kapłan – Strona 192 – Ethos Catholicus

Rekonstrukcja katolickiego pogrzebu w tradycyjnej katedrze, z kapłanem w liturgii, wiernymi w modlitwie, w świetle witraży, pełne szacunku i powagi sceny religijnej.

Pogrzeb w Tarnowie jako apoteoza posoborowego humanitaryzmu i milczenia o rzeczach ostatecznych

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Liturgia pogrzebowa bez eschatologii: symptom zapaści doktrynalnej w Tarnowie

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje, że 10 lipca w tarnowskiej katedrze sprawowano Mszę pogrzebową za zmarłego bp. Władysława Bobowskiego, której przewodniczył Andrzej Jeż. W tekście akcentuje się „wdzięczność” za dobroć zmarłego, określa się biskupa jako „stróża Bożego Światła”, wspomina o „trzech stopniach doskonałości chrześcijańskiej” (oczyszczenie, oświecenie, zjednoczenie), a także przywołuje cnoty: skromność, łagodność, gotowość do pomocy, modlitwę. Na końcu odczytano list kondolencyjny Tadeusza Wojdy i głosy współczucia. Oto liturgia słowa i prasy, w której przeważa biurokratyczna czułostkowość, a milknie głos o sądzie, karze, pokucie, przebłagalnym charakterze Ofiary i potrzebie wytrwania w łasce — milczenie, które jest aktem oskarżenia.

Tradycyjny katolicki kościół podczas Mszy świętej z kapłanem i wiernymi, podkreślający duchową głębię i nabożeństwo

Kurialiści

Sieć bez brzegów: humanitarna utopia zamiast Królestwa Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Sieć bez brzegów: humanitarna utopia zamiast Królestwa Chrystusa
Portal Polskiego Radia relacjonuje wystąpienie Konrada Krajewskiego podczas Mszy w Casa Polonia w Rzymie w ramach Jubileuszu Młodych. „Jałmużnik papieski” łączy przypowieść o sieci (Mt 13,47-53) z obrazem Kościoła „przygarniającego wszystkich”, akcentuje rzekome „prawo” uchodźców do Kościoła, przywołuje „logikę Ewangelii” Franciszka jako normę decyzyjną (prysznice, ambulatorium, fryzjer), oraz ostrzega przed usłyszeniem od Chrystusa: „nie znam cię”, wskazując jako odpowiedź „czystą Ewangelię” rozumianą jako bezpośrednie kopiowanie gestów miłosierdzia. Całość zamyka modlitwą o odwagę rozwiązywania „problemów świata” wedle tej logiki. Teza tekstu sprowadza Kościół do sieci bez brzegów i bez sądu, rozmywając rozróżnienie między sprawiedliwymi a złymi i zastępując panowanie Chrystusa w porządku publicznym naturalistycznym humanitaryzmem – to programowo antykatolicka inwersja przypowieści.

Rewersywny obraz katolickiej liturgii w kościele, kapłan podczas mszy, skupiona atmosfera, ikony i świece, odzwierciedlenie wiary i tradycji.

Posoborowie

„Drzwi Święte” jako uszy i usta? Naturalistyczny bełkot zamiast katolickiej wiary

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

„Drzwi Święte” jako uszy i usta? Naturalistyczny bełkot zamiast katolickiej wiary

Vatican News relacjonuje poranną Mszę w Bazylice św. Piotra (31 lipca 2025), podczas której „kard.” Grzegorz Ryś przy grobie Jana Pawła II wygłosił homilię o „namiocie Boga” i „Drzwiach Świętych”. Padły twierdzenia, że „Drzwi Święte to są nasze uszy, nasze oczy, nasze usta”, a człowiek jest „najpiękniejszym namiotem Boga”, bo „Bóg chce mieć w nas namiot”, aby „wędrować”, bo „wiara ma prawo się rozwijać, więcej i lepiej”. Akcent przesunięto z obiektywnego kultu Bożego i sakramentalnej łaski na subiektywną „drogę”, celebrację człowieka i psychologizujące metafory. Pod nieustannym frazesem o „spotkaniu” znika prawda o Ofierze Mszy, o grzechu, nawróceniu i królowaniu Chrystusa nad osobami i narodami. To nie tylko teologiczna miałkość – to systemowy naturalizm, który rozkłada wiarę od środka.

Scena liturgiczna w tradycyjnej katolickiej świątyni podczas Mszy św., z kapłanem podnoszącym Eucharystię i wiernymi w modlitwie, ukazując głęboką pobożność i szacunek.

Posoborowie

Jubileusz jako spektakl socjologiczny: kult emocji zamiast łaski uświęcającej

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Jubileusz jako spektakl socjologiczny: kult emocji zamiast łaski uświęcającej

Portal Vatican News relacjonuje spotkanie neofitów z „papieżem” Leonem XIV: kilkuset nowo ochrzczonych młodych Francuzów oraz „biskupi” francuscy słuchają krótkich napomnień o „konkretnym” przeżywaniu wiary; pojawiają się świadectwa emocjonalnego „doświadczenia”, statystyczne triumfy wzrostu chrztów, radość z „wspólnoty” i zachęta do aktywizmu jubileuszowego. Punkt ciężkości: emocja, socjologia i „konkret” zamiast teologii ofiary, grzechu, łaski uświęcającej i panowania Chrystusa nad narodami. Ten przekaz, zanurzony w posoborowym naturalizmie, ukrywa kluczową kwestię: co stanowi warunek i cel chrztu oraz czy w ogóle mówimy o sakramencie w porządku katolickim.

Szalony kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem z krucyfiksem, światło naturalne, podkreślające powagę i wiarę, obraz pełen szacunku i duchowości dla katolickiego bloga.

Posoborowie

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

„Nadzieja w nas”, nie w Chrystusie: katecheza bez łaski, bez krzyża, bez Kościoła

Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienia „ojców” Adama Szustaka i Tomasza Nowaka podczas tzw. Katechez Jubileuszowych w Casa Polonia w Rzymie, w ramach wydarzenia „Jubileusz Młodzieży”. Prelegenci reinterpretują perykopę o Marcie i Marji, sprowadzając ją do psychologicznego przesłania „nadziei”, definiowanej jako to, że „Bóg zajmie się tobą”, że poprowadzi przez trud i „nie po twojemu”, a nawet że „Bóg ma większą nadzieję w nas”. Jednocześnie akcent pada na emocjonalne przykłady, medialne persony („Langusta na palmie”, „Strefa Wodza”) i programy dla młodzieży, przy całkowitym milczeniu o grzechu, łasce uświęcającej, pokucie, o ofierze Mszy, o konieczności uświęcającego posłuszeństwa Chrystusowi Królowi i o jedynym celu nadziei – życiu wiecznym. Konkluzja jest jednoznaczna: to nie katecheza, lecz naturalistyczna retoryka samopoczucia, w której „nadzieja” zostaje wprzęgnięta w kult człowieka i zamieniona w autosoteriologię.

Tradycyjna scena sakramentu pokuty w katolickim kościele, kapłan w liturgicznych szatach, młodzi wierni, spokojna atmosfera modlitwy i pokory

Posoborowie

Jubileusz Młodzieży w Rzymie: „park pojednania” zamiast sakramentu pokuty

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

„Park pojednania” i marketing emocji: sakrament pokuty zredukowany do eventu

Watykańskie media relacjonują przygotowania do „Dnia Pojednania” w Rzymie w ramach Jubileuszu Młodzieży: w piątek 1 sierpnia na terenie Circo Massimo rozstawiono 200 konfesjonałów, a „księża” z całego świata, w tym z Polski (Łukasz Michalik i Piotr Kłonowski z diecezji opolskiej), zapraszają młodych do „spotkania z Jezusem” w spowiedzi. Podkreślają emocjonalne hasła: „jesteś chciany”, „Jezus dotknie twoich ran” i zachęcają do „pojednania z Bogiem, z drugim człowiekiem, ale i z samym sobą”. W tle triumfalny mit ŚDM 2000: Circo Massimo jako „historyczne święto pojednania” i wzorzec „parków pojednania” w kolejnych edycjach. Oto religijny event: pastoralna logistyka, marketing psychologiczny i przemilczenie zasad sakramentalnej pokuty – co zdradza duchowy naturalizm i modernistyczną redukcję.

Elderki kapłan modlący się w tradycyjnej katolickiej świątyni przy ołtarzu z krucyfiksem i świecami, symbolizujący głęboką pobożność i wierność tradycji katolickiej.

Kurialiści

Kult młodości zamiast panowania Chrystusa: symptom apostazji posoborowej

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Kult młodości zamiast panowania Chrystusa: symptom apostazji posoborowej

Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienia Stanisława Dziwisza i Roberta Chrząszcza podczas Mszy dla pielgrzymów z Archidiecezji Krakowskiej w rzymskim kościele Santa Maria in Traspontina w ramach tzw. Jubileuszu Młodych 2025. Dziwisz wzywa młodych do „spotkania” z Janem Pawłem II przy jego grobie i podkreśla, że „młodzi są nadzieją Kościoła”, wychwalając Światowe Dni Młodzieży oraz prosząc o „pokój w świecie”. Zaznacza też „duchową łączność” z „papieżem” Leonem XIV i przywołuje pamięć Franciszka. Chrząszcz zachęca młodych, by jubileusz traktowali jako pielgrzymkę sensu życia, przywołuje św. Ignacego, mówi o „byciu pielgrzymami nadziei” w duchu Franciszka i wzywa do „uczciwego życia”. Konkluzja: naturalistyczna retoryka, subiektywizacja wiary, kult osoby i młodości oraz przemilczenie nauki o łasce, grzechu, sądzie i królowaniu Chrystusa obnażają systemową apostazję posoborowego nurtu.

Zdjęcie realistyczne, pełne szacunku przedstawiające kapłana w tradycyjnym stroju podczas liturgii, z krzyżem, Biblią i świecami, oddające atmosferę głębokiej wiary i nabożeństwa katolickiego.

Kurialiści

Retoryka „szukania” bez łaski: Casa Polonia jako katecheza bez Chrystusa Króla

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Retoryka „szukania” bez łaski: Casa Polonia jako katecheza bez Chrystusa Króla

Cytowany artykuł relacjonuje Mszę „koncelebrowaną” w ramach Casa Polonia podczas Jubileuszu Młodzieży, której przewodniczył kard. Grzegorz Ryś. W homilii powiązano przypowieści o skarbie i perle z ideą „szukania” i „radykalnej decyzji”, wspartej papieskimi kliszami o „zaparkowanym aucie” i „młodej mumii”. Kulminacją jest wezwanie do „rozeznawania” dla wspólnot, parafii, Ojczyzny, świata – aż po postulaty otwartości wobec migrantów – oraz celebracja znaku „Drzwi Świętych” jako symbolu decyzji. Całość wpisuje się w posoborowy marketing Jubileuszu, zwieńczony zapowiedzią niedzielnej Mszy pod przewodnictwem Leona XIV. Wybrzmiewa humanistyczny nakaz aktywizmu i psychologii decyzji, przy niemal zupełnym milczeniu o grzechu, łasce uświęcającej, pokucie i panowaniu Chrystusa Króla – co zdradza naturalistyczne zredukowanie Ewangelii do programu obywatelskiej animacji.

Kapłan katolicki w tradycyjnych szatach modli się w kościele przy krzyżu, symbol wiary i pokory

Kurialiści

Kult młodości zamiast królowania Chrystusa: naturalistyczny humanitaryzm w habicie

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Kult młodości zamiast królowania Chrystusa: naturalistyczny humanitaryzm w habicie

Radio Watykańskie relacjonuje pielgrzymkę młodzieży związanej ze „Wspólnotą Młodzieży Nazaretańskiej” (Polska–Francja) do Rzymu z okazji Roku Świętego i 150-lecia zgromadzenia nazaretanek. Tekst eksponuje hasła o „wspólnocie”, „umocnieniu przez rówieśników”, „pierwszeństwie młodych w ewangelizacji”, pragnienie „zobaczenia papieża” i anegdoty o neofitach z Francji; przywołuje także wypowiedzi sióstr Myriam i Olgi oraz „biskupów” Grzegorza Suchodolskiego i Adama Baba o „słuchaniu młodych” oraz „dostosowaniu języka”. Całość zwieńcza świeckim fundraisingiem dla propagowania przekazu „papieża” Leona XIV. Jednym zdaniem: uczuciowy reportaż zastępuje teologię, a w miejsce panowania Chrystusa i niezmiennej doktryny wstawia psychologiczne wspólnotnictwo, posoborowy kult młodości i humanitarną narrację bez krzyża i bez Sądu.

Tradycyjna katolicka scena w kościele z kapłanem błogosławiącym wiernych przy ołtarzu, pełna skupienia i duchowej powagi.

Posoborowie

Humanitarny entuzjazm zamiast wiary: „jubileusz młodzieży” jako pusty spektakl

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Humanitarny entuzjazm zamiast wiary: „jubileusz młodzieży” jako pusty spektakl

Cytowany artykuł relacjonuje niespodziewane pojawienie się „papieża” Leona XIV podczas inauguracji tzw. Jubileuszu Młodzieży 2025 w Rzymie. „Papież” przejechał przez Plac św. Piotra w papamobile po zakończeniu „Mszy”, wywołując euforię, okrzyki i falę flag narodowych. W krótkim wystąpieniu odwołał się do słów Chrystusa o „soli ziemi” i „świetle świata”, wzywając młodych, by byli „znakami nadziei”, przekazywali „przesłanie nadziei, łaski i światła dla Rzymu, Włoch i całego świata”, oraz by wołali o „pokój na świecie”. Zapowiedział czuwanie i „Mszę posłania” na Tor Vergata – wprost nawiązując do widowiskowego modelu ŚDM z 2000 roku. Ostatnie zdania artykułu zachęcają do wsparcia medialnej dystrybucji „słowa Papieża”. To kolejny przykład redukcji religii do emocjonalnego eventu, w którym nadzwyczajna euforia zastępuje rzeczywistość łaski, a „pokój” bez królowania Chrystusa staje się pustą frazą.