Portal eKAI (13 października 2025) relacjonuje wydarzenie w katedrze bielsko-żywieckiej, gdzie miejscowy „biskup” Roman Pindel przewodniczył posoborowej pseudo-liturgii pod hasłem inauguracji roku akademickiego. Wśród uczestników wymieniono przedstawicieli lokalnych uczelni wyższych oraz „księdza” Tomasza Srokę – „duszpasterza akademickiego”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wystąpienie kardynała Victora Manuela Fernándeza z 17 września 2025 roku, w którym prefekt Dykasterii Nauki Wiary odrzuca oskarżenia o demokratyzację doktryny poprzez synodalność, podkreślając jej rzekomą rolę w ewangelizacji i komunii Kościoła. Fernández broni kontynuacji Synodu o Synodalności pod „papieżem” Leonem XIV, krytykując jednocześnie „zniekształcone formy” synodalności, takie jak elitarna demokracja czy sondaże, i definiuje ją jako drogę uczestnictwa wszystkich w misji Kościoła. To obrona synodalnej herezji, która pod pozorem komunii niszczy boski porządek Kościoła, redukując go do naturalistycznego zgromadzenia.
Portal eKAI (18 sierpnia 2025) przytacza wypowiedź „kardynała” Mykoły Byczoka dla włoskiego dziennika „Avvenire”, w której nawołuje do zakończenia wojny na Ukrainie, domagając się międzynarodowego wsparcia i „sprawiedliwego pokoju”, jednocześnie potępiając rosyjską agresję oraz wykorzystywanie religii przez patriarchę moskiewskiego Cyryla. Artykuł prezentuje tę wypowiedź jako głos autentycznego pasterza, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną misję Kościoła i redukując jego rolę do politycznego mediatora.
Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje o sezonowej akcji „Msza święta i spowiedź po polsku w Santiago”, prowadzonej od 11 czerwca do 3 września 2025 r. w Katedrze w Santiago de Compostela i w Oficina del Peregrino. Projekt firmują Rada KEP ds. Turystyki i Pielgrzymek oraz Fundacja Szczecińska, przy współpracy z diecezją Santiago i lokalnymi strukturami. Codzienna „Eucharystia” po polsku w kaplicy Oficina del Peregrino, „spowiedź” w kaplicy Matki Bożej z Lourdes oraz wsparcie „wolontariuszy” w tzw. Biurze Polskim mają być odpowiedzią na rosnący ruch „caminowiczów” i służyć również popularyzacji szlaków jakubowych oraz włączaniu pielgrzymów w bractwa i stowarzyszenia. Artykuł przemilcza kwestie ważności sakramentów, nauczania o stanie łaski i o konieczności poddania całego życia królowaniu Chrystusa, redukując religię do obsługi ruchu pielgrzymkowego — to nie „pastoralność”, lecz systemowy naturalizm.
