Katarzyna księżna Kentu – Ethos Catholicus

Fotografia realistyczna pogrzebu w katedrze Westminster z udziałem króla i pozornej ceremonii katolickiej, ukazująca fałszywą liturgię i duchową pustkę.

Katolicyzm księżnej Kentu: modernistyczna iluzja bez królewskiego panowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (17 września 2025) opisuje życie i pogrzeb Katarzyny, księżnej Kentu, pierwszej konwersji na katolicyzm w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Reformacji, podkreślając jej aktywność społeczną i cytaty „papieża” Leona XIV. Tekst relacjonuje jej małżeństwo, konwersję w 1994 r., pracę charytatywną i ceremonię żałobną w katedrze westminsterskiej, gdzie uczestniczyli członkowie rodziny królewskiej, w tym król Karol III.

Konwersja księżnej Kentu: pozór katolicyzmu w służbie ekumenicznej iluzji

Portal eKAI (6 września 2025) relacjonuje śmierć Katarzyny, księżnej Kentu, akcentując jej konwersję z anglikanizmu na katolicyzm w 1994 r. jako przejaw "głębokiej pobożności". Wspomina się o prywatnej ceremonii w kaplicy kard. Basila Hume’a, pochwale ze strony anglikańskiego prymasa George’a Careya oraz audiencji u Jana Pawła II. Przemilczano jednak kluczowy fakt: przejście do sekty posoborowej nie jest nawróceniem, lecz zmianą jednej herezji na drugą.