Portal Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena informuje o śmierci Elżbiety Pendereckiej, przedstawiając ją jako „mecenasa kultury” i „organizatorkę festiwali”. W nekrologu wychwala się jej domniemane zasługi dla „rozpowszechniania kultury polskiej”, całkowicie pomijając kwestię zgodności tych działań z regnum socialne Christi – społecznym panowaniem Chrystusa Króla.
Portal Opoka (1 listopada 2025) relacjonuje 79. rocznicę święceń kapłańskich Karola Wojtyły, określając go jako „św. Jana Pawła II”. Artykuł opisuje przebieg święceń w 1946 r. w kaplicy abp. Adama Stefana Sapiehy oraz prymicyjne Msze w krypcie św. Leonarda na Wawelu. Podkreśla symbolikę uroczystości Wszystkich Świętych jako „dnia powołania ku świętości”, przytaczając późniejsze wypowiedzi Wojtyły o „powszechnym powołaniu do świętości”. Tekst całkowicie pomija dogmatyczny kontekst kapłaństwa według niezmiennej doktryny katolickiej, zastępując go emocjonalnym kultem osoby.
Portal Opoka (1 listopada 2025) publikuje komentarz ks. Rafała Hołubowicza do liturgii Uroczystości Wszystkich Świętych. Tekst, podszywający się pod katolicką duchowość, w rzeczywistości propaguje naturalistyczną imitację świętości, całkowicie oderwaną od dogmatycznych wymogów jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego.
Portal ekai.pl (31 października 2025) relacjonuje otwarcie wystawy „Zauroczni Cudem” w Centrum dla Zwiedzających przy Watykańskim Obserwatorium Astronomicznym w Castel Gandolfo. Ekspozycja, powstała przy współpracy z Johns Hopkins University oraz Space Telescope Science Institute, prezentuje fotografie kosmosu wykonane teleskopami Hubble’a i Jamesa Webba. „Celem jest podkreślenie ścisłego związku między wiarą a nauką” – wyjaśniają organizatorzy, w tym były dyrektor Obserwatorium, „o.” Guy Consolmagno SJ. Wystawa ma „zanurzyć odwiedzających w emocjach i radości” doświadczanych przez astronomów, co rzekomo prowadzi do kontemplacji „oblicza Stwórcy”.
Portal eKAI (31 października 2025) informuje o rekolekcjach „Dlaczego płaczesz” organizowanych w Gródku nad Dunajcem przez „księży” Tomasza Rąpałę i Józefa Partykę. Akcentują oni psychologiczne aspekty przeżywania żałoby, obiecując „spotkanie z Chrystusem uczącym relacji do bólu” oraz terapeutyczną moc „słowa Bożego jako strumienia światła”. Pomija się przy tym fundamentalne prawdy wiary dotyczące stanu dusz zmarłych, konieczności modlitwy ekspiacyjnej i grozy Sądu Ostatecznego.
Portal eKAI (1 listopada 2025) publikuje orędzie „arcybiskupa” Józefa Górzyńskiego z okazji Uroczystości Wszystkich Świętych, będące klasycznym przykładem modernistycznej redukcji katolickiej eschatologii do humanitarnego sentymentalizmu. W tekście całkowicie pominięto nadprzyrodzony wymiar świętości, zastępując go mglistym kultem „nadziei” oderwanej od łaski uświęcającej i obiektywnych warunków zbawienia.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje uroczystość Wszystkich Świętych jako „radośnie święto tych, którzy (…) zaznają radości wiecznego życia z Bogiem”, podkreślając ideę „powszechnego powołania do świętości”. Cytowany tekst przemilcza jednak kluczowy dogmat Extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia), który stanowił fundament katolickiej eklezjologii do czasu rewolucji posoborowej.
Relatywizacja warunków zbawienia
Artykuł głosi, że każdy z nas otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi, co jest klasycznym przykładem heretyckiego uniwersalizmu potępionego przez Piusa XII w encyklice Humani generis. Pomija się tu konieczność:
Wiary katolickiej (fides ex auditu)
Chrztu sakramentalnego lub pragnienia (baptismus flaminis)
Posłuszeństwa prawowitej hierarchii
Jak nauczał św. Robert Bellarmin: „Nikt nie może być zbawiony, nawet przez męczeństwo, jeśli nie jest zjednoczony z Kościołem” (De Ecclesia Militante). Współczesne „communnio sanctorum” przedstawiane jako mglista „wspólnota świętych” to karykatura Mystici Corporis Christi, gdzie Pius XII precyzyjnie określił, że do Ciała Mistycznego należą wyłącznie ochrzczeni w wierze katolickiej pozostający w łączności ze Stolicą Apostolską.
Fałszywa eklezjologia w historycznym przebraniu
Przywołując genezę święta, autorzy próbują ukryć posoborowe novum poprzez powoływanie się na średniowiecznych papieży. Pomija się jednak fundamentalną różnicę: przedsoborowe martyrologia obejmowały rzeczywistych wyznawców wiary, podczas gdy współczesne „kanonizacje” (jak „św.” Jan Paweł II czy Matka Teresa) są nieważne z trzech powodów:
Brak procesu kanonicznego z adwokatem diabła (promotor fidei)
Zastąpienie heroiczności cnót subiektywnym „świadectwem życia”
Nieważność sakramentalna „konsekratorów” po 1968 r.
Jak stwierdzał Benedykt XIV w De Servorum Dei beatificatione: „Kanonizacja jest wyrokiem nieomylnym tylko wówczas, gdy papież działa jako Najwyższy Pasterz całego Kościoła” – co jest niemożliwe w przypadku pseudopapieży po Janie XXIII.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje orędzie „metropolity warmińskiego” Józefa Górzyńskiego, wygłoszone w TVP1 z okazji uroczystości Wszystkich Świętych i wspomnienia wiernych zmarłych. „Arcybiskup” stwierdza, że „święci są przykładem trafnie pokładanej nadziei”, różnią się życiorysami, lecz łączy ich „w Bogu pokładana nadzieja”. Podkreśla rzekomą „fundamentalną opcję ukierunkowaną na niebo”, która miała porządkować życie świętych, oraz wskazuje na „odpowiedzialność za życie zmarłych”, które „możemy ratować przed śmiercią wieczną”. Całość to klasyczny przykład teologicznego bankructwa sekty posoborowej, zastępującej nadprzyrodzone prawdy wiary psychologizującą gadaniną.
Portal LifeSiteNews (31 października 2025) informuje o skandalicznym przypadku dwóch benedyktyńskich instytucji edukacyjnych – Saint John’s University i College of Saint Benedict – które początkowo umieściły w wymaganiach dla kandydatów na stanowisko profesora nauk politycznych obowiązkową „demonstrację zaangażowania w różnorodność, równość i inkluzywność” (DEI). Po ujawnieniu sprawy przez media usunęły ten zapis w ciągu 24 godzin. Wspólny „strategiczny plan DEIJ” tych instytucji definiuje „różnorodność” jako obecność „różnic ludzkich, w tym ale nie ograniczając się do: rasy, etniczności, płci, tożsamości płciowej, orientacji seksualnej”, uznając przy tym płeć jako „przypisaną przy urodzeniu”. Przedstawiciele studenckiej organizacji „CSB/SJU College Democrats” otwarcie bronili pierwotnego zapisu, twierdząc, że odzwierciedla on „wartości” ich uczelni.
Dialog zamiast nawrócenia: neokościelna wizja pokoju w Tigraju
Portal eKAI (31 października 2025) prezentuje rozmowę z „biskupem” Tesfaselassie Medhinem, eparchą Adigrat w Etiopii, dotyczącą konflikt…
