Tygodnik Powszechny relacjonuje sukces koreańskiej grupy Blackpink, skupiając się na karierze Rosé i jej nagrodzie MTV za piosenkę roku w duecie z Bruno Marsem, oraz na solowych osiągnięciach pozostałych członkiń, jak Jennie, Jisoo i Lisa, z rekordami sprzedaży i współpracami z markami luksusowymi. Artykuł podkreśla globalny wpływ k-popu, jego ewolucję i kontrowersje wokół międzynarodowych składów grup.
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) prezentuje rubrykę „Obraz tygodnia”, w której rysownik Bartosz Minkiewicz publikuje swoje prace, oznaczane jako satyryczne komentarze do bieżących wydarzeń społecznych i kościelnych. Tekst podkreśla tradycję pisma, wymieniając współpracowników takich jak Czesław Miłosz czy Józef Tischner, oraz promuje subskrypcję z dostępem do treści o społeczeństwie, kulturze i duchowości. W tle pojawiają się inne materiały, jak relacje o Marcinie Lutrze czy krytyka „kościelnej złośliwości”. Ta pozornie neutralna galeria rysunków ujawnia jednak głęboką apostazję, redukując wiarę katolicką do naturalistycznej karykatury, co stanowi tezę dalszej analizy: modernistyczna sztuka w posoborowej prasie to narzędzie dechrystianizacji, ignorujące panowanie Chrystusa Króla.
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (16 września 2025) promuje turystyczną „pielgrzymkę” śladami Marcina Lutra po Niemczech, opisując miejsca takie jak Wittenberga, Eisleben, Erfurt, Eisenach i Wartburg jako inspirujące trasy łączące historię Reformacji z kulturą i duchowym doświadczeniem. Autor Jacek Taran, wraz z ekspertkami Kathariną Scholz i Annett Morche-Ruthmann, podkreśla walory edukacyjne i estetyczne tych wizyt, od muzeum w domu Lutra po witraże w katedrach, kończąc rekomendacjami dla miłośników Bauhausu i średniowiecznej architektury. Ta promocja heretyckiej postaci jako wzoru duchowego to jawny akt zdrady integralnej wiary katolickiej, redukujący apostazję do folkloru turystycznego.
Portal Catholic News Agency (CNA) publikuje wywiad z Kevinem Robertsem, prezesem Heritage Foundation, w którym ten katolik omawia optymizm inspirowany postacią Charliego Kirka, kryzys rodziny, politykę publiczną i rolę wiary w sferze publicznej. Roberts podkreśla znaczenie rodziny jako fundamentu konserwatyzmu, krytykuje in vitro, broni wolnego rynku i Project 2025, a także wyraża optymizm wobec „papieża” Leona XIV, jednocześnie kwestionując nauczanie Franciszka. Wywiad kończy się refleksjami nad imigracją, urban renewal i osobistą wiarą Roberta.
Portal eKAI relacjonuje, że w środę 17 września 2025 roku „papież” Leon XIV, urodzony jako Robert Francis Prevost, będzie obchodził imieniny ku czci św. Roberta Bellarmina, jezuitę i doktora Kościoła, co dla pracowników Watykanu oznacza dzień wolny, podczas gdy sam „papież” poprowadzi audiencję ogólną na Placu św. Piotra. Artykuł podkreśla podobieństwa między „papieżem” a jego patronem, obaj zakonnikami i uczonymi w naukach ścisłych, wspominając też rolę Bellarmina jako inkwizytora w procesie Giordano Bruno. To świętowanie imienin uzurpatora na tronie Piotrowym to jawna profanacja autorytetu Kościoła, która maskuje apostazję sekty posoborowej pod pozorem pobożności.
Ukraiński wywiad wojskowy (HUR) poinformował o operacji zlikwidowania rosyjskich żołnierzy odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne w Ukrainie, w tym egzekucje jeńców, przeprowadzonej w okolicach Władywostoku. Artykuł z portalu Gość Niedzielny (16 września 2025) relacjonuje serię eksplozji w rejonie zatoki Szczytowaja, bagatelizowaną przez rosyjskie władze jako incydent gazowy, oraz podkreśla okrucieństwo 47. batalionu desantowo-szturmowego. HUR zapowiada pociągnięcie do odpowiedzialności wszystkich winnych, podczas gdy Rosja stawia pomniki „bohaterom operacji”. Ten konflikt bez odwołania do Bożej sprawiedliwości ujawnia duchowe bankructwo narodów, ignorujących panowanie Chrystusa.
Portal Opoka relacjonuje wywiad z Antoniną Salzano, matką Carla Acutisa, który 7 września 2025 roku został ogłoszony „świętym” przez „papieża” Leona XIV. Artykuł podkreśla, jak kanonizacja ma być impulsem dla młodych do świętości w erze technologii, cytując słowa matki o zobowiązaniu do bycia lepszą, o miłości do Eucharystii jako „autostradzie do nieba” i o roli internetu w szerzeniu dobra. Opisuje też charytatywną działalność chłopca i jego notatki duchowe.
Ks. Gabriele Romanelli, proboszcz parafii Świętej Rodziny w Gazie, w rozmowie z Radiem Watykańskim uspokaja wiernych, że w obliczu nowej ofensywy izraelskiej armii parafia nie jest bezpośrednio zagrożona. Wyjaśnia, iż bombardowania odbywają się w zachodniej części miasta, podczas gdy parafia leży na wschodzie, w Starym Mieście. Podkreśla, że kontynuują codzienne życie, służąc Bogu i bliźnim poprzez opiekę nad 450 uchodźcami. Romanelli mówi o modlitwach za pokój i sprawiedliwość dla Palestyńczyków i Izraelczyków, o wolność dla zakładników i zakończenie wojny, aby mieszkańcy Gazy mogli odbudować życie.
Portal eKAI relacjonuje sondaż Pew Research Center z 12 września 2025 roku, według którego większość amerykańskich „katolików” pozytywnie ocenia „papieża” Leona XIV, choć przyznaje, że niewiele o nim wie. Badanie, przeprowadzone na 1849 „katolikach” w USA, wskazuje, że 80% z nich wyraża pozytywne nastawienie, w tym 37% „bardzo pozytywnie”, podczas gdy tylko 4% wyraża dezaprobatę, a 11% nigdy o nim nie słyszało. Entuzjazm wynika częściowo z faktu, że Leon XIV jest pierwszym „papieżem” z USA, urodzonym w Chicago i pracującym w Peru, który objął urząd 8 maja 2025 roku po śmierci „Franciszka”. Sondaż podkreśla, że regularne uczestnictwo we „Mszy” koreluje z wyższym poparciem (95% wśród cotygodniowych uczestników), a niekatolicy również w większości postrzegają go pozytywnie (56%). Te wyniki ukrywają jednak całkowitą pustkę duchową i teologiczne bankructwo, gdzie poparcie dla uzurpatora na tronie Piotrowym staje się miernikiem apostazji, a nie wiary.
Portal Opoka publikuje tekst „ks.” Nikosa Skurasa z datą 16 września 2025, w którym autor rozważa fragment z 1 Listu do Tymoteusza 3,15, interpretując Kościół jako „dom Boga żywego” i prawdę jako osobistą miłość Jezusa Chrystusa, a nie obiektywną wiedzę doktrynalną. Tekst kończy wezwaniem do przyjęcia miłości z krzyża, by stać się „filarą prawdy” pomimo sporów teologicznych. Ta relatywizująca interpretacja ujawnia modernistyczną deformację wiary, redukującą niezmienne prawdy katolickie do subiektywnego doświadczenia emocjonalnego.
