Portal eKAI (3 września 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe „biskupa pomocniczego seniora” Jana Szkodonia, przytaczając list kondolencyjny „przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski” Tadeusza Wojdy. Dokument pełen jest modernistycznych substytutów wiary, zdradzających całkowite zerwanie z katolicką eschatologią.
Portal LifeSiteNews prezentuje odcinek programu „Frankly” (Ep4) pt. „Disenchantment – The end of the Empire of Lies?”, w którym Frank Wright diagnozuje kryzys współczesnego społeczeństwa jako wynik zastąpienia autentycznej wiary konsumpcjonizmem i propagandą. Autor wzywa do „ponownego zaczarowania” świata poprzez powrót do Boga, tradycji i godności osoby ludzkiej w oparciu o katolicką naukę społeczną.
Portal Episkopat.pl informuje o uroczystości ingresu „arcybiskupa” Andrzeja Przybylskiego do katedry Chrystusa Króla w Katowicach, zaplanowanej na 4 października 2025 roku. Nominacja pochodzi od uzurpatora Leona XIV (Roberta Prevosta). Przybylski, dotychczasowy „biskup pomocniczy” w Częstochowie, przedstawiany jest jako „metropolita katowicki” z doświadczeniem w duszpasterstwie akademickim i formacji kleryckiej. Artykuł podkreśla jego udział w strukturach neo-episkopatu, w tym w Komisji ds. Duchowieństwa i Edukacji Katolickiej. Całość utrzymana jest w tonie biurokratycznej kroniki, bez śladu katolickiej doktryny o naturze władzy kościelnej.
Ingres w cieniu apostazji: analiza pseudo-sakramentalnej farsy w Katowicach
Portal Episkopat.pl informuje o ingresie „arcybiskupa” Andrzeja Przybylskiego do katedry Chrystusa Króla w Katowicach. Ce…
Portal Konferencji Episkopatu Polski (3 września 2025) donosi o planowanym ingresie Andrzeja Przybylskiego do katedry Chrystusa Króla w Katowicach, nazywając go „arcybiskupem metropolitą katowickim” z nominacji „Ojca Świętego Leona XIV”. Całość stanowi groteskowe widowisko sprzeniewierzające się principiis obsta (przeciwstaw się początkom) – bo oto kolejny funkcjonariusz sekty posoborowej odgrywa rytuał pozbawiony nadprzyrodzonej legitymizacji.
Portal eKAI (2 września 2025) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Jana Piotrowskiego podczas Mszy św. w kieleckiej katedrze, gdzie apelował o „obywatelskie prawa do nauki wolnej od deprawującej ideologii” i domagał się katechezy szkolnej. W przemówieniu nawiązywał do 86. rocznicy wybuchu II wojny światowej, zestawiając nazizm z rewolucją francuską jako przykładami „ludobójstwa ideologicznego”. Cała konstrukcja wystąpienia zdradza typowo posoborową schizofrenię doktrynalną – formalne odwołania do chrześcijaństwa przy jednoczesnym przyjęciu liberalnych aksjomatów.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje kryzys amerykańskiej dyplomacji pod rządami Donalda Trumpa, przedstawiając go jako skutek populizmu i rozkładu instytucji. Artykuł pomija jednak fundamentalną prawdę: upadek zachodniej cywilizacji wynika z odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla.
Portal eKAI (1 września 2025) relacjonuje wystąpienie „arcybiskupa” Marka Jędraszewskiego podczas „Mszy św.” w katedrze wawelskiej w 86. rocznicę wybuchu II wojny światowej. W homilii „metropolita krakowski” wskazywał na potrzebę patriotyzmu, wspominał ofiarę polskich żołnierzy oraz ostrzegał przed relatywizacją historii. Pomimo pozornie katolickiego sztafażu, przemówienie stanowi klasyczny przykład naturalistycznej deformacji misji Kościoła, zastępującej nadprzyrodzone cele świeckim kultem narodu.
Portal eKAI (1 września 2025) informuje o planowanej na 19 października kanonizacji Bartola Longo przez „papieża” Leona XIV, wraz z sześciorgiem innych błogosławionych. Artykuł wychwala Longo jako „apostoła różańca”, nawróconego satanistę i założyciela sanktuarium w Pompejach, przypominając jego beatyfikację przez „papieża” Wojtyłę w 1980 roku oraz zatwierdzenie rzekomego cudu przez „papieża” Bergoglio w 2025. Ten propagandowy laudacja stanowi jedynie kolejny przejaw teologicznego rozkładu sekty posoborowej.
Portal eKAI (1 września 2025) relacjonuje wystąpienie „arcybiskupa” Marka Jędraszewskiego w katedrze wawelskiej, gdzie pod płaszczykiem rocznicy „porozumień sierpniowych” przemyca się modernistyczną rewizję katolickiej nauki społecznej. Cytowany artykuł przedstawia choreografię „mszy” pełnej historycznych półprawd i teologicznych przeinaczeń.
