rytuał bez jednego słowa o królowaniu Chrystusa i obiektywnych prawach Bożych, sprowadzający dobro wspólne do gry sojuszy i PR-u.

Religijna scena katolicka z kapłanem modlącym się przed Eucharystią w tradycyjnym kościele, z krucyfiksem i świecami, ukazująca głęboką pobożność i oddanie Bogu.
Polska

„Władza to służba”: polityczna katecheza bez Chrystusa Króla i bez potępienia błędów

Portal Opoka informuje o Apelu Jasnogórskim (06.08.2025) z udziałem prezydenta elekta Karola Nawrockiego. O. Arnold Chrapkowski, przełożony generalny paulinów, modli się o wierność „Bogu i Konstytucji”, o troskę o godność narodu, niepodległość i bezpieczeństwo, akcentując: „Władza to służba, a nie panowanie”. W kazaniu pojawiają się wątki domu w Nazarecie, pracy, szacunku, jedności, pokoju oraz ostrzeżenia przed ideologiami, które prowadzą do przemocy i śmierci; jednocześnie nie pada jasne rozróżnienie błędu i prawdy, nie zostaje wyartykułowane panowanie Chrystusa Króla nad państwami, ani konieczność podporządkowania prawa stanowionego Prawu Bożemu. Zakończenie stanowi modlitwa o pokój i jedność, błogosławieństwa udziela abp Wacław Depo. Teza: jest to naturalistyczna, posoborowa mowa o „wartościach”, która wymazuje królowanie Chrystusa nad państwem i milczy o grzechu, łasce, sądzie i karze.

Reverentny obraz katolickiego kapłana stojącego przed krzyżem w skromnym kościele, oddającego cześć i modlitwę, wyrażający głębię wiary i oddanie Bogu.
Posoborowie

Stele della Ienca: nagroda za humanitarny PR zamiast za wierność Chrystusowi

Cytowany artykuł informuje o festiwalu w San Pietro della Ienca poświęconym Janowi Pawłowi II, podczas którego po raz 24. przyznano Międzynarodową Nagrodę „La Stele della Ienca”. W Roku Jubileuszowym 2025 laureatem została Stolica Apostolska, nagrodzona „za wyjątkową rolę i determinację w promowaniu pokoju i duchowego wsparcia”. Uroczystej „Eucharystii” przewodniczył Stanisław Dziwisz, a w wydarzeniu uczestniczyli m.in. Giuseppe Petrocchi oraz byli żandarmi towarzyszący Janowi Pawłowi II. Wspomniano także o dotychczasowych laureatach – od dziennikarzy, przez Włoski Czerwony Krzyż, po struktury watykańskie i instytucje związane z Janem Pawłem II. Zwieńczeniem jest laudacja humanitarno-kulturalna, bez odniesienia do depozytu wiary, bez wezwania do nawrócenia i bez mowy o panowaniu Chrystusa Króla. Oto esencja problemu: pokój bez Krzyża, „duchowość” bez łaski, Kościół zredukowany do centrali dyplomatycznej i muzeum wspomnień.

Smutna i pełna szacunku scena katolickiego rytuału składającego wieniec przy pomniku upamiętniającym ofiary, z kapłanem w tradycyjnym stroju i poważnym wyrazem twarzy.
Kurialiści

Kwiaty zamiast nawrócenia: kult pamięci bez Chrystusa Króla

Biuro Prasowe KEP relacjonuje złożenie wieńca przez delegację Sekretariatu KEP pod Pomnikiem Ofiar Rzezi Woli, w 81. rocznicę masowych egzekucji dokonanych w sierpniu 1944 roku. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele władz, instytucji państwowych, weterani, mieszkańcy, a także reprezentanci IPN i Muzeum Powstania Warszawskiego. Podano liczby ofiar (40–60 tys.), przywołano rocznicowe daty i decyzję Rady Warszawy ustanawiającą 5 sierpnia Dniem Pamięci Mieszkańców Woli. Relacja kończy się wyłącznie na gestach upamiętnienia, bez najmniejszego wezwania do pokuty, bez przypomnienia o potrzebie modlitwy za zmarłych, bez wzmianki o Mszy za poległych ani o nadprzyrodzonym sensie ofiary, męczeństwa i sprawiedliwości Bożej. Oto symptom: rytuał świeckiego humanitaryzmu zastępuje religię – puste gesty zamiast kultu Boga.

Reverentny obraz tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem w liturgicznych szatach, trzymającym krucyfiks przed ołtarzem, podkreślający duchowość i wiarę.
Kurialiści

ŚDM Seul 2027 jako narzędzie humanitarnej ideologii: demontaż wiary i młodzieży

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski przekazuje wypowiedź kard. Kevina Farrella, prefekta Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, o rzekomym „prowadzeniu” młodzieży, duszpasterzy i biskupów tematem Światowych Dni Młodzieży w Seulu 2027. Podano, że „papież” Leon XIV ogłosił datę spotkania (3–8 sierpnia 2027) i jego temat: „Odwagi! Ja zwyciężyłem świat” (J 16, 33), zaś dykasteria współpracuje z komitetem w Seulu, kontynuując linię posoborowych ŚDM jako globalnego eventu. Kard. Farrell wzywa, by młodzi byli „pielgrzymami nadziei”, „opatrywali rany samotności i ubóstwa” i „stawali się świadkami pokoju”. Zapowiedziano też kolejne orędzie na „uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata” obchodzoną w wymiarze diecezjalnym. Ta retoryka pozornej pobożności, przy jednoczesnej redukcji nadprzyrodzoności i sakramentalnego ładu, służy jednemu: utrwaleniu modernistycznego, naturalistycznego programu, który odrywa młodych od jedynej drogi zbawienia.

Tradycyjny katolicki ołtarz z krzyżem, świecami i kapłanem w ornatach wewnątrz kościoła, wyraz duchowości i modlitwy
Kurialiści

Jubileusz Młodych 2025: humanitarny festyn bez Chrystusa Króla

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje o podziękowaniach polskich „biskupów” dla Boga i ludzi za Jubileusz Młodych 2025 w Rzymie. W zamieszczonym nagraniu „biskupi” dziękują młodzieży za entuzjazm i „świadectwo”, „księżom” i wolontariuszom za organizację, oraz „papieżowi” Leonowi XIV za przekaz, w tym za metaforę o „taborecie” i „wspinaniu się coraz wyżej”. Wspomniano o Casa Polonia, mszałach, katechezach, koncertach i dyskusjach, oraz zapowiedziano kolejne „Światowe Dni Młodzieży” w Seulu. Całość jest utrzymana w tonie eventowego sukcesu frekwencyjnego i wdzięczności logistycznej; milczy natomiast o grzechu śmiertelnym, stanie łaski, żalu za grzechy, piekle i królowaniu Chrystusa nad narodami. To nie jest katolicka radość wiary – to naturalistyczny spektakl, którego język i treść zdradzają odrzucenie katolickiej nadprzyrodzoności.

Młody ksiądz w tradycyjnych szatach trzymający świecę na ołtarzu w kościele, w delikatnym świetle, symbolizujący wiarę i pobożność w tradycyjnym katolickim otoczeniu.
Kurialiści

Jubileusz Młodych jako manifest naturalistycznej religii humanistycznej

Biuro Prasowe KEP relacjonuje zbiorowe podziękowania posoborowych „biskupów” za Jubileusz Młodych 2025 w Rzymie. W nagraniu dziękują „Panu Bogu”, młodzieży, „duszpasterzom”, wolontariuszom i organizatorom; powtarzają liczby uczestników (ponad milion, w tym ok. 20 tys. z Polski), wychwalają „Casa Polonia”, zapowiadają Seul. Wyróżniono słowa „papieża” Leona XIV o pragnieniach młodych jako „stołku” ułatwiającym „wyjrzeć przez okno spotkania z Bogiem”. Całość utrzymana jest w tonie PR-owego triumfalizmu bez jednej wzmianki o grzechu, nawróceniu, potrzebie stanu łaski i panowaniu Chrystusa Króla; to wprost promocja naturalistycznej religii emocji, której ołtarzem jest „doświadczenie wspólnoty” zamiast Ofiary.

Kardynał w tradycyjnych szatach kapłańskich z krucyfiksem przed ołtarzem w kościele, symbolizujący wierność prawu Bożemu i duchową autorytet.
Polska

Andrzej Duda między humanitarną retoryką a milczeniem o Prawie Bożym

Portal Opoka informuje o bilansie dwóch kadencji Andrzeja Dudy: rzadko stosowane ułaskawienia (146), nieliczne weta (19 na 1850 podpisanych ustaw), akcent na obronność i sojusz z USA, wstrzemięźliwość wobec projektów rewolucji obyczajowej, sporadyczne blokowanie inicjatyw PiS (reforma sądów, repolonizacja mediów), wysoki poziom społecznego zaufania oraz polityka wsparcia Ukrainy i Trójmorza. Największym błędem ogłoszono próbę częściowego przywrócenia aborcji eugenicznej w 2020 r., choć sama narracja chwali „hamowanie rewolucji” i „właściwe stanowisko” wobec wartości. Konkluzja portalu brzmi: „lepszy od poprzedników”. Teza niniejszej analizy: polityka pozbawiona kryterium królowania Chrystusa i podporządkowana świeckim idolom prawa stanowionego jest nie obroną wartości, lecz ich relatywizacją.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.