katechizm rzymski – Ethos Catholicus

Zdjęcie przedstawiające sędziowski młotek bijący w rozbite tablice prawa przy dziecięcym obrazie w tle. Scena w ciemnym sądzie z katolickim księdzem w szatach.

Kanadyjski sąd znosi kary dla pedofili – triumf kultury śmierci

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o decyzji Sądu Najwyższego Kanady, który uznał obowiązkowy minimalny wyrok jednego roku więzienia za posiadanie pornografii dziecięcej za „niekonstytucyjny” i „okrutny”. Orzeczenie wydane stosunkiem głosów 5:4 umożliwia sędziom dowolne wymierzanie kar – w tym bezkarność – dla przestępców seksualnych wykorzystujących dzieci. Portal relacjonuje oburzenie polityków konserwatywnych, lecz nie kwestionuje samej logiki sądu, który zrównał „przeglądanie akt 17-latków” z posiadaniem „tysięcy akt” małoletnich ofiar.

Solemne wnętrze kościoła podczas tradycyjnej Mszy św. z kapłanem w białych szatach i modlącą się grupą wiernych w tradycyjnym stylu.

Kurialiści

Prymas Polski: naturalistyczne przesłanie pod płaszczykiem pobożności

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje wystąpienie abp. Wojciecha Polaka podczas poświęcenia ołtarza w Grabowie Królewskim. „Prymas” stwierdził, że wierni nie przychodzą do kościoła, by „słuchać czegokolwiek i kogokolwiek”, „dyskutować i spierać się o ludzkie rozwiązania”, lecz by „słuchać Jezusa”. Podkreślił, iż jedność rodzi się nie przez „ludzkie układy”, ale przez Chrystusa zgromadzającego wiernych przy ołtarzu. Wspomniał o wytrwałości w modlitwie nawet wtedy, gdy „zdaje się nam, że Bóg nas nie wysłuchuje”, cytując przy tym antypapieża Bergoglio.

Reverentna scena katolicka w tradycyjnej polskiej świątyni, z ołtarzem, kapłanami i świecami, oddająca atmosferę głębokiej wiary i kultu Chrystusa Króla

Kurialiści

Polskość bez Chrystusa Króla: misja w Bremie jako model asymilacji do posoborowej bylejakości

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal katholisch.de przedstawia historię i bieżącą działalność Polskiej Misji „Katolickiej” w Bremie: liturgie w języku polskim, kultywowanie „tradycji”, zaangażowanie rodzin, „szkołę sobotnią” oraz harmoniczną współpracę z niemiecką parafią terytorialną. Akcent pada na integrację kulturową, dwujęzyczne obchody i „poczucie wspólnoty z lokalnym Kościołem”. Zasadniczy przekaz: język, zwyczaj i partycypacja instytucjonalna równa się żywa wiara. Oskarżenie jest oczywiste: ta narracja pomija nadprzyrodzoność, redukując religię do etno-kulturalnego klubu i posoborowej socjologii.