kapłan

Kapłan w tradycyjnej sutannie w starym kościele, symbolizujący krytykę współczesnej hierarchii kościelnej i kryzys wiary w duchu katolickim
Posoborowie

Demaskowanie złośliwości w strukturach posoborowych: herezja hierarchii bez Chrystusa Króla

Tygodnik Powszechny w numerze z 16 września 2025 roku, w tekście Marka Rabija, opisuje emocjonalne refleksje nad wywiadem z aktorem Tomaszem Kotem oraz artykułem Moniki Białkowskiej o relacjach wśród polskich duchownych. Tekst podkreśla dynamikę wypalenia kapłańskiego spowodowaną podejrzliwością, złośliwościami i niezdrową hierarchicznością, gdzie księża niszczą wspólnotę od wewnątrz, mimo deklarowanego języka braterstwa. Przytacza przykłady, takie jak wikary śpiący w aucie przed kościołem z powodu zamknięcia drzwi przez proboszcza, oraz nieformalne grupy wsparcia dla dotkniętych tych problemów. Artykuł sugeruje potrzebę dystansu do instytucji i formacji kleryków, która promuje twardość kosztem ludzkiej wrażliwości.

Rewersywny obraz katolickiego kapłana rozważającego przed ołtarzem, symbolizujący prawdę o Bożym stworzeniu i jedności ludzkości w Chrystusie
Świat

Rasa jako modernistyczny mit: odrzucenie boskiego porządku stworzenia

Tygodnik Powszechny w artykule Łukasza Kwiatka z 16 września 2025 roku analizuje koncepcję rasy w kontekście współczesnej genetyki i antropologii, podkreślając jej historyczne obciążenie rasizmem oraz brak biologicznego uzasadnienia. Autor przytacza ewolucyjne wyjaśnienia różnic w kolorze skóry i migracji ludzkich, kwestionując tradycyjne podziały rasowe jako konstrukt społeczny, a nie fakt naukowy, i ostrzega przed ich wykorzystaniem w medycynie. Artykuł kończy tezą, że idea rasy zaniknie, lecz rasizm przetrwa. Ta narracja, zakorzeniona w naturalistycznym materializmie, całkowicie pomija transcendentny porządek stworzenia przez Boga, co stanowi jawną manifestację modernistycznej apostazji, redukującej człowieka do zwierzęcego przodka i ignorującej jego godność jako obrazu Bożego.

Zdjęcie tradycyjnego katolickiego kościoła z kapłanem trzymającym krucyfiks, w skupieniu i modlitwie, w świetle witraży
Świat

Sekularyzacja wojny: Nietoperze zamiast Królestwa Chrystusa

Tygodnik Powszechny relacjonuje historię charkowskiego centrum rehabilitacji nietoperzy, gdzie biolożka Weronika i wolontariusze opiekują się ssakami poszkodowanymi w wojnie na Ukrainie – od hibernujących w zniszczonych budynkach po rany od ostrzałów. Artykuł podkreśla edukację ekologiczną, badania naukowe i ludzkie emocje wobec tych stworzeń w obliczu rosyjskich ataków, kończąc refleksją o nadziei płynącej z troski o „malutkie” istoty.

Rewersyjny obraz tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem i kapłanem w vestis, symbolizujący wierność wierze w kontekście krytyki modernistycznej duchowości
Kultura

„Sirât”: Modernistyczna utopia hedonizmu w pustynnym chaosie

Artykuł Anity Piotrowskiej w Tygodniku Powszechnym (16 września 2025) recenzuje film Óliviera Laxe’a „Sirât”, opisując go jako hybrydę gatunków: dramatu rodzinnego, filmu drogi, historii przetrwania i postapokaliptycznej przypowieści, gdzie rave party na pustyni staje się metaforą ucieczki przed opresją, a pustynia – symbolem duchowego sirâtu, mostu do raju nad piekłem z islamu. Recenzja podkreśla immersyjną estetykę, kinetykę i egzystencjalne napięcie, kończąc optymistyczną nutą o ludzkiej wspólnocie pośród katastrofy.

Obraz wnętrza katolickiego kościoła z ołtarzem i krucyfiksem, oddający powagę i wierność tradycyjnej wiary katolickiej
Polska

Sekularyzm w literaturze: duchowa pustka autobiografii Macieja Hena

Tygodnik Powszechny (16 września 2025) recenzuje autobiograficzną książkę Macieja Hena Tratwa z pomarańczami, opisując ją jako relację z dzieciństwa w inteligenckiej rodzinie epoki Gomułki, naznaczoną doświadczeniem antysemityzmu, Marcem ’68 i pochwałą więzi rodzinnych, z elementami dziecięcych fascynacji i historycznych anegdot. Artykuł podkreśla literacką zręczność autora w przełamywaniu ciężkich tematów, kończąc na wyjeździe rodziny żydowskiego pochodzenia w 1968 roku. Ta narracja, pozornie intymna i humanistyczna, ujawnia jednak całkowitą nieobecność perspektywy nadprzyrodzonej, redukując ludzkie cierpienie do czysto naturalistycznego dramatu, co stanowi tezę dalszej analizy: w takim ujęciu literatura staje się narzędziem sekularyzmu, odzierając duszę z jedynego źródła zbawienia – Królestwa Chrystusa.

Kapłan katolicki w tradycyjnej szacie, modlący się przed ołtarzem, symbolizujący prawdziwą wiarę i autorytet Kościoła
Polska

Naturalistyczna iluzja bezpieczeństwa: Sekularyzm w obliczu rosyjskiego zagrożenia

Portal Tygodnik Powszechny (16 września 2025) relacjonuje rozmowę z dr Pauliną Piasecką, ekspertką ds. bezpieczeństwa, na temat budowania odporności społecznej wobec rosyjskich prowokacji, w tym ataków dronami i operacji informacyjnych. Dyskusja podkreśla konieczność zaufania do państwa, przygotowania obywateli do kryzysów oraz zwalczania dezinformacji, z przykładami z Estonii i USA. Artykuł pomija wszelki wymiar nadprzyrodzony, sprowadzając bezpieczeństwo do czysto ludzkich mechanizmów, co ujawnia teologiczne bankructwo modernistycznego światopoglądu, gdzie Chrystus Król zostaje wygnany z sfery publicznej.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed krucyfiksem, w kościele, w refleksyjnej i poważnej atmosferze, ukazanie głębi wiary i krytyki nowoczesnych zniekształceń religii
Świat

Propaganda kłamstw o Gazie: naturalizm i milczenie o wieczności

„Tygodnik Powszechny” (16 września 2025) opisuje izraelską propagandę na YouTube, promującą obraz działających restauracji i targów w Strefie Gazy jako dowód na normalność, kontrastując to z rzeczywistością głodu i zniszczeń. Autor Paweł Bravo analizuje te filmiki jako manipulację archetypem posiłku, symbolizującego bezpieczeństwo, i podkreśla ludzką niezłomność w próbach zachowania pozorów życia mimo opresji, kończąc przepisem kulinarnym. To naturalistyczna apologetyka cierpienia, która całkowicie pomija królestwo Chrystusa jako jedyne źródło prawdziwego pokoju i zbawienia, demaskując modernistyczną ślepotę na nadprzyrodzone.

Kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem, oddający cześć Krzyżowi, symbol ducha pokory i wiary, kontrastując z nowoczesnym relatywizmem.
Świat

Aktor Tomasz Kot i modernistyczna wizja życia jako gry komputerowej – demaskowanie naturalizmu

Tygodnik Powszechny publikuje wywiad Anny Goc z aktorem Tomaszem Kotem, w którym ten dzieli się refleksjami na temat swojej kariery, dzieciństwa, presji rodzinnej i zawodowej, a także osobistymi metaforami życia jako gry komputerowej, gdzie kolejne „level’e” symbolizują rozwój osobisty. Kot wspomina seminarium duchowne, fascynację teatrem, niezdaną maturę i sukcesy filmowe, podkreślając znaczenie szczerości i odkrywania ukrytych „kluczyków” w codzienności.

Kościół katolicki, kapłan w refleksji nad zdradą wewnątrz Kościoła, realistyczne, poważne zdjęcie o tematyce krytycznej
Polska

Zdrajca w sutannie konspiracji: Jak Ciemniejewski zdradził Polskę i wiarę katolicką

Artykuł Piotra Sauter-Zawadzkiego opublikowany w „Tygodniku Powszechnym” 16 września 2025 roku opisuje losy Zenona Ciemniejewskiego, konspiratora z Narodowej Organizacji Bojowej w Wielkopolsce, który od 1940 roku współpracował z Gestapo jako konfident VM, donosząc na kolegów i przyczyniając się do rozbicia organizacji podziemnej. Tekst podkreśla jego deklarację niemieckości, dezerterstwo z armii w 1939 roku, antysemickie i antydemokratyczne poglądy inspirowane mentorem Michałem Howorką, a także tragiczne konsekwencje jego zdrady dla wielu Polaków, w tym aresztowania, egzekucje i nawet śmierć jego własnej żony. Historia kończy się tajemniczymi losami teczki Gestapo i powojennymi poszukiwaniami przez milicję.

Kapłan w tradycyjnym stroju podczas poważnej homilii w świątyni, symbolizujący wierność nauczaniu Kościoła i krytykę współczesnych herezji
Posoborowie

Redukcja kaznodziejstwa do politycznej agitacji: herezja Oszajcy

Tygodnik Powszechny publikuje artykuł o. Wacława Oszajcy SJ z 16 września 2025 roku, w którym autor odwołuje się do orędzia „papieża” Franciszka na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, krytykując duchownych i dziennikarzy za niespójność między słowem a czynem, przywołując proroka Amosa, psalmistę i słowa Jezusa o służbie dwóm panom, oraz wzywając do refleksji nad skutkami medialnej pracy. Tekst kończy się apelem o niezasłanianie oczu na konsekwencje słów, które materializują się w czynach. Ta pozorna refleksja nad etyką medialną w rzeczywistości maskuje głęboką apostazję, redukując kaznodziejstwo do świeckiej agitacji i ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.