Portal eKAI relacjonuje obchody Wszystkich Świętych w regionie podtatrzańskim, koncentrując się na powierzchownych aspektach tradycji i działalności społecznej, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonej perspektywy zbawienia. Wspomniane „msze św.” na cmentarzach, kwesty na renowację zabytkowych nagrobków oraz „duchowe” refleksje „ks. Artura Kulaka” odsłaniają głęboką pustkę doktrynalną struktury posoborowej.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje inicjatywę Społecznego Komitetu Ochrony Zabytkowego Cmentarza Rzymskokatolickiego w Radomiu, organizującego dwudniową kwestę na rzecz renowacji nagrobków na założonej w 1812 roku nekropolii. Zebrane środki (28,4 tys. zł w 2024 r., łącznie 815 tys. zł od 30 lat) mają służyć konserwacji 25 zabytkowych pomników na cmentarzu, gdzie spoczywa „ponad 200 tys. osób”. Artykuł przemilcza całkowicie nadprzyrodzony wymiar cmentarza jako miejsca modlitwy za dusze czyśćcowe, redukując go do poziomu muzeum pod gołym niebem.
Portal Gość Niedzielny informuje o zakończeniu prac budowlanych przy cmentarzu wojennym dla żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ) z oddziału kpt. Henryka Flamego „Bartka” w Kamesznicy na Żywiecczyźnie. Według dr. Rafała Kościańskiego z IPN, prace zakończyły się 10 września 2025 roku odbiorem inwestorskim, a nekropolia ma pomieścić 100 grobów, z dominantą w formie pomnika z profilem krzyża, orłem z 1939 roku i motywami NSZ. Projekt upamiętnia ofiary operacji „Lawina” z 1946 roku, w której komuniści zamordowali znaczną część zgrupowania, a IPN zidentyfikował połowę ofiar, z czego tylko kilkunastu rozpoznano. Zgrupowanie „Bartka” walczyło z komunistami od 1945 do 1946 roku, osiągając szczytową aktywność w maju 1946. Termin otwarcia nie jest wyznaczony.
Portal archwwa.pl w artykule z 5 września 2025 informuje o realizacji przez Fundację Stare Powązki i Fundację Polskiego Funduszu Rozwoju projektu cyfrowego skanowania zabytkowych nagrobków. Współpraca…
Portal eKAI (16 sierpnia 2025) relacjonuje homilię wygłoszoną przez „biskupa” Tomasza Sztajerwalda podczas uroczystości na Cmentarzu Żołnierzy Polskich 1920 roku w Radzyminie. W przemówieniu łączącym rocznicę tzw. Bitwy Warszawskiej ze świętem Wniebowzięcia NMP, hierarcha posoborowej struktury określa bolszewizm jako „system szatański”, podkreśla rolę modlitwy w zwycięstwie 1920 roku oraz przytacza relacje o wizji Matki Bożej podczas walk. Całość stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej instrumentalizacji historii w służbie synkretycznej duchowości.
Portret relacyjny omawianego artykułu przedstawia Symboliczny Cmentarz Ofiar Wysokich Tatr, który powstał w górskim środowisku na zachodnich stokach Osterwy i został otwarty uroczystą Mszą świętą 11 sierpnia 1940 r. Jego idea, autorstwo Otakara Štáfl’a, inicjatywy Alojza Lutonského oraz bogata lista tablic memorialnych upamiętnia ofiary wypadków i tragicznych wydarzeń w Tatrach. Tekst podaje także kontekst kulturowy i turystyczny, wspomina o wpisie do Rejestru Zabytków Republiki Słowackiej i o UNESCO, a na końcu zarysowuje prośbę o wsparcie portalu. Całość, choć nasycona faktycznymi szczegółami, została podana w duchu neutralnego reporterstwa bez wyraźnego odniesienia do nadprzyrodzonych posłannictw Kościoła, sakramentów i ostatecznego osądu Bożego. Z tego powodu relacja ta skłania do pytania, czy pamięć ofiar została utrzymana w duchu katolickiej teologii i nauczania o stanu łaski, czy przekształcona została w światopoglądowy pomost między ludzkim bólem a secularnym humanitaryzmem. Ostre sformułowanie: Brak również wyraźnego ostrzeżenia, że przyjmowanie „Komunii” w strukturach posoborowych, gdzie Msza została zredukowana do stołu zgromadzenia, a rubryki naruszają teologię ofiary przebłagalnej, jest jeżeli nie li „tylko” świętokradztwem, to bałwochwalstwem.
