katolickie pielgrzymki

Fotografia realistyczna pielgrzymów katolickich na Jasnej Górze, modlących się przed ikoną Matki Bożej w duchu pokory i wiary tradycyjnej katolickiej wspólnoty.
Polska

Pielgrzymka do Jasnej Góry: prawdziwa nadzieja Kościoła kontra modernizm

Streszczenie: Cytowany artykuł relacjonuje polskie pielgrzymki na Jasną Górę w miesiącach letnich, zwłaszcza lipcu–sierpniu, i przedstawia bp. Piotra Przyborka jako przewodniczącego Rady ds. Turystyki i Pielgrzymek KEP, który podkreśla, że pielgrzymka jest obrazem Kościoła i wspólnotą karmiącą się Eucharystią; zaznacza także duchowe intencje, m.in. modlitwę za rannych pielgrzymów i Jubileuszowy Rok. Wyraża przekonanie o umocnieniu wiary oraz możliwości osiągnięcia zbawienia dzięki wspólnemu wysiłkowi i łasce Chrystusa. Wreszcie artykuł zawiera harmonijny przekaz jedności kościelnej i zapowiedź spotkania na Jasnej Górze. „Pielgrzymka jest obrazem Kościoła, … posilamy się Eucharystią”, „Jesteśmy w drodze, jesteśmy dla siebie braćmi i siostrami” — to najważniejsze motywy przekazu. „Dom Ojca” leży w nawoływaniu do wspólnotowej drogi ku zbawieniu.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie katolickich pielgrzymów modlących się na Monte Sant'Onofrio przy sanktuarium, ukazujące duchową skupienie i tradycyjne elementy wiary katolickiej.
Posoborowie

Kult prywatny na Monte Sant’Onofrio: tolerowanie zamętu zamiast obrony wiary

Kult prywatny na Monte Sant’Onofrio: tolerowanie zamętu zamiast obrony wiary
Vatican News informuje o liście Víctora Manuela Fernándeza do biskupa Camilla Cibottiego (Trivento, Molise), w którym „Dykasteria Nauki Wiary” zatwierdza zastosowanie formuły prae oculis habeatur wobec domniemanych objawień na Monte Sant’Onofrio w Agnone. Decyzja zakazuje kultu publicznego, dopuszcza natomiast „kult prywatny” i przewiduje dalsze „rozeznawanie”, podkreślając rzekome „pozytywne znaki”: wezwania do Słowa Bożego, „Eucharystii”, spowiedzi, czynów miłosierdzia, posłuszeństwa; ostrzega zaś przed możliwym zamętem dotyczącym relacji dusz zmarłych z Kościołem pielgrzymującym oraz brakiem posłuszeństwa części „duchownych”. Zapowiada, że po „dojrzewaniu” możliwe będzie nihil obstat. Konkluzja: zamiast jednoznacznie stwierdzić brak nadprzyrodzoności i zamknąć sprawę, posoborowa kuria sankcjonuje długotrwały stan dwuznaczności, rozlewając modernistyczną mgłę tam, gdzie potrzebny jest katolicki alabaster.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.