Portal eKAI (7 października 2025) relacjonuje wybór parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Gdańsku do finału konkursu „Aktywna Parafia 2025”. Chwali się tam wszechstronną działalnością: od akcji charytatywnych przez wspólnoty ewangelizacyjne po ekologiczne inicjatywy. Jednak pod płaszczykiem zaangażowania kryje się modelowy przykład posoborowej degradacji sacrum do poziomu świeckiego aktywizmu.
Portal Opoka (28 października 2025) informuje o komunikacie wydanym przez „biskupa” Artura Ważnego w reakcji na doniesienia medialne dotyczące dwóch duchownych z diecezji sosnowieckiej. Chodzi o ks. K…
Portal Vatican News informuje o publikacji II Raportu Rocznego „Papieskiej” Komisji ds. Ochrony Nieletnich pod przewodnictwem arcybiskupa Thibaulta Verny’ego. Dokument proponuje mechanizmy zgłaszania nadużyć, wsparcie finansowe i psychologiczne dla ofiar oraz „publiczne przyjęcie odpowiedzialności” przez struktury posoborowe. Raport powstał przy współpracy z organizacjami pozakościelnymi i ofiarami, podkreślając potrzebę „przejrzystości” i „uproszczonych procedur”.
Portal Opoka informuje o przypadku Jane Allen z Kolorado, cierpiącej na anoreksję, której zamiast terapii zaproponowano „koktajl śmierci” w ramach tzw. wspomaganego samobójstwa. Artykuł podkreśla, że podobnych przypadków jest 510 rocznie tylko w tym stanie, a lekarze celowo diagnozują „terminalną anoreksję” – termin pozbawiony podstaw medycznych – by skłaniać pacjentów do eutanazji. Ojciec Jane, Dan Sescilefer, oskarża system o porzucenie chorych, zaś prezes Instytutu Praw Pacjentów Matt Vallière wskazuje, że przepisy faworyzują tanią śmierć ponad kosztowną terapię. „Gdyby zaoferowano mi leki kończące życie podczas moich hospitalizacji, zaakceptowałabym je” – przyznaje Mary Grossman, która przeżyła anoreksję. Dr Jennifer Gaudiani, propagatorka „wspomaganego samobójstwa” dla anorektyków, otwarcie przyznaje się do tych praktyk w fachowym piśmie. Tekst kończy się apelem o zmianę prawa, lecz pomija **fundamentalny kontekst teologiczny upadku cywilizacji odrzucającej Boga**.
Portal Więź.pl (3 września 2025) publikuje artykuł Jacka Siepsiaka SJ, w którym pod pozorem walki z „przemocą duchową” dokonuje się systematyczna dekonstrukcja katolickiej doktryny o sakramencie pokuty. Autor atakuje tradycyjną strukturę konfesjonału, relację spowiednika i penitenta oraz samą istotę rozgrzeszenia jako sądu Bożego, proponując w zamian nieokreślone „towarzyszenie duchowe” wzorowane na posoborowych nowinkach.
Portal sacdrdjo (21 sierpnia 2025) przedstawia dyskusję na temat dopuszczalności czytania z kartki podczas spowiedzi, krytykując postawy części „duchowieństwa” zabraniające tej praktyki. Autor wskazuje na brak katechezy dotyczącej właściwego sposobu spowiadania się oraz zwraca uwagę na niepokojące zjawisko wyznawania grzechów w czasie teraźniejszym, co interpretuje jako wpływ protestanckiej herezji.
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) relacjonuje wzrost popularności hazardu wśród pokolenia Z, wskazując na nowe formy jak „ślepe pudełka” z zabawkami Labubu, trading kryptowalut czy mikrozakłady sportowe. Artykuł koncentruje się na psychologicznych i społecznych konsekwencjach, promując przy tym herezję „odpowiedzialnego grania” jako rzekomego środka zaradczego.
Portal Opoka informuje o wypowiedziach „bp.” Krzysztofa Józefa Nykla, regensa Penitencjarii Apostolskiej, który w ramach Roku Jubileuszowego przedstawia spowiedź jako „spotkanie z Miłosiernym Bogiem”, podkreślając brak „oceny” i „sądu”. Cytowany artykuł relacjonuje, iż według duchownego spowiedź to przestrzeń „uzdrowienia”, a kapłan ma „po ojcowsku towarzyszyć” penitentowi. Tekst przemilcza jednak kluczowe elementy katolickiej doktryny o sakramencie pokuty, zastępując je mglistym sentymentalizmem.
Portal VaticanNews relacjonuje wypowiedzi „biskupa” Krzysztofa Nykiela, regensa Penitencjarii Apostolskiej, dotyczące sakramentu pokuty. Cytowany „duchowny” przedstawia spowiedź jako przestrzeń „miłosierdzia bez sądu”, gdzie człowiek jest „ziemią świętą”, a kapłan ma jedynie „towarzyszyć” penitentowi. Artykuł całkowicie pomija nadprzyrodzony charakter sądu Bożego i obowiązek sprawiedliwego zadośćuczynienia, wpisując się w modernistyczną destrukcję katolickiej doktryny.
Streszczenie: Relacja ukazuje Rok Jubileuszowy jako duchową szansę na nawrócenie i pogłębienie życia sakramentalnego, jednak prawdziwą ocenę należy oprzeć wyłącznie na niezmiennym Magisterium Kościoła sprzed 1958 roku, odrzucając współczesne interpretacje sakramentów prowadzące do naturalistycznego humanitaryzmu.
