katolicka sztuka

Portret Jonathana Roumie jako terapeuta w filmie 'Solo Mio', stojący przed kościołem w klasycznym mieście włoskim.
Świat

Jonathan Roumie w „Solo Mio”: świecki kompromis w cieniu „The Chosen”

Portal EWTN News (6 lutego 2026) relacjonuje premierę filmu „Solo Mio”, komedii romantycznej z udziałem Jonathana Roumie – aktora znanego z ekumenicznej produkcji „The Chosen”, gdzie wcielał się w postać Chrystusa. W nowej roli Roumie gra „terapeutę o wielkim sercu”, podczas gdy Kevin James („praktykujący katolik”) odtwarza postać nauczyciela sztuki porzuconego przed ołtarzem. Film, reklamowany jako „wholesome” (zdrowy), miałby promować „autentyczną męską przyjaźń” w reakcji na rzekome „oderwanie kultury od męskości”. Roumie zapewnia, że projekt „mieści się w ethosie misji, jaką Bóg mu powierzył”.

Praworzędny biskup w pełnym stroju liturgicznym stoi przed zamkniętymi drzwiami kościoła, trzymając kancelarię z napisem 'Acta Sanctae Sedis'.
Kurialiści

Modernistyczna deformacja struktury KEP jako symptom apostazji posoborowej

Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje zatwierdzenie nowego statutu Konferencji Episkopatu Polski, który zezwala na pełnienie funkcji sekretarza generalnego przez zwykłych „księży”, wprowadza możliwość obrad online oraz redukuje formalne wymogi promulgacji dokumentów. Haec est vera revolutio (oto prawdziwa rewolucja) – kolejny etap systematycznej dekompozycji ostatnich pozorów kościelnej struktury, gdzie demokratyzacja miesza się z biurokratycznym pragmatyzmem, a święte kanony depcze się butem „nowych wyzwań”.

Tłumaczenie: Tradycyjny katolicki urok w kaplicy z arcybiskupem Józefem Michalikiem w łóżeczku, otoczonym biskupami w sutannach i kapłanem administrującym sakramentem chorych w tradycyjnym obrządku rzymskim.
Kurialiści

Abp Michalik i kryzys autorytetu w strukturach posoborowych

Portal eKAI (29 października 2025) informuje o pogorszeniu stanu zdrowia „arcybiskupa seniora” Józefa Michalika, byłego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. „Biskupi” archidiecezji przemyskiej wydali komunikat proszący o modlitwę za hierarchy, wymieniając jako patronów wstawienniczych m.in. „bł. Jana Wojciecha Balickiego”. Artykuł przypomina biogram „abpa” Michalika, podkreślając jego nominację przez Jana Pawła II oraz kierowanie polskim episkopatem w latach 2004-2014. W obliczu śmierci modernistycznego hierarchy ujawnia się całkowity brak katolickiego rozeznania duchowego w strukturach okupujących polskie diecezje.

Tradycyjna katolicka para modląca się przed krzyżem w kościele, symbolizując prawdziwą miłość chrześcijańską
Kultura

Norweskie kino o miłości: naturalistyczna ucieczka od nadprzyrodzonego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia recenzję dwóch norweskich filmów: „Być kochaną” Lilji Ingolfsdottir oraz „Miłość” Daga Johana Haugeruda. Autorka, Anita Piotrowska, chwali „wnikliwość” i „dojrzałość” tych produkcji w analizie współczesnych relacji, podkreślając ich rzekome odkrywanie „paradoksów i niuansów dzisiejszych związków”. W centrum narracji znajduje się Maria – bohaterka zmagająca się z „emocjonalno-erotycznymi zawiłościami” w „czasach płynnej nowoczesności” – oraz wątek „patologicznego dawania” w relacjach, które prowadzą do „finałowego oczyszczenia” poprzez psychoterapię. Drugi film eksploruje „lęki przed angażowaniem się” w epoce aplikacji randkowych, przedstawiając rozmowy „pełne niedopowiedzeń” w „melancholijnym” Oslo. Artykuł promuje kino, które „ucieka od poradnikowej gadki”, jednocześnie gloryfikując terapeutyczny indywidualizm i relatywizm moralny jako nowe dogmaty.

Tradycyjne katolickie malarstwo sakralne w kontrastzie z współczesną kulturą, symbolizujące degradację sztuki w czasach modernizmu
Kultura

Degradacja sztuki do konsumpcji: modernistyczny relatywizm w służbie kulturowego chaosu

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje tekst Olgi Drendy gloryfikujący równouprawnienie wszystkich form kultury – od malarstwa Chełmońskiego po „głupie filmiki”. Autorka entuzjazmuje się tłumami w galeriach sztuki, by zarazem bronić tezy, że „przeciętna ludzka głowa” z równą łatwością pomieści kontemplację dzieł Boznańskiej i konsumpcję taniej rozrywki. „Nie ma tu żadnego albo-albo” – przekonuje, postulując kulturowy synkretyzm pozbawiony hierarchii wartości. Tekst stanowi modelowy przykład modernistycznej destrukcji pojęcia sztuki jako via pulchritudinis (drogi piękna) prowadzącej do Boga.

Zaniedbany kościół z pianinem, symbolizujący utratę duchowego wymiaru muzyki Chopina
Kultura

XIX Konkurs Chopinowski: triumf techniki nad duchem katolickiej sztuki

Portal Opoka (21 października 2025) relacjonuje wyniki XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, gdzie zwyciężył Amerykanin Eric Lu. Organizowany przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina konkurs przyznał także nagrody specjalne, w tym Nagrodę Polskiego Radia za wykonanie mazurków oraz Nagrodę im. Belli Davidovich za interpretację ballady. Artykuł koncentruje się na emocjach laureatów i technicznych aspektach rywalizacji, całkowicie pomijając katolicki kontekst sztuki i duchowy wymiar muzyki Chopina.

Młody katolicki uczeń z aparatem fotograficznym w kościele, rozmyślający nad konfliktem między sztuką świecką a sakralną
Kurialiści

Sponsoring Banku Pekao dla konkursu National Geographic jako promocja naturalistycznej wizji świata

Portal Opoka informuje o współpracy Banku Pekao z National Geographic przy XXI edycji konkursu fotograficznego, sponsorując kategorię „Świat Okiem Młodych” dla uczniów szkół ponadpodstawowych. Inicjatywa przedstawiana jest jako wsparcie dla „kreatywności i pasji” młodych, przy całkowitym pominięciu jakichkolwiek kryteriów moralnych czy odniesień do katolickiej wizji sztuki.

Portret zniechęconej rzeźbiarki w hałastym atelierze z niedokończonymi figurami z gliny. Otoczenie podkreśla brak duchowych wartości w sztuce.
Duchowość

„Wystawa”: naturalistyczna apoteoza sztuki oderwanej od sacrum

Portal Tygodnik Powszechny (17 października 2025) prezentuje film Kelly Reichardt „Wystawa” jako „subtelną opowieść o codzienności pracy kreatywnej”, skupiając się na postaci Lizzy (Michelle Williams) – rzeźbiarki przygotowującej się do wernisażu wśród prozaicznych problemów: urlopu w pracy biurowej, braku ciepłej wody czy opieki nad rannym gołębiem. Recenzentka chwali „miękkość” kina Reichardt i „delikatne szkicowanie” postaci, widząc w tym „głęboko osobisty” obraz artystycznego niespełnienia.

Rewersyjna scena katolicka z ołtarzem, krzyżem i kapłanem w stroju liturgicznym, symbolizująca tradycyjną, niezmienną wiarę katolicką, krytyczna wobec nowoczesnych wpływów
Posoborowie

Fundacja Świętego Józefa: Symulakrum pomocy czy narzędzie apostazji?

Tośka Szewczyk, pod pseudonimem osoby rzekomo „skrzywdzonej” w strukturach posoborowych, publikuje na portalu Więź.pl (19 września 2025) osobiste świadectwo i pochwałę Marty Titaniec, odchodzącej z funkcji prezeski Fundacji Świętego Józefa powołanej przez Konferencję Episkopatu Polski. Tekst skupia się na rzekomym poświęceniu Titaniec w „pomocy” osobom „skrzywdzonym” przemocą seksualną, podkreśla jej rolę „pomiędzy” hierarchią a „skrzywdzonymi”, cytuje podziękowania od osób „skrzywdzonych” i krytykuje bierność biskupów.

Rewerentny obraz katolickiej liturgii z tradycyjnym ołtarzem i krucyfiksem w sakralnym wnętrzu kościoła
Świat

Kicz totalitarny jako maska apostazji: od Mariupola do posoborowego relatywizmu

Artykuł Olgi Drendy opublikowany w „Tygodniku Powszechnym” (16 września 2025) opisuje zjawisko „kiczu totalitarnego” na tle rosyjskich murali w okupowanym Mariupolu, gdzie agresorzy niszczą ukraińską sztukę i zastępują ją propagandowymi malowidłami o socrealistycznej estetyce, mającymi wymuszać pozory dobroci i zgody. Autorka kontrastuje to z zachodnimi muralami, podkreślając, że totalitarny kicz zakłada głupotę odbiorcy i służy tyranii, podczas gdy konwencjonalna sztuka uliczna zachowuje szacunek dla myślenia ludzi.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.