Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje kryzys energetyczny Kirgistanu, wskazując na „kopalnie” kryptowalut, smog oraz autorytarne rządy prezydenta Sadyra Dżaparowa jako główne problemy. Artykuł pomija jednak kluczową diagnozę: kryzys ten jest duchową konsekwencją odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla na rzecz materialistycznych idolatrii.
Portal Gość Niedzielny (23 listopada 2025) donosi o praktykach władz Tadżykistanu, Turkmenistanu i innych państw Azji Centralnej, które pod pozorem ochrony „tradycji” wprowadzają „nakazy i zakazy dotyczące ubioru oraz wyglądu kobiet”. Naczelny mufti Tadżykistanu Saidmukarram Abdulkodirzoda miał stwierdzić w piątkowym kazaniu: „islam zakazuje zabiegów kosmetycznych […] ciało jest dobrem powierzonym przez Boga”, grożąc sankcjami w życiu pozagrobowym. Równolegle władze świeckie wprowadzają grzywny za noszenie hidżabów w instytucjach publicznych, a w Turkmenistanie – regulują kolorystykę strojów urzędniczek.
Portal eKAI (7 listopada 2025) relacjonuje działalność brata Damiana Wojciechowskiego SJ w Kirgistanie, przedstawiając ją jako wzór zaangażowania misyjnego. Artykuł podkreśla „szacunek dla muzułmanów”, działalność charytatywną oraz redukcję ewangelizacji do „prostego opowiadania o Jezusie” dostosowanego do lokalnego kontekstu kulturowego. Pominięto całkowicie nadprzyrodzony cel misji – nawrócenie niewiernych i ustanowienie społecznego panowania Chrystusa Króla.
Portal eKAI (7 listopada 2025) relacjonuje wypowiedź „brata” Damiana Wojciechowskiego „SJ” o jego 20-letniej „posłudze” w Kirgistanie. „Misjonarz” opisuje działalność „jezuitów” skupioną na duszpasterstwie rozproszonych katolików, pomocy charytatywnej oraz edukacji muzułmanów, przy jednoczesnym deklarowaniu „wzajemnego szacunku” międzyreligijnego. Podkreśla konieczność wyjścia poza mury „kościoła” i aktywnej obecności wśród lokalnej ludności, krytykując przy tym rzekomy „klerykalizm”.
Portal Opoka (7 listopada 2025) informuje o drugim wydaniu albumu „Kirgistan – gdzie góry dotykają nieba” autorstwa brata Damiana Wojciechowskiego TJ. Publikacja przedstawiana jest jako owoc 20-letniej pracy wśród „muzułmańskich społeczności” Kirgistanu, połączonej z turystyką górską. Autor podkreśla „wzajemny szacunek” między chrześcijanami a muzułmanami oraz finansową zależność od zagranicznych dotacji przy prowadzeniu ośrodka rehabilitacyjnego dla dzieci muzułmańskich. Dochód ze sprzedaży ma wspierać tę działalność.
