katolicki

Sentymentalny portret Roberta Redforda w katolickim kościele, symbolizujący duchowe zagubienie i krytykę współczesnej kultury bez Boga
Kultura

Nekrolog Redforda: Sekularna nostalgia bez Chrystusa Króla

Robert Redford, aktor urodzony w 1936 roku, zmarł w wieku 89 lat, jak relacjonuje artykuł z portalu Więź.pl autorstwa Damiana Jankowskiego z 16 września 2025. Tekst wspomina jego karierę filmową, klasyki takie jak Żądło, Wielki Gatsby czy Butch Cassidy i Sundance Kid, podkreślając jego urodę, role szlachetnych przestępców i wkład w kino niezależne poprzez festiwal Sundance. Autor wyraża osobisty żal i nostalgię za erą gwiazdorskiego kina lat 70., kończąc refleksją o Redfordzie jako „ostatnim gentlemanie kina”.

Biskup katolicki w tradycyjnym stroju w kościele, wyraz powagi i wiernego nauczania, symboliczny obraz sprzeciwu wobec modernistycznej polityki
Posoborowie

Sekularyzacja apostolatu: Biskupi Nigerii w służbie politycznej reformy zamiast Królestwa Chrystusa

Portal Vatican News PL relacjonuje apel przewodniczącego Konferencji „Katolickich” Biskupów Nigerii, abp Luciusa Ugorjiego z Owerri, wygłoszony 16 września 2025 roku podczas spotkania ze świeckimi w prowincji Calabar. Hierarcha domaga się zmiany konstytucji, by chronić komisje wyborcze przed manipulacjami, przywrócić zaufanie do demokracji i walczyć z korupcją, przemocą oraz brakiem bezpieczeństwa. Krytykuje on wybory z 2023 roku jako naznaczone oszustwami, wzywa do reform zapobiegających siłowym zmianom i apeluje o edukację polityczną świeckich, podkreślając ubóstwo, porwania i przesiedlenia jako skutki braku stabilności. Ten manifest politycznego aktywizmu, ubrany w szaty duszpasterskie, ukazuje całkowite bankructwo posoborowego apostolatu, redukujące Kościół do agenta świeckiej demokracji i pomijające absolutny prymat panowania Chrystusa Króla nad narodami.

Kardynał katolicki prowadzący uroczystą mszę w sanktuarium, oddanie i tradycyjna pobożność
Posoborowie

Fałszywa nadzieja „abp” Kutleši: modernistyczna wizja bez Królestwa Chrystusa

Artykuł z portalu eKAI (16 września 2025) relacjonuje apel „abp” Dražena Kutleši, „arcybiskupa” Zagrzebia w strukturach posoborowych, wygłoszony podczas „mszy” w sanktuarium Marija Bistrica. „Hierarcha” wzywa do podtrzymywania „chrześcijańskiej nadziei”, która rzekomo „nigdy nie zawodzi”, zmienia perspektywy i nie prowadzi do rozczarowania. Omawia krzyże codzienności – chorobę, niedostatek, niezrozumienie – kontrastując je z „fałszywymi nadziejami” świata materialnego i technologicznego. Wspomina wyzwania jak wojny, kryzysy rodzinne i samotność starszych, podkreślając, że nadzieja bez Boga staje się krucha. Tekst kończy prośbą o wsparcie portalu. Ta powierzchowna homilia ujawnia jednak głęboką apostazję, redukując wiarę do psychologicznego pocieszenia bez absolutnego panowania Chrystusa Króla i bez wezwania do nawrócenia w obliczu wiecznego potępienia.

Reverentne wnętrze kościoła katolickiego z krucyfiksem i ołtarzem, podkreślające tradycyjną wiarę i duchowość, odpowiednie dla artykułu krytykującego sekularyzm i odwołującego się do Chrystusa Króla
Polska

Sekularyzacja historii: Opera o Warszawie jako monument bez Chrystusa

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) opisuje przygotowania do premiery opery „Najlepsze miasto świata. Opera o Warszawie”, pierwszej opery poświęconej odbudowie stolicy po II wojnie światowej. Tekst skupia się na twórcach projektu – libreciście Beniaminie Marii Bukowskim, kompozytorze Cezarym Duchnowskim i reżyserce Barbarze Wiśniewskiej – oraz na inspiracjach zaczerpniętych z książki Grzegorza Piątka. Podkreśla kobiece perspektywy bohaterek, chór jako symbol społeczności oraz uniwersalne przesłanie o budowaniu po zniszczeniu, z odniesieniami do współczesnych konfliktów jak Aleppo czy Gaza. Całość celebruje odbudowę jako „udany projekt” komunistycznej epoki, z entuzjazmem dla kolektywnej pracy i mitotwórczej roli opery.

Zdjęcie tradycyjnego katolickiego kościoła z kapłanem trzymającym krucyfiks, w skupieniu i modlitwie, w świetle witraży
Świat

Sekularyzacja wojny: Nietoperze zamiast Królestwa Chrystusa

Tygodnik Powszechny relacjonuje historię charkowskiego centrum rehabilitacji nietoperzy, gdzie biolożka Weronika i wolontariusze opiekują się ssakami poszkodowanymi w wojnie na Ukrainie – od hibernujących w zniszczonych budynkach po rany od ostrzałów. Artykuł podkreśla edukację ekologiczną, badania naukowe i ludzkie emocje wobec tych stworzeń w obliczu rosyjskich ataków, kończąc refleksją o nadziei płynącej z troski o „malutkie” istoty.

Rewersyjny obraz tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem i kapłanem w vestis, symbolizujący wierność wierze w kontekście krytyki modernistycznej duchowości
Kultura

„Sirât”: Modernistyczna utopia hedonizmu w pustynnym chaosie

Artykuł Anity Piotrowskiej w Tygodniku Powszechnym (16 września 2025) recenzuje film Óliviera Laxe’a „Sirât”, opisując go jako hybrydę gatunków: dramatu rodzinnego, filmu drogi, historii przetrwania i postapokaliptycznej przypowieści, gdzie rave party na pustyni staje się metaforą ucieczki przed opresją, a pustynia – symbolem duchowego sirâtu, mostu do raju nad piekłem z islamu. Recenzja podkreśla immersyjną estetykę, kinetykę i egzystencjalne napięcie, kończąc optymistyczną nutą o ludzkiej wspólnocie pośród katastrofy.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed krucyfiksem, w kościele, w refleksyjnej i poważnej atmosferze, ukazanie głębi wiary i krytyki nowoczesnych zniekształceń religii
Świat

Propaganda kłamstw o Gazie: naturalizm i milczenie o wieczności

„Tygodnik Powszechny” (16 września 2025) opisuje izraelską propagandę na YouTube, promującą obraz działających restauracji i targów w Strefie Gazy jako dowód na normalność, kontrastując to z rzeczywistością głodu i zniszczeń. Autor Paweł Bravo analizuje te filmiki jako manipulację archetypem posiłku, symbolizującego bezpieczeństwo, i podkreśla ludzką niezłomność w próbach zachowania pozorów życia mimo opresji, kończąc przepisem kulinarnym. To naturalistyczna apologetyka cierpienia, która całkowicie pomija królestwo Chrystusa jako jedyne źródło prawdziwego pokoju i zbawienia, demaskując modernistyczną ślepotę na nadprzyrodzone.

Ksiądz w tradycyjnej szacie katolickiej w świątyni, wyraz powagi i duchowego przywództwa, symbolizujący autentyczną wiarę katolicką w obliczu nowoczesnych błędów sekty posoborowej
Posoborowie

Odwaga pokoju czy modernistyczna iluzja? Demaskowanie sekty posoborowej

Tygodnik Powszechny publikuje artykuł autorstwa kard. Grzegorza Rysia z 16 września 2025 roku, w którym omawia temat „Odwagi pokoju” na tle XII Zjazdu Gnieźnieńskiego. Tekst wychwala „odwagę” „papieża” Franciszka w obronie praw Palestyńczyków i potępianiu antysemityzmu, przywołuje „św.” Jana Pawła II w kontekście wojny falklandzkiej, a także dwie pielęgniarki z Ukrainy i Rosji jako przykłady męstwa w modlitwie o pokój. Krytykuje dominujący dyskurs o pokoju z pozycji siły, kontrastując go z tezą kard. Pierbattisty Pizzaballi o zmianie języka wobec wrogów. Podkreśla błogosławieństwo wprowadzających pokój jako odważnych.

Kardynał w tradycyjnej sutannie w głębokiej refleksji przed krucyfiksem w starej katedrze, symbolizujący duchowe zagubienie i odwrócenie od prawdy Bożej
Świat

Relatywizm klimatyczny jako maska apostazji od prawdy Bożej

Tomasz Stawiszyński w artykule opublikowanym 16 września 2025 w „Tygodniku Powszechnym” analizuje list katarskiego ministra Saada al-Kaabiego, który grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w odpowiedzi na unijne regulacje klimatyczne. Autor podkreśla postmodernistyczne traktowanie zmian klimatycznych jako jednej z wielu narracji, kontrastując to z realnymi zagrożeniami dla ludzkości, takimi jak wzrost temperatur i katastrofy naturalne. Sugeruje, że brak globalnego konsensusu epistemologicznego uniemożliwia skuteczną współpracę, a świat pogrąża się w odrealnieniu, gdzie liczy się nie rzeczywistość, lecz jej modelowanie w umysłach ludzi.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.