Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) przedstawia Pier Giorgia Frassatiego jako „niepokojąco aktualnego świętego”, gloryfikując jego działalność społeczną, zaangażowanie polityczne przeciw faszystom i komunistom oraz rzekomą „duchowość eucharystyczną”. Artykuł pomija fundamentalne kryteria świętości katolickiej, zastępując je świeckim kultem aktywizmu i humanitaryzmu.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje rozmowę z Justyną Mazur-Kudelską, twórczynią podkastu „Piąte: Nie zabijaj”, dotyczącą fenomenu popularności gatunku true crime. Artykuł przedstawia tezę, że zainteresowanie zbrodniami wynika z „przełamania tabu”, „chęci zrozumienia mechanizmów zła” oraz potrzeby „bezpiecznego obcowania z mrokiem” w świecie przytłoczonym technologią. Redukcja najcięższego z ludzkich przewinień do psychologicznej ciekawości i rozrywkowego produktu medialnego demaskuje całkowite odejście współczesnego człowieka od nadprzyrodzonego porządku moralnego.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) prezentuje zbiór próz i wierszy Mário-Henrique Leirii jako „wstęp do królestwa wyobraźni”, gdzie „purnonsensowe trupy rozpryskują się na krwawe confetti”. Autor artykułu, Olivier Sobota-Szamocki, wychwala „absurdalne wykolejenie świata” oraz „surrealistyczną satyrę” wymierzoną w reżim Salazara, równocześnie głosząc kult „wyobraźni” jako narzędzia wyzwolenia z „zautomatyzowanej percepcji”.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje dyskusję wokół dress code’u w mediolańskiej La Scali, przedstawiając liberalizację zasad ubioru jako „demokratyzację widowni”. Autorka, Dorota Kozińska, akcentuje wyższość „swobody” i „stosowności” nad historycznymi standardami elegancji, uznając je za przejaw klasowych uprzedzeń. Pomija całkowicie metafizyczny wymiar ludzkiej godności, redukując strój do narzędzia społecznej egalitaryzacji.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje spór między rzecznikiem MSZ Pawłem Wrońskim a redaktorem Zbigniewem Parafianowiczem dotyczący aktywności ambasadora RP w Waszyngtonie Bogdana Klicha w kontekście wizyty prezydenta Karola Nawrockiego w USA. Wymiana maili dotyczyła głównie kwestii proceduralnych i wzajemnych zarzutów o niewłaściwą komunikację.
Portal rkc.lviv.ua informuje o planowanych na 6 września 2025 r. uroczystościach 650-lecia metropolii lwowskiej pod przewodnictwem kardynała Crescenzio Sepe, wysłannika uzurpatora Leona XIV. „Arcybiskup” Mieczysław Mokrzycki zaprasza wiernych do bazyliki metropolitalnej we Lwowie na „Te Deum”, przedstawiając wydarzenie jako kontynuację katolickiej tradycji. Ta modernistyczna farsa stanowi jedynie kolejny akt zdrady wobec niezmiennego depozytu wiary.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje spór o weto prezydenta Karola Nawrockiego wobec nowelizacji specustawy o pomocy uchodźcom z Ukrainy, koncentrując się na gospodarczych i wizerunkowych konsekwencjach decyzji. Artykuł pomija jednak fundamentalny wymiar kryzysu: totalne wypchnięcie Boga i katolickiej nauki społecznej z debaty publicznej, co stanowi symptom apostazji całej klasy politycznej.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) informuje o nowej książce Serhija Żadana „Arabeski”, przedstawiającej codzienność ukraińskiego frontu poprzez serię opowiadań o ludziach próbujących zachować namiastki normalności w warunkach wojennego absurdu. Recenzent Jacek Taran podkreśla „konfrontację z rzeczywistością, w której groteska sąsiaduje ze śmiercią”, wskazując na „napięcie pomiędzy nadzieją i miłością a poczuciem, że w jednej chwili wszystko może runąć”.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje kryzys amerykańskiej dyplomacji pod rządami Donalda Trumpa, przedstawiając go jako skutek populizmu i rozkładu instytucji. Artykuł pomija jednak fundamentalną prawdę: upadek zachodniej cywilizacji wynika z odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla.
Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) relacjonuje działania rządu kanadyjskiego premiera Marka Carneya wobec konfliktu ukraińsko-rosyjskiego. Wskazuje na przeznaczenie 22 miliardów dolarów kanadyjskich na pomoc wojskową i humanitarną dla Ukrainy oraz plany ewentualnego wysłania żołnierzy w misji pokojowej, popierane przez 60% obywateli. Artykuł opisuje historyczne związki Kanady z ukraińską diasporą (1,5 miliona osób), współczesne przyjęcie 300 tysięcy uchodźców oraz wewnętrzne podziały społeczne wobec konfliktu. Autorzy przytaczają argumenty zwolenników i przeciwników dalszego zaangażowania, podkreślając dominację amerykańskich narracji w kanadyjskiej debacie. Tekst przemilcza jednak fundamentalną prawdę: żadne świeckie działania pokojowe nie zastąpią królestwa Chrystusa Króla.
